De hardloopwedstrijd

De pers die hield eens ooit
een wedstrijd in het rennen.
Het verkeer werd omgegooid;
Men ging 't parcours verkennen.

Een stel kale vlakke wegen
geleidden toen de strijd.
Beschut voor wind en regen;
't Ging hen om de snelste tijd.

Toen volgde een speciaal program
waarin feiten werden opgehoest.
Urenlang slechts stom gezwam
over wat nog komen moest.

Eindelijk kwam dan toch de start.
Het was droog en prima weer.
Het startschot klonk opmerk'lijk hard.
Een renner viel toen kreunend neer.

Hij was ok, hij had slechts kramp.
Even rust en 't zou weer gaan.
Met spoed kwam toen 't persekamp:
Hoezo ok, hij was toch wel ontdaan?

Dit drama moest toch goed belicht?
Maar de man was al weer weggelopen.
De pers voelde zich wat opgelicht;
Goed nieuws kon men niet verkopen.

De kopgroep kwam toen weer in beeld.
De trage vrouwen zag men niet.
Naar rollers keek men ook verveeld;
Wie interesseerde nou zo'n manke piet?

Hazen renden de eerste voor.
Die had als enige profijt.
De rest die had al spoedig door:
Het ging slechts om de snelste tijd.

Toen vervulde nummer ��n zijn streven.
De strijd was toen bepaald.
Het parcours kon worden opgeheven.
De rest is toen verdwaald.

De pers was zwaar teleurgesteld;
De wedstrijd was mislukt.
De oude tijd was niet geveld.
Een kans op nieuws was hen ontrukt.