Οι oneoff είναι μια ομάδα που δραστηριοποιείται στην περιοχή της αρχιτεκτονικής και του σχεδιασμού, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στο σχεδιασμό δημόσιων χώρων. Παράλληλα με την αρχιτεκτονική πρακτική προσπαθεί να καταπιαστεί με δύο ερευνητικά αντικείμενα, να τα συνδυάσει μεταξύ τους και να τα εντάξει στο σχεδιασμό της. Το πρώτο αντικείμενο αφορά το δημόσιο χώρο και τη δυναμική που αυτό συγκροτεί και το δεύτερο αναφέρεται στην έρευνα για την αρχιτεκτονική μέσω του σχεδιασμού (πιο χαρακτηριστικός είναι ο όρος: "Research by Design").
Αντιλαμβανόμαστε το δημόσιο χώρο ως τον κατεξοχήν χώρο της κοινής ανθρώπινης δράσης και την ανθρώπινης πρωτοβουλίας. Είναι ο χώρος της πόλης όπου οι πολίτες συναντιόνται, συνεργάζονται, επικοινωνούν. Εκ των πραγμάτων είναι ένας χώρος έντασης, ευμετάβλητος, κινητικός, δυναμικός. Μας ενδιαφέρει να μελετήσουμε με ποιό τρόπο παρεμβαίνει ο αρχιτέκτονας σε αυτόν, με ποιά αρχιτεκτονικά έργαλεία, σε ποίο επίπεδο μπορεί να υπάρξει μια διεπιστημονική έρευνα και συνεργασία για τη βελτίωση του σχεδιασμού και με ποιά αρχιτεκτονικά εφόδια ή αρχιτεκονικές προτάσεις συμμετέχει ο αρχιτέκτονας σε αυτή τη διεπιστημονική συνεργασία. Ειδικότερα, μας απασχολούν περισσότερο οι χώροι που εγείρουν διαπολιτισμικά και πολυπολιτισμικά ζητήματα, γιατί χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη ένταση και απρόβλεπτη δυναμική. (Τον τελευταίο καιρό διαπραγματευόμαστε ζητήματα που αφορούν την διαπολισμικότητα μέσα στον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο, ακριβώς επειδή γίνεται σήμερα μια προσπάθεια να συγκροτηθεί μια νέα συλλογικότητα από τους πολίτες του βλ. κινητοποιήσεις).
Η έρευνα
για την αρχιτεκτονική μέσω του σχεδιασμού είναι μια προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν
τα ίδια τα εργαλεία του αρχιτέκτονα για να διερευνηθούν καταστάσεις και εννοιολογικά
ζητήματα. Για εμάς, σχεδιαστική έρευνα στην αρχιτεκτονική σημαίνει ότι ο αρχιτέκτονας
οφείλει να προσδιορίσει ένα χωρικό πρόβλημα με κοινωνικές προεκτάσεις, να
συγκροτήσει το θεωρητικό του υπόβαθρο και να επιδιώξει γέφυρες (θεωρητικές
ή μη) με άλλα γνωστικά πεδία. Παράλληλα, να προχωρήσει σε μια αφαιρετική χωρική
πρόταση με δυνατότητες εξέλιξης στο μέλλον, που όμως διατηρεί τη δύναμη μιας
αφαιρετικής σκέψης, δηλαδή μπορεί να ενεργοποιήσει και άλλα καλλιτεχνικά ή
επιστημονικά πεδία, αφού διευκολύνει την πολλαπλή ανάγνωση. Σε μια έρευνα
για την αρχιτεκτονική τα εργαλεία θα πρέπει να είναι αυτά που θα δημιουργήσουν
την θεωρητική κατασκευή, η οποία θα διατυπώνει το 'ανοιχτό πρόβλημα' και θα
χρησιμεύει ως αφετηρία για επιμέρους ενεργοποιήσεις- επιλύσεις. Τα εργαλεία
λοιπόν πρέπει να δρουν αφαιρετικά και μπορούν να είναι δύο ειδών: (α) εργαλεία
εννοιολογικά, αυτά που διατυπώνουν ένα θεωρητικό πρόβλημα και που κάθε φορά
ο αρχιτέκτονας μπορεί να δανείζεται από άλλες γνωστικές περιοχές (για παράδειγμα
ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, φιλοσοφία, ψυχανάλυση) στα πλαίσια ενος 'πλέγματος
αναφορών' και (β) αφαιρετικά εργαλεία του σχεδιασμού ή ίσως καλύτερα εργαλεία
που μπορούν να διατυπώσουν και να μεταφέρουν νοήματα μεταξύ των ερευνητικών
πεδίων με όρους χωρικούς. Αναφερόμαστε λοιπόν σε μία έρευνα που χρησιμοποιεί
τα ιδιαίτερα εργαλεία της ίδιας της αρχιτεκτονικής τόσο για να δώσει λύσεις,
όσο και αντίστροφα για να διατυπώσει ερωτήματα. Είναι μια μορφή έρευνας η
οποία δίνει σημασία στην διαδικασία, χρησιμοποιεί τόσο τον σχεδιασμό όσο και
την γνώση άλλων κλάδων.
