Orhan Seyfi Arı: Fani Dünya Hayatı ve Hayali,
Hayatta Heves ve Kader, Hayat ve Ömür Şiirleri

'O şimdi gerçek dünyadadır (...)

İnce tiz bir bir sese, amma o denli de yüreğe sahip Orhan hoca!'

(Mustafa Doğruzöz ['Doğrudan'] Kıbrıs gazetesinde, 5 Şubat 1999)

(Dünyanın Tapusu)

Her verdiğini geri alırsın, cömertliğin bu mu..?

Tokat sille ile yaşatırsın, mertliğin bu mu?…

Bir giriş kapısı var bir çıkış kapısı var, dünyanın tapusu bu mu!?

(Zengin Fakir)

Fakir ağlamıs

Zengin gülmüş

Bir bakmışlar ki

Her ikisi de ölmüş

(Ömür)

Nerde kafan, sen orda

Başta, ortada, sonda

Çocuk musun? Sürükler seni

Oynamak hevesi

Gençmisin? Belki avutuyor seni

Sevdiğin bir güzelin busesi

Sonra bakarak gücüne, boyuna

Kader güreşir seninle boyuna

Ve sonra, varsa hayatın her nesi

Alıp götürür yaşlılığın çelmesi

Nerde sen, nerde kafan, şimdi sen nesin?

Varsa, birkaç dostun der 'Allah rahmet eylesin' 

(Kader)

Yılar yılı kader tuzağı hep pusuda

Kişi yaralı bir kaplumbağa gibi hep su altında

Hayattan nasibini almazsa biri

Güvenini, hevesini yıkar

Öldükten sonar su yüzüne çıksa da kişi

Ondan ne çıkar

(Son Söz)

 

Yeni baştan doğmak olmaz

Hayal hakikata dolmaz

Hayalimle avutacaksan kendini, avut

Sen gönlüme düşen bir heves, bazın sonra bulut

Ey bemim gaylelendiğim

İster unutma beni, ister unut

ORHAN ARI'nın HAYATI - ÖMRÜ ve daha ŞİİRLERİ     Ana Sayfa ORHAN SEYFİ ARI