Brugge, sortu zenean bezalako irudia gordetzen du: zaharra eta ondo zainduta. Ibai kanaleak edonon daude eta oinezkoentzako karrika eta enparantzak ere badira. Autobusa herrixka zaharraren ondoan zegoen aparkaleku handi batetan geratu zen, "Irizar" autobuz gipuzkoarrak ikusteko parada izan nituen Europa osoko matrikulekin. Hasieran parke handi batetik herriruntz sartu nintzen; zelai zabal eta zuhaitz ederren ostean herrixka zaharra topatu nuen. Herrixka honetako etxea oso txikiak dira, eta ibai ertzeetan daude. Tradizionalki, senarra hiltzen zitzaien emakumeak etortzen ziren auzo honetara, hil arte bizi zitezen, eta ixiltasuna eskatu ohi da hau zeharkatzean. Bazkaltzeko ordua zenez, jatetxe txiki batera sartu nintzen eta ogitarteko bat hartu nuen. Esanguratsua da jatetxean jabeak zuen mapa, non bakoitzak bere herria orratz baten bidez adierazten zuen: Euskal Herri gehiena dagoeneko orratzez beteta zegoen.
Arratsaldean, otordua bukatu eta gero, oinezkoentzako karriketan barrena joan nintzen zenbait oroigarri erosten nituen bitartean, postalak zehazki. Karrikak han eta hemenka zeharkatzen zituen ibaietan barrena turistentzako txalupak igarotzen ziren. Brugge oso hiri ederra da eta oso ondo zainduta dago. Turismo herri hoen bizibide handiena edo garrantzitsuenetarikoa dela argi dago, turistentzako zaldi ibilaldiak eta guzti baitaute. Burgge herrian bi enparantza ikusgarri ikusi ahal izan nituen, horietako bat Bruselako Enparantza Nagusiaren antzekoa, eta besteak herriko bandak jotzen zuelarik. Hiria osoki da ikusgarria eta Belgikako herri  tipikotzat jo daiteke. Bisita ostean, bide berdina erabiliz berriro autobusa hartzera joan nintzen aparkaleku handi horretarantz eta Lovainara bideratu zen.

Aipagarria da Belgikako egun nazionala zela, eta herriok ospakizunetan murgilduta zeudela. Belgikan nengoen azkenengo eguna zela eta, "benetako" jatetxe batetan afaltzea otu zitzaidan eta menu egoki bat hartu nuen hiriko jatetxe batetan. Esan beharra dago Belgikako janaria nahiko kaxkarra dela Euskal Herrikoarekin aldekatuz.