Orhan Seyfi Arı: Ölüme Asi Aşkın Sevgili Ölümü Hüzün Göz Yaşları, Hazin Aşka Ölüm Yaslı Keder Elem, Mezar Kabir Yas Matem Şiirleri
"Yattığın yer nur olsun
Hazreti Peygamberin şefaati üzerine olsun
Ve Allah'ın rahmetiyle yüce ruhun şad olsun"
(Oğuz Metiner'in merhum şaire 'Bir Yıldız Kaydı' isimli şiirinden -Birlik gazetesi 29 Ocak 1993)
Anladım ki Artık
Dün gece gizlice mezarını açtım
Ve uyandıramayınca seni
Bir seyrini edip kaçtım
Saçların aynı siyah saçlar, gözlerin gene siyah gözlerdi
Eskisinden farksızdı her şeyin
Tek eksiğin
Beni aşka çağıran o sihirli sözlerdi
Heyhat!.. Bilirim!
Anladım ki artık, ne sen dirilebilirsin
Ne ben ölebilirim
Ancak, nasıl ki gönlümü
Kafamı da sana vererek seninle bölebilirim
Bu kısacık ömrümü
Kalbim Sana Mezar Oldu
Sen beni terk edip gideli
Arkandan ağladım gündüzlü geceli
Beni dalından ayıran o hain eli
Hâlâ daha bilemedim
İçimden kederini
Hâlâ daha silemedim
Gönlümdeki yerini
Hâlâ kimseye veremedim
Seni önce güldürenler
Oldu öldürenler
Ve sen gideli hayatım hep ahu zar oldu
Seni kalbime gömdüm, kalbim sana mezar oldu
Ağlamak İstiyorum
Ağlamak, ağlamak
Ah ağlamak istiyorum
Bu cefalı ömrün kışını, baharını
Göz yaşımla boğmak istiyorum
Kulağımda sonu gelmeyen
Bir şarkının hazin teranesi var
Kendi elimle gömdüm de cihanımı
Bu hayatın gayrı nesi var
Hep vefasız geçen bir ömrün
Dününden beter olur yarını
Birbirinden öldürücü gelen yılların
Hangi ümitle beklerim baharını
Yıldızlara, mehtaba seslendim
Onlar da benimle beraber ağlıyor
Tedavisi imkânsız yaraların
Tek ümidini ölüme bağlıyor
Sen tek cihanımdın benim
Yitirdim seni genç yaşında
Ağlamak, ağlamak istiyorum
Mezarının başında
O Gün Ben de Ölmüştüm
Ancak sende saffet bulabilirdim!
Bu elemler aleminde
Baharımın başlangıcıydın benim.
Yazık, çarpık çizgiler vardı kader kaleminde!
Seni tanıdığım günler zaten yarı ölüydüm
Eller hazırlamıştı ölümünü
Seni istemeden gömdüydüm
Unutmam dalından koparıldığın o meş'um günü
Kan damlıyor ciğerimden
Bu satırları yazarken
Ben ne'yleyim hayatı
Kalbim sana, hayat bana mezarken
[Deli Gönlüm]
Bak deli gönlüm ne kadar asîymış
Meğer seni bağrına basan toprak
Aşkın da elemin de anasıymış
Mezarında açan çiçekler
Tıpkı huyun gibi kokuyor
Sana gölge veren selviler
Hep senin şarkını söylüyor
Uzaklarda değil bu mezar, ona her gün yaklaşıyorum
Ve ordan gelen şarkılarla, kokularla
Mest olup bir melankolik hayat yaşıyorum
Birgün gelecek dünya yükünü sırtımdan atacağım
Ve o sonsuzluk âleminde
Artık senin yanında yatacağım
ORHAN ARI, bilgi, ŞİİRLERİ -tıkla Ana Sayfa ORHAN SEYFİ ARI