Orhan Seyfi Arı: Aşk Saadet Kıskanma Küskün Hicran
Gençlik İtiraf Kıskançlık Küskünlük Ayrılık Af Şiirleri
"[Kıbrıs'ta] kitaplığını tarayıp aradığım şiir defterlerini bulan O idi.
[Türkiye'de] teşebbüse geçip tanışmama aracılık eden de yine Orhan bey olmuştu."
(Harid Fedai, Bu Dünyadan Seyfi Geçti, Halkın Sesi gazetesinde -27 Aralık 1992)
Güzel Köpek
Sesi kulağıma geldi
Sesi kulağıma geldi
Sanki da o gökte idi
Ve kucağıma geldi
Gel, gel, dedi -kime
Köpeği sıcradı eteğine
Ona mı söyledi, bana mı seslendi
Bütün vücudum bir anda ateşlendi
Keşki köpeğini sevdiği kadar
Beni de sevse!
Beni de kucağına alsa da onu sevdiği kadar
Beni de sevse!
Güzel köpek, sen kapısında yatarsın
Seni sever okşar, beraberce oynarsın
Senin yerinde ben olsam, kendimi mes'ut sanırım
Güzel köpek, güzel köpek, hayatımda ilk defa seni kıskanırım
Bir Şey Vardı
Bir şey vardı sevgilim
Bir şey vardı arada
Mikrop olmasa
Cerahat toplanmaz yarada.
Bir şey vardı sevgilim
Gerçek veya yalan
Bir şey vardı
İçimizde saklı kalan.
Deşilen yara güldürür
Deşilmeyen yara öldürür
Ya bir itiraf lâzımdı
Ya da itirafsız bir af.
Bir kurt içimi kemirdi
Dayandığım ağacı devirdi
Ölüm ile dirim
Artık bizim için birdi.
Sen Kimin Olabilirsin
Beyaz gelinlik, al duvak
Giymedinse ne çıkar
Gönüllerin yaptığını
Kader nasıl yıkar
Bizi okşayan rüzgârlar
Ebediyete taşıdı nefeslerimizi
Seneye yakın bir ayrılık
Gene de söndürmedi heveslerimizi
Şakırdayan sular
Yapmadı mı şarkımızın bestesini
Şakıyan bülbüller
Vermedi mi be bestenin sesini
Binbir çiçek kokan bahar
Bizi de kucaklamadı mı
Ve ayıpları örten karanlıklar
Bizi de sarıp saklamadı mı
İçimiz yanarken
Yerle gök duymadı mı ahımızı
Bahçendeki çiçeklerle ağaçlar
Hiç mi görmediler günahımızı
Ve akşamların
Tenha saatlerinde
Mehtapla yıldızlar
Kıymadı mı nikâhımızı
İlk sihirli uykuyu
Senin sinende uyudum
Bir ömre bedel aşkımla ızdırabımı
Hep sende duydum
Halâ kalbim
Senin aşkınla vuruyor
Ve senin açtığın yaralar
Olduğu gibi duruyor
Şimdi olsan da çok uzaklarda
Aşkımın andı yaşarken
O güzelim dudaklarda
Sen, benden başka kimin olabilirsin
Beyaz gelinlik, al duvak
Giymemişsen ne çıkar
Gönüllerin yaptığını
Bilmem ki kader ne hakle yıkar
Hak Yerini Bulur
Seni tekrar bulduğum zaman
Pek naçar bir halin vardı
Sana gelmek istedikce ben
Benden kaçar bir halin vardı
Küsmüşsün hayata
İnsanlardan da bıkmışsın
Sevip sevildiklerine bile
İtimadını yıkmışsın
Ne yazık ki omrünün baharında
Seni sevindiremedim
Hicranla ağladığın zamanlarda
Göz yaşlarını dindiremedim
Temiz bir vicdana sahip olmak istemiştim
Gerçi günahımı itiraf ediyorum
Ve bu günahta senin de payın varsa
Ben onu da affediyorum
İkimiz de yanmışız bu hayatta
Saadet bizim için yok oldu
Sen üzülme ancak, hak yerini bulur
Ben cehenneme gireli çok oldu
ORHAN ARI ve bilgi ve ŞİİRLERİ - Ana Seyfi ORHAN SEYFİ ARI