King's Canyon
Uluru
Mount Connor
Kata Tjuta
Kata Tjuta, Uluru, en King's Canyon
Alice Springs was een klein stadje waar ook niet zo heel veel te zien en te doen was, tenzij je van rotsklimmen en trektochten hield. Daan en ik zijn naar het Desert Park en het Reptile Centre geweest. Het Desert Park specialiseerde zich in de dieren die in Centraal Australië leven. Behalve de roofvogelshow was er weinig spectakel te beleven in dit park. Voor de vogelliefhebber en plantenthousiast was er heel veel te zien, maar een boeiende uitleg en presentatie ontbreekt zodat je snel uitgekeken raakte. De uitleg in het Reptile Centre, dat zich volledig op reptielen toelegde, was echter heel goed. Bezoekers mochten bepaalde hagedissen en slangen in hun handen houden, wat voor mij wel een bijzondere ervaring was. Voor het Reptile Centre gold: klein maar fijn.
|
King's Canyon |
Uluru |
|
Mount Connor |
Kata Tjuta |
Midden Australië is het land van de bijzondere rotsformaties. De eenzame rotsen Uluru (Ayer's Rock), Kata Tjuta (the Olgas) en Mount Connor waren bijzonder om te zien. Honderden meters hoog in een verder vlak landschap. Het land om hen heen is gedurende zo'n 100 miljoen jaar weggeërodeert, waarbij de harde rotsen zijn achtergebleven. Het zijn heilige plaatsen voor de Aboriginals, en sommige punten van Uluru mochten zelfs niet gefotografeerd worden. Wij hadden bij NTAT (Northern Territory Adventure Tours) een 3- daagse rondreis geboekt om Kata Tjuta, Uluru, en King's Canyon te bezichtigen. Leuk extraatje was een helicoptervluchtje van 5 minuten, en de mogelijkheid om even op een dromedaris te rijden.
Dromedarisrijden vanuit de helicopter gezien
Zonsondergang weerkaatst op Uluru
Van een afstand zagen de rotsen er apart uit, maar ook niet meer dan dat. De toeristenindustrie probeerde er een hele happening van te maken door de zonsondergang bij Uluru op te leuken met glühwein, champagne en hartige hapjes. Die happening op zich was eigenlijk boeiender om gade te slaan dan de rots zelf. Zonsopgang moest ook weer bij Uluru meegemaakt worden: het was toen koud en vroeg, en niet mooier dan later op de ochtend. Hetzelfde geldt voor zonsopgang bij King's Canyon, waarvoor we ook om 5 uur 's ochtends uit bed moesten.
Uluru in de ochtend
|
|
|
|
Overigens waren de rotsformaties van dichtbij bijzonder indrukwekkend. Uluru was een 340 meter hoge massieve rots met allerlei gaten en scheuren die hem een heel gevarieerde aanblik gaven. De natuur eromheen was bijzonder fraai. Kata Tjuta was een stel koepelvormige rotsen van zo'n 600 meter hoog. Ik kon er tussendoor lopen, waarbij ik zo nu en dan stilstond om langs de rotsen omhoog te kijken, terwijl ik probeerde te bevatten wat ik zag. De rotsen waren zo groot dat dat gewoon niet lukte. Omdat de rotsen geen herkenbare objecten hadden waarvan ik wist hoe groot ze waren, sloeg mijn gevoel voor afstand op hol. Mijn hersenen wisten gewoon niet of een punt waarnaar ik keek dichtbij was of veraf. De wandelingen rondom Uluru en Kata Tjuta waren zeer de moeite waard.
Tussen Kata Tjuta
|
|
|
