|
|
Εισαγωγή
Δυσαναπλήρωτο, θα είναι το κενό για την Ορθοδοξία, τον ελληνισμό, αλλά κυρίως για τον πληθυσμό στην Αφρικανική ήπειρο, από τον άδικο χαμό του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, Πέτρου του Ζ΄, αλλά και των άλλων ιεραρχών και ιερωμένων που χάθηκαν μαζί του στη θαλάσσια περιοχή του Αγίου Όρους. Κι αυτό γιατί τα επτά και πλέον χρόνια που βρισκόταν στον πατριαρχικό θρόνο, αλλά στην ουσία από το 1970, όταν εντάχθηκε στον κλήρο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και αργότερα από τις θέσεις του μητροπολίτη Καμερούν και Δυτικής Αφρικής, επιτέλεσε ένα εκπληκτικό έργο, για το οποίο μιλά και θα μιλά για μακρά περίοδο με θαυμασμό ολόκληρη η μαύρη ήπειρος.
Ο Πατριάρχης Πέτρος, ο 114ος κατά σειρά πατριάρχης του ιστορικού Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας, εργάστηκε με ζήλο και επιμονή, προσηλωμένος στο έργο της Εκκλησίας και στην εξάπλωση του χριστιανισμού στην αφρικανική ήπειρο. Διέδωσε το μήνυμα του χριστιανισμού στα βάθη της ζούγκλας όπου χειροτόνησε νέους κληρικούς, ενώ ο μεγάλος του καημός ήταν η συρρίκνωση των κληρικών στο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας και γενικότερα η συρρίκνωση του ελληνισμού στην Αίγυπτο.
Σε μία ήπειρο, όπου ακόμη επικρατεί ο αναλφαβητισμός, η φτώχεια και η δυστυχία των λαών της, αλλά και έντονες φυλετικές και εθνικιστικές αντιπαραθέσεις, η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, δίνει ένα βαθιά ανθρώπινο αγώνα, για την ανακούφιση των πληθυσμών, έναν αγώνα αγάπης, ελπίδας και προσφοράς για το μέλλον του κάθε ανθρώπου, χωρίς διάκριση, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής και θρησκείας.
Με συγκίνηση και άφατη θλίψη, θυμόμαστε τον βαθιά ανθρώπινο λόγο του αδικοχαμένου Πατριάρχη, αλλά και το όραμά του να βελτιώσει τη θέση των Αφρικανών και των Αράβων, να φέρει σε καλύτερη μοίρα τον ελληνισμό που χάνεται στην Αφρική. Τον θυμόμαστε, συνοδεύοντάς τον, τον περασμένο Οκτώβριο, στη Νότια Αφρική, στο συνέδριο του ΣΑΕ Αφρικής και Ασίας, να χαίρεται αφάνταστα που βρισκόταν ανάμεσα στους εκπροσώπους του ελληνισμού από τις δύο αυτές ηπείρους, αλλά να συγκινείται και να δακρύζει κατά την επίσκεψή του στην περίφημη συνοικία των μαύρων, στο Σαχέτι αλλά και σε άλλες γειτονιές του Γιοχάνεσμπουργκ, για να επισκεφτεί σχολεία, ορφανοτροφεία η παιδικούς σταθμούς για τα αφρικανόπουλα. Οργανώνοντας ο ίδιος δεκάδες αποστολές βοήθειας με τρόφιμα, φάρμακα και ρουχισμό.
Όταν του ζητήσαμε να σχολιάσει αυτό το ιεραποστολικό έργο, το οποίο αναπτύσσεται σε ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο και τους στόχους που επιδιώκονται δι΄ αυτού, η απάντησή του ήρθε απλή, σαν να επρόκειτο για το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο:
-«Επιτελούμε το χρέος μας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν κάνει προσηλυτισμό, αλλά ευαγγελισμό. Δεν θέλουμε να διχάσουμε τους λαούς και τις φυλές της Αφρικής, αλλά να τους ενώσουμε».
Και πριν μερικούς μήνες, στις αρχές Φεβρουαρίου 2004, κατά την επίσκεψή του στη μακρινή Μαγαδασκάρη, για να δει από κοντά το έργο που εκεί επιτελεί ο Επίσκοπος Μαγαδασκάρης κ. Νεκτάριος, με την ανέγερση εκκλησιών, την ίδρυση Ιεραποστολικών Κέντρων, την κατασκευή Ιερών Ναών και τη χειροτονία μαύρων ικανών κληρικών, που ομιλούν την ελληνική γλώσσα καλύτερα από πολλούς Έλληνες, ο Πατριάρχης Πέτρος έλεγε: «Η αγάπη μας, πηγάζει από το ενδιαφέρον μας για όλα τα τέκνα της Εκκλησίας που κατοικούν στην Αφρική και συναποτελούν το σώμα της Εκκλησίας…».
Ξεπερνώντας μύριες όσες δυσκολίες και αντιξοότητες, η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία στην Αφρική επιτελεί ένα εκπληκτικό ομολογουμένως έργο, κάτω από την φωτισμένη καθοδήγηση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής και του φωτισμένου ιεράρχη που τα τελευταία χρόνια διέθετε. Ενός Πατριαρχείου, το οποίο συνεχίζοντας μία δισχιλιετή πορεία, με το υπέροχο Αποστολικό του έργο, αποτελεί Φάρο της Ορθοδοξίας, της Αγάπης και της Ελπίδας για ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο. Γιαυτό και οι αφρικάνοι έκλαψαν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο τον εκλιπόντα Πατριάρχη, καθώς τον θεωρούσαν όχι μόνο θρησκευτικό ηγέτη, αλλά πατέρα και οδηγό.
Ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες δεκαετίες, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, συνέχισε μία συγκλονιστική πορεία προς τους λαούς και τις φυλές της Αφρικής, εκπληρώνοντας έτσι στο ακέραιο την εντολή του Ιησού προς τους μαθητές Του «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Και για πάνω από 50 χρόνια τώρα, με την αφοσιωμένη και δραστήρια παρουσία φωτισμένων ιεραποστόλων, κληρικών και λαϊκών, μεταφέρεται το μήνυμα της Ορθοδοξίας στα πέρατα της μαύρης Αφρικής. Γνωρίζοντας τεράστια αποδοχή, όπως τουλάχιστον μαρτυρούν οι συνεχείς ομαδικές βαπτίσεις εγχρώμων αφρικανών.
Ποιος ήταν ο Πατριάρχης Πέτρος
Αγαπητός στην ομογένεια, στο ορθόδοξο ποίμνιό του σε ολόκληρη την Αφρική, αλλά και ιδιαίτερα αποδεκτός από την πολιτική και θρησκευτική ηγεσία της Αιγύπτου, όπου και η έδρα του πατριαρχείου της Αλεξανδρείας, αλλά και από τις ηγεσίες των αφρικανικών κρατών, ο πατριάρχης Πέτρος o Z΄, εργάστηκε με ζήλο και επιμονή, προσηλωμένος στο έργο της Εκκλησίας και στην εξάπλωση του χριστιανισμού στην αφρικανική ήπειρο. Διέδωσε το μήνυμα του χριστιανισμού στα βάθη της ζούγκλας όπου χειροτόνησε νέους κληρικούς, ενώ ο μεγάλος του καημός ήταν η συρρίκνωση των κληρικών στο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας και γενικότερα η συρρίκνωση του ελληνισμού στην Αίγυπτο.
Ο πάπας και πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Πέτρος ο Ζ' ήταν ο 114-ος πατριάρχης του πατριαρχείου της Αλεξανδρείας και Κύπριος στην καταγωγή.
Η ενθρόνισή του έγινε το Μάρτιο του 1997 στον ιερό ναό του Ευαγγελισμού της Αλεξάνδρειας ο οποίος ήταν κατάμεστος από Αιγυπτιώτες Ελληνες, Κύπριους, Ελλαδίτες αλλά και ορθόδοξους Αιγύπτιους, ενώ την ενθρόνιση τίμησαν όλα τα θρησκευτικά δόγματα της Αιγύπτου. Ανάμεσα στις πολιτικές προσωπικότητες ήταν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, ο τότε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ο τότε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου, ο αείμνηστος υφυπουργός Εξωτερικών και στενός φίλος του πατριάρχη Πέτρου, Γιάννος Κρανιδιώτης, εκπρόσωποι των ελληνικών πολιτικών κομμάτων και άλλοι πολλοί.
Η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας είχε εκλέξει το Φεβρουάριο του 1997 τον Πέτρο Παπαπέτρου, ως 114-ο Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής.
Σύμφωνα με την απόφαση της Ιεράς Συνόδου η εκλογή έγινε στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Σάββα της Αλεξανδρείας και σύμφωνα με την εγκύκλιο της Πατριαρχικής Συνόδου οι διακόσιοι εκλέκτορες - οι οποίοι αποτελούν την Ολομέλεια της Κληρικολαϊκής Συνέλευσης - εξέλεξαν κατ' αρχήν τρεις από τους δεκαεπτά μητροπολίτες και επισκόπους, οι οποίοι ήταν εκλέξιμοι και από τους τρεις αυτούς, η Ιερά Σύνοδος εξέλεξε το νέο Πατριάρχη.
Από τους διακόσιους εκλέκτορες, οι 56 ήταν κληρικοί και οι 144 λαϊκοί, από τους οποίους οι δεκατέσσερις πρόεδροι των ελληνικών κοινοτήτων, οι οποίες είναι ταυτόχρονα έδρες των μητροπόλεων του Πατριαρχείου,
84 Αιγυπτιώτες Ελληνες και 46 αραβόφωνοι ορθόδοξοι, που επίσης κατοικούν στην Αίγυπτο.
O Πέτρος διαδέχθηκε τον Πατριάρχη Παρθένιο, ο οποίος πέθανε στις 23 Ιουλίου 1996, στην Αμοργό, όπου βρισκόταν σε διακοπές, σε ηλικία 77 ετών. Ο Παρθένιος είχε εκλεγεί στις 27 Φεβρουαρίου 1987 και ήταν Αιγυπτιώτης Ελληνας στην καταγωγή. Ο Παρθένιος, συνεχιστής των μεγάλων Πατριαρχών, Μελετίου Α' Πηγά, Κύριλλου Γ' Λούκαρη, Θεόφιλου Γ' και Μελέτιου Β' Μεταξάκη, υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του Ελληνισμού της Αιγύπτου και της Αφρικής.
Ο Πέτρος πριν εκλεγεί Πατριάρχης Αλεξανδρείας ήταν μητροπολίτης Καμερούν και Δυτικής Αφρικής, κατά κόσμον Πέτρος Παπαπέτρου. Γεννήθηκε στο χωριό Συγχαρί της Κερύνειας στις 3 Σεπτεμβρίου 1949. Το 1962 μπήκε ως δόκιμος στην Ιερά Μονή Μαχαιρά της Κύπρου.
Το 1966 στάλθηκε στην Ιερατική Σχολή "Απόστολος Βαρνάβας" της Κύπρου, από την οποία αποφοίτησε το 1969 και τον ίδιο χρόνο χειροτονήθηκε διάκονος από τον τότε Χωρεπίσκοπο Κωνσταντίας Χρυσόστομο, το σημερινό Αρχιεπίσκοπο της Κύπρου.
Το Δεκέμβριο του 1970 εντάχθηκε στον κλήρο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, όπου υπηρέτησε ως διάκονος μέχρι το 1974, ενώ ταυτόχρονα ως υπότροφος του τότε Πατριάρχη Νικολάου ΣΤ' φοίτησε στο Αβερώφειο Γυμνάσιο Αλεξανδρείας. Με υποτροφία του υπουργείου Εξωτερικών φοίτησε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών απ' όπου και αποφοίτησε το 1978. Στη συνέχεια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στην Ιερά Μονή της Πεντέλης και τον ίδιο χρόνο αρχιμανδρίτης στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Κάιρο.
Το 1980 στάλθηκε από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας στη Νότια Αφρική, όπου ορίσθηκε προϊστάμενος του νέου Ιερού Ναού της Παναγίας στις βόρειες περιοχές του Γιοχάνεσμπουργκ. Ταυτόχρονα ονομάστηκε αρχιερατικός επίτροπος της μητρόπολης. Το 1983 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο επίσκοπος Βαβυλώνος και ονομάστηκε πατριαρχικός επίτροπος Καΐρου.
Τον Αύγουστο το 1983 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο στην Ιερά Μονή Μαχαιρά της Κύπρου. Το 1990 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας μητροπολίτης Ακκρας (Καμερούν) και Δυτικής Αφρικής. Το 1991 διορίσθηκε πατριαρχικός επίτροπος της Μητρόπολης Ειρηνουπόλεως.
Ο Πατριάρχης Πέτρος γνώριζε αγγλικά, γαλλικά και αραβικά, είχε μετεκπαιδευτεί στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας και είχε μετάσχει σε διεκκλησιαστικά συνέδρια -Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής, Παναφρικανικό Συμβούλιο Διορθοδόξων- ως εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
If you have any
questions about this Website email the Webmaster:
._.
|