Orhan Seyfi Arı: Ağlayan Vefasız Sembolik Sevgili

Yar ve Cefa -Kalpden Yas, Yürekten Şefkat Siirleri

"Başarılı bir eğitimci ve yüreği sevgiyle dolu çağdaş bir insan olarak onu her zaman saygı ve sevgiyle anımsayacağız.  Arı hocanın yetiştirdiği öğrenciler bugün

topluma ve devlete gurur verici hizmet vermektedirler."

(Hakkı Atun, Cumhuriyet Meclisi Başkanı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti -mektup 22 Aralık 1992)

Ben Senden Fazla Ağlamıştım

Bana itimadını yıktığın zaman

Hayattan da bezip bıktığın zaman

Dönülmez bir yola çıktığın zaman

Ben gene senin aşkınla çağlamıştım

Derdine dertler kattığın zaman

Kendini sonsuz bir maceraya attığın zaman

Hayatını bir pula sattığın zaman

Ben gene yasımı yasına bağlamıştım

Eski günleri hasretle andığın zaman

Bahtiyar olanlara kıskandığın zaman

Devcilmiş bir mum gibi yandığın zaman

Ben senden fazla ağlamıştım

Göz yaşlarını dindiremeyince

Seni bu hayata sevindiremeyince

İkimiz de murada eremeyince

Kalbin gibi, kalbimi de dağlamıştım

Kırılan Kalbim

Bir zamanlar

Sular çağlar

Gönlüm ağlardı.

Bir zamanlar

Yıldızlar parlar

Kalbimi dağlardı.

Bu ağlayışta

Bu dağlayışta

Gene bir teselli vardı.

Bir zamanlar

Kuşlar uçar

İçim açılırdı.

Bir zamanlar

Çiçekler açar

Neş'e saçılırdı.

Bu açılışın

Bu saçılışın

Beni okşayan bir hali vardı.

Artık sular çağlamıyor

Göz yaşlarım onlarla rağbette diye

Yıldızlar eskisi gibi parlamıyor

Gözlerinin hayali daha rağbette diye

Ve artık kırılan kalbim

Hiç bir şeye gönül salmaz oldu

Ve bahara da çiçeğe de küsmüş

Onlardan bir zevk almaz oldu

Unutmam Seni

Yıllar geçti de aradan

Hiç bir sızı dinmedi bu yaradan

Ne sen insaf ettin, ne yaradan

Ne de bahtım bana yardır

Yar değildir bana bahtım

Hep cefanla geçti vaktım

Hayatımı mum gibi yoluna yaktım

Kalmadı gözümde ne zevk ne dünya

Sevkim derdimdir, derdim de sensin

Körpe gönlümü ilk defa yere serensin

Lâkin unutmam yine seni

İsterse gökten melekler insin

ORHAN ARI, bilgi, ŞİİRLERİ Ana Sayfa ORHAN SEYFİ ARI