Chilhac - La Vialette

Tocht nummer twee: Chilhac-La Vialette. Dit was een lange tocht, maar wel een mooie. Het begon wat bewolkt, maar nadat we in het dorpje Lavoute-Chilhac (waar de Allier een hairpinbocht maakt) in een caf� wat hadden gedronken en aan een nieuwe klim begonnen in de zon, konden de lange broeken uit! Het laatste stuk loop je steeds op de helling van de heuvels langs de Allier, en zie je al een uur voordat je er bent de plaats waarbij de camping ligt. Dat maakt deze tocht uiteindelijk toch wel een vermoeiende! Het Onweersverhaal De tweede week zat er op de dag dat we Chilhac-La Vialette kayakten onweer in de lucht. Als meteorologiestudent moest ik het weer maar een beetje in de gaten houden, iets wat ik toch altijd doe. De ochtend begon al met een chaotisch aandoende lucht, wat floccus en castellanus (wolkenbanken met kanteelstructuur) En ja hoor, bij de tweede pauze schoten de cumulonimbuswolken al als paddestoelen omhoog, gelukkig nog wel ver van ons vandaan. Vlak voordat we op de camping aankwamen zat er echter al een onweersbui zo dichtbij dat af en toe bliksems te zien waren. Op de camping wilde ik natuurlijk zo snel mogelijk mijn fototoestel hebben, alleen zat deze in de tas in de nog afgedekte aanhangwagen. Achteraf bleek het maar goed dat deze wagen nog afgedekt was... dat gold niet voor de spullen (slaapzakken en tassen) uit het busje, die hadden ze al op een zeil uitgestald met een ander zeil eroverheen. En toen kwam de bui! De meesten die net aangekomen waren begonnen in allereil hun tenten op te zetten... terwijl je de regen over de heuvels steeds dichterbij kon zien naderen. En toen waren wij dus ook aan de beurt. Het begon te gieten, en tegelijkertijd stak een enorme wind op waardoor ook takken van de boom gingen. Dat was nogal stressen met die tenten. Ondertussen zag ik de bliksem op de heuvels inslaan. Ik had het plan om later de tent op te zetten, maar het bleek dat de bui wel 3 uur aanhield! Dus toch maar in de regen opgezet. Een tijd lang stonden we te schuilen bij het wasgebouw. De wandelaars die nog onderweg waren hebben binnenshuis kunnen schuilen in een gehucht. Uiteindelijk hebben we ons verzameld in de kantine waarna we door Jeanne-Marie illegaal in het busje vervoerd werden naar het restaurant. Na lekker gegeten te hebben in het restaurant keerden we te voet terug, dat was 2 kilometer lopen. Het was een mooi gezicht, want door de onweersbui zijn er dampen opgerezen die verlicht werden door de maan en de schijnwerpers die op de kerk gericht staan. Beetje spookachtig. Ik ben er daarom nog even op uit geweest om wat plaatjes hiervan te schieten. Hieronder volgen de beste daarvan: Daarna ben ik gaan slapen... maar die slaapzak (en niet alleen die van mij!) was kleddernat door regenplassen op het zeil waarop hij lag!! Er viel niet in te slapen. Dan maar op een hard matje... De volgende ochtend heb ik voor het ontbijt nog de prachtige mistbanken gefotografeerd die nog tussen de heuvels hingen. En zo was er op weerkundig gebied toch nog wat moois te beleven!

terug naar menu van Allier fotopagina's....verder naar La Vialette-Brioude-Monistrol