Orhan Seyfi Arı: Ahlak Dedikodu Aşk Sevgi Şiirleri

"… Kendisi, soyadı 'Arı' gibi çalışkan, yüreği,

bu sözcüğün anlamı denli bütün kötülüklerden arınmış, tertemizdi."

(Harid Fedai,  'Bu Dünyadan Seyfi Geçti' başlıklı yazısında, Halkın Sesi gazetesinde, 27 Aralık 1992)

Başlangıç

Ne sevinci vardı ne de tasası

Kenarda sessizdi ferahlı odanın mütevazı masası

Üstümdeki büyücek ayna, biraz eğilmiş gibi

Bize gülümsüyordu, içimizden geçeni bilmiş gibi

Aynanın karşısında, o yeşilli entarisi ile en güzeldi

Duruşu ile, bakışı ile, bir ok oldu kalbimi deldi

Ani bir sessizlik.. herşey durakladı

Bir yıldırım hızıyle iki sevgili birbirini kucakladı

Yeni doğan çocuk nasıl alırsa hayatın ilk nefesini

Ben de işte böyle çaldım aşkımın ilk busesini

Böyle başladı aşkım

Beyaz mermerli, neş'eli, bir odada

Orası şimdi yıkılmış gitmiş, benim aşkım

Hâla yaşıyor, hâla dolaşıyor orada

O ayna da uzun yıllar bekledi

Kimseye yüz vermeden

Bir gün kalbim gibi

Param parça olmuş kimseye yüz vermeden

Her şey göçüp gidiyormuş, bu dünyada herşey yalan

Sade benim aşkımmış, ruhlar gibi ölümsüz kalan

Dedikodu

Büyüklerde sakız, küçüklerde ciklet

Mahallede dolaşan dümensiz bir bisiklet

Dedikodu!

Hayır! Ne sakız, ne ekmek

Ne de su.. doğrusu, insan eti çiğnemek

Dedikodu!

Dedikodu, dedikodu

Bizi ne hale kodu

Dedikodu!

O solan bir çiçek, ben ölen bir gerçek

Günahımızı çekecek

Dedikodu!

Dedikodu, dedikodu.. sen hain bir elsin

En azından iki kişiyi öldüren bir katile bedelsin

Dedikodu!

Allahsız nine, sen de bil şunu

Yerden yere atlayan, iki defa patlayan, dum-dum kurşunu

Dedikodu!

Yeşil Entarisi

En çok sevdiğim entarisi yeşildi, yeşilli idi

Onun da beni çok sevdiği

Her sabah, karşıma çıkışından, belli idi

Sol göğüs cebinin bir kenarı aşağıya doğru döküktü

Bana ilk günün şakasından beri

Hep öyle söküktü

O yeşil entari pembe gülümün yeşil dalı, yeşil yaprağı idi

Sevgimizin sembolu

Aşkımızın bayrağı idi

Yıllar geçmişti arası…

O yeşil entarinin

Canına kıydı üç-beş makas yarası!

İhanet bıçakları

Mahallenin uzak, yakın alçakları

Yaptı, yaptırdı işte bunları

Kalplerimiz delik-deşik oldu aynı yaralarla

Biz bedbahtlar kafilesine katıldık

Bir alçak dünyanın kucağında

O güzelim entari, tezgâh odasında

Örümceklere beşik oldu

Karanlık bir bucağında

O gün bu gün severim yeşili, ağlarım yeşile

O yeşilli entari ile, o gün

Biz de ölmüştük çünkü, göz göre-göre

İnci dizisi göz yaşlarınla gül kokan sabah terini

Sinesinde toplayan o güzelim entarini

Ne unutabilirim

Ne de başka bir şeye verebilirim gönlümdeki yerini

(Yanıyoruz!)

Sen kırık bir bardak

Ben yosun tutmuş bir desti

Uzanan temiz ellerden

Tanrı kısmetimizi kesti

Bizimle top oynadı mahalle çocukları

Bizi ıslattı ihtiyarlar

Dönüp bize bakmadı

Dünyadaki bunca bahtiyarlar

Bu dünya mıdır, ahret midir?

Acaba nerde yanıyoruz?

Galiba biz öldük de, sevgilim

Dünyada yaşıyor sanıyoruz

[Yoksa..?]

Sana baktım, belli ki sen bir meleksin

Hatta melekler içinde teksin

Adî eller alemimizi devirdi

Cennetimizi cehenneme çevirdi

Sen bir havan, ben içinde ezilen bir badem miyim?..

Yoksa.. sen Havva, ben de Adem miyim..?

ORHAN ARI, bilgi, daha Sevgili ve Aşk Şiirleri -tıkla Ana Sayfa - ORHAN SEYFİ ARI