Elektronisch uitgeven is het via elektronische weg verspreiden van kranten, tijdschriften, en anderssoortige informatie. Algemeen wordt verwacht dat elektronisch uitgeven een van de belangrijkste groeimarkten van de komende jaren zal worden. Omdat het voornamelijk eenrichtingsverkeer betreft (van de uitgever naar de abonnee, maar niet andersom), lijken bestaande omroepsystemen, zoals radio en televisie, uitgelezen middelen om hiervoor te gebruiken. Het probleem is dat die systemen niet geschikt zijn voor de overdracht van andere informatie dan beeld en geluid. Dit is mede de reden dat nieuwe (digitale) omroepsystemen zijn ontwikkeld. In Europa zijn dit:
Een tweede reden is dat de informatie in digitale systemen zodanig kan worden bewerkt dat meer informatie kan worden overgedragen dan met de huidige systemen. Echter, deze nieuwe omroepsystemen vereisen volledig nieuwe zenders en ontvangers (= televisies en radio's). Zo'n enorme verandering kan zich slechts langzaam voltrekken zodat het huidige omroepsysteem nog zeker 15 jaar operationeel zal blijven.
Het idee is nu het huidige omroepsysteeem voor de televisie toch alvast te gebruiken voor het verzenden van digitale informatie. Om dit te bereiken wordt voor de zender een kastje gezet dat geen videobeeld, maar digitale informatie afgeeft. Achter de ontvanger wordt ook een kastje geplaatst dat de informatie weer uit het televisiesignaal haalt. Op die manier kunnen de huidige zenders gebruikt worden voor het verzenden van zowel televisiebeelden als andere informatie. Omdat het huidige omroepsysteem vrijwel iedereen in Nederland kan bereiken, wordt zo vrij eenvoudig een enorme markt ontsloten.