Orhan Seyfi Arı: Güzel Aile Ata Yuva, Can Anne Baba Eş Evlat Sevgisi, Ailesi Eşi Yavru, Mesud Mahzun Gönül, Bekleyiş, Duygulu Ana Şiirleri
"İyi insan.. Sevgili eşim, sevgili babamız Orhan Seyfi Arı... Acımız sonsuzdur"
(Eşi Suzan Arı, oğulları, gelinleri, torunları -Halkın Sesi ve Kıbrıs gazeteleri -18.12.92 ve 3.2.93 vefat ve teşekkür duyurrularından)
(Ana!)
Ölme, sakın ölme!
Ta ki dünya gözüyle seni bir daha göreyim
Ölme sakın, ölme!
Ta ki güzel saçını bir daha öreyim
Ölme sakın ölme!
Ta ki başım goksünde can verip öleyim
Merhum Babama
Mekkî şerifte rahmeti rahmana kavuşmuştur
Peygamber sevdi, tutu, çekti kolundan
Tanrı sevdi de, dönmedin yolundan
Şefkatlı, sabırlı ve çok çalışkandın
Ömrün boyunca hep bizim için yandın
Şimdi biz seni anar, sana yanarız
Varımızla hep senin sayende varız
Faziletini vasfedemez insan dili
Ne hacet övmek bir insan-ı kâmili
Ruhun şad olsun, sana sonsuz rahmet
Bize ahirette bol bol şefaat et
[Gayle]
Sen de doğmuştun bu hayata
Sen da bu hayatta yol alıp gidecektin
Sen de dört mevsimin kokusunu duyup
Meyvesini yiyecektin
Sen de sevip sevilecektin
Her duygulu insan gibi
Senin de ümitlerin olacaktı
Hayata her gönül bağlayan gibi
Kızgın bir sam yeli
Körpe gilizleri nasıl yakıp kavurursa
Yahut hırçın bir kış rüzgârı
Solgun yaprakları nasıl koparıp savurursa
İşte sen de böyle
Kapılıp gittin tabiatın yeline
Acırım desem haline
Sanma ki haline mes'udum
Ben haline perişanım
Ben senin haline peşimanım
Fesleğen
Güzel fesleğen
Kokulu fesleğen
Nerde şimdi
Bizi bunca zaman mest'eden
Bu yuvada idi
Bir yavru kuş gibi
Ne çabuk kanatlandı, ne çabuk uçtu
Dün burada idi
Bak solmuş yaprakların, aruzun
Sen de mi benim kadar mahzun
Bu bekleyiş bir türlü bitmiyor
Bu günler yıllardan uzun
Ne bana acıdı
Ne seni alıp taşıdı
Acaba bizden çok
Sevdikleri mi vardı
Hayır
Hayır
Fesleğenim
Hayır
Hâlâ seni de sever
Beni de sever
Lâkin ne çare
Kader, kader, gene kader
ORHAN ARI, bilgi, ŞİİRLERİ -tıkla Ana Sayfa ORHAN SEYFİ ARI