Naukluft

Naukluft is een wandeling apart: Gemaakt voor masochisten door masochisten. De wandelingen zijn standaard zo'n 16 km over allerlei terrein, variërend van wegen tot rivierbeddingen en steile wanden. Langs de steilste wanden zijn kettingen gespannen waarlangs men omhoog of omlaag moet. Aan het eind van elke dag was iedereen gewoon moe, de sterkste wandelaars niet uitgezonderd. Bovendien zorgden de vele rotsen waarover we moesten lopen voor flink wat blaren in de groep. Tegen het eind heeft Annabel zelfs haar pols verstuikt bij een val.

Naukluft begon enorm koud. De eerste twee dagen liepen we met regenjassen aan om de snijdende wind tegen te houden. De temperatuur in de zon moet iets van 15 graden zijn geweest. De eerste avond daalde de temperatuur tot 3 graden boven nul, waardoor we bijna allemaal rond 5 uur 's middags in de slaapzak kropen. Russell kookte met zijn slaapzak om zich heen geslagen. We gingen allemaal voor 8 uur 's avonds slapen, en 's nachts daalde de temperatuur tot 3 graden onder nul met een aanhoudende wind.

Twee nachten later hadden we ander weer en moest ik 's nachts de slaapzak open laten om het niet te warm te hebben. Het wordt overdag steeds heter, en ipv beschutting voor de wind zoeken we nu beschutting voor de zon. Het land was bar met slechts hier en daar een boom en veel lage struiken en cactussen. Vrijwel alles was droog, en het water bij de kampplaatsen moest of omhoog worden gepompt, of was eerder (op twee plaatsen) ingevoerd in watertanks.

Naukluft heeft spectaculaire uitzichten en kloven, maar als wandeling vond ik het iets te zwaar om nog leuk te zijn.