Etosha

Etosha is een ongelofelijk uitgestrekt park met heel veel dierenleven. Het bestaat uit een enorme zoutvlakte met waterbronnen er omheen. De wegen zijn er geweldig goed. Met onze twee normale personenauto's hadden we geen enkel probleem om overal in het park te komen. Het is eigenlijk te makkelijk om de dieren te zien. Met gewoon een beetje rondrijden kom je elke herbivoor die daar leeft wel tegen. Roofdieren zijn een ander verhaal: Alleen de zadeljackhals hebben we gezien, en verder niets, hoewel alle grote katachtigen er zouden moeten zitten.

De herbivoren daarentegen liepen gewoon voor je auto langs, je kon ze nog net niet aanraken. Op een bepaald moment kwam onze auto (met Russell aan het stuur) tussen een kudde olifanten terecht. De beesten torenden ver boven ons dak uit, en Russell (die geen all-risk verzekering voor deze huurauto had) begon angstvisioenen te krijgen van olifanten die op de motorkap gingen zitten.

Toen kwam er een klein olifantje voor ons langs. Het vond ons wat te dichtbij staan en toeterde naar ons. Hierop begon ma olifant met de oren te wapperen, wat een dreigement is in olifantentaal. Russell, toch al wat nerveus, trok heel langzaam op. "Blijf stilstaan of ga liever achteruit Russell" zei ik nog. Helaas. Moeder olifant trompetterde nog een keer en Russell trapte het gaspedaal diep in. We scheurden tussen de kudde door terwijl de olifanten links en rechts de struiken indoken. Behalve ma olifant die een charge uitvoerde, maar daarbij slechts stof hapte van de voorbijsnellende auto. Ik had nooit verwacht dat olifanten zo snel zouden kunnen reageren. Gelukkig hadden zowel de olifanten als wij alleen maar een verhoogde hartslag na dit incident.