Bir þey öðrenmedim!

Yaþ: 5

Anne ve babamýn birbirlerine baðýrmalarýnýn beni ne kadar korkuttuðunu öðrendim.

Yaþ: 7

Meþrubat içerken gülersem içtiðimin burnumdan geleceðini öðrendim.

Yaþ: 12

Bir þeyin deðerini anlamanýn en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduðunu öðrendim.

Yaþ: 13

Annemle babamýn el ele tutuþmalarýnýn beni daima mutlu ettiðini öðrendim.

Yaþ: 15

Bazan hayvanlarýn, kalbimi insanlardan daha fazla ýsýttýðýný öðrendim.

Yaþ: 18

Ýlk gençlik yýllarýmýn keder, þaþkýnlýk, ýstýrap ve aþktan ibaret olduðunu öðrendim.

Yaþ: 24

Aþkýn kalbimi kýrabileceðini ama buna deðer olduðunu öðrendim.

Bir arkadaþý kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduðunu öðrendim

Yaþ: 36

Önemli olanýn baþkalarýnýn benim için ne düþündükleri deðil, benim kendi hakkýmda ne düþündüðüm olduðunu öðrendim.

Yaþ: 38

Eþimin beni hâlâ sevdiðini, tabakta iki elma kaldýðýnda küçüðünü almasýndan anlayabileceðimi öðrendim.

Yaþ: 41

Bir insanýn kendine olan güveninin, baþarýsýný büyük oranda belirlediðini öðrendim.

Yaþ: 44

Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduðunu öðrendim..

Yaþ: 46

Yalnýzca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydýnlatabileceðimi öðrendim.

Yaþ: 49

Herhangi bir iþi yaptýðýmdan daha iyi yapmaya çalýþtýðýmda, o iþin bir þölene ve sonucunun da baþarýya dönüþtüðünü öðrendim.

Sevgi, evde üretilmemiþse, baþka yerde öðrenmenin çok güç olabileceðini öðrendim.

Yaþ: 53

Ýnsanlarýn bana, izin verdiðim biçimde davrandýklarýný öðrendim.

Yaþ: 55

Küçük kararlarý aklýmla, büyük kararlarý ise kalbimle almam gerektiðini öðrendim.

Yaþ: 64

Mutluluðun parfüm gibi olduðunu, kendime bulaþtýrmadan baþkalarýna veremeyeceðimi öðrendim.

Yaþ:70

Ýyi kalpli ve sevecen olmanýn, mükemmel olmaktan daha iyi olduðunu öðrendim.

Yaþ: 82

Sancýlar içinde kývransam bile baþkalarýna baþaðrýsý olmamam gerektiðini öðrendim.

Yaþ: 90

Kiminle evleneceðin kararýnýn hayatta verilen en önemli karar olduðunu öðrendim.

Yaþ: 95

Öðrenmem gereken daha pek çok þeyler olduðunu öðrendim.