บทสรุปความรักของโรเวนและวิเวียนนานีย่า
โดย..
เ
ด็กสีฟ้า shi65
ชื่อเรื่อง : บทสรุปความรักของโรเวนและวิเวียนนานีย่า ช่วงเวลา : ปิดเทอมหน้าร้อนขึ้นปีเจ็ดของพวกเฟริน ประเภท : รัก Note : เรื่องนี้เป็นฟิกที่ยาวไม่ใช่เล่นๆ เลยอะ กว่าจะแต่งจบ เฮ้อ! ตั้ง 3 ชั่วโมงหน่อยๆ แน่ะ แต่แบบว่าอยากจะแต่งให้เสร็จทันเอามาลงวันที่ 25 น่ะ เพราะเป็นคู่ที่ผมอยากให้สมหวังมากที่สุดเลย แต่สุดท้ายดันลงไม่ได้เพราะแบนด์วิธเต็ม ผมอุตส่าห์ไม่เอาลงในหนังสือทำมือ ตอนนี้เลยรู้สึกเสียดายอย่างแรง คราวหน้าผมต้องเอาลงหนังสือทำมือให้ได้เลย อ้อ ถึงใครจะอ่านแล้วจากบอร์ดอื่นจะมาเม้นก็ได้นะคับ + + + + พี่หญิงๆ เสียงออดอ้อนน้อยๆ ของสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเวนอล ดังใกล้เข้ามา อะไรหรือวิเวียน หรือว่าแผนการไม่ประสบผลสำเร็จ เฟลิโอน่าถามอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นน้องสาวของตนวิ่งมาด้วยหน้าตาไม่ค่อยจะสู้ดี เพคะ เจ้าพี่ไม่สนใจหญิงเลย หลายปีที่ผ่านมา ไม่ว่าหญิงจะทำอะไรให้ ก็ไม่เคยเห็นเจ้าพี่แสดงท่าทีอะไรออกมาเลย วิเวียนตอบอย่างเศร้าๆ โรเวนนี่นะ มีผู้หญิงดีๆ อย่างเจ้าหญิงมายั่วถึงที่แล้วยังไม่สะทกสะท้าน ท่าทางจะเล่นยากกว่าคาโลแฮะ เฟลิโอน่าเอ่ยเรียกสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเวนอลว่าเจ้าหญิงอย่างติดปาก ขณะที่ในใจกำลังคิดเอาโรเวนมาเปรียบเทียบกับคนข้างตัวที่ตอนนี้สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกกล่าวถึง นายก็ทำอะไรไม่ได้เรื่อง ตอนนี้ ถึงเขาจะจบไปได้ไม่กี่ปี แต่เจ้าชายโรเวนน่ะกลายเป็นกษัตริย์แห่งเมืองเจมิไนไปแล้วนะ หน้าที่ย่อมสำคัญกว่าอยู่แล้ว คาโลแก้ตัวให้โรเวน เอ้า แล้วไอ้หน้าที่หาราชินีให้อาณาจักรตัวเองเพื่อผลิตรัชทายาทเนี่ย มันไม่สำคัญหรอกรึ คาโล ตัวเลือกเกรดเอ อยู่นี่แล้ว วิ่งเข้าไปหาโดยตรง ไม่เป็นการประหยัดเวลาทำงานหรือ เฟลิโอน่าโพล่งมาตรงๆ เล่นเอาคนฟังทั้งสองคนหน้าแดงเป็นลูกตำลึง พ... พี่หญิงน่ะ เป็นผู้หญิงนะ ทำไมถึงพูดอะไรอย่างนี้ล่ะ วิเวียนเริ่มอดรนทนไม่ได้กับคำพูดของผู้ที่ตนนับถือเป็นพี่สาว ใช่แล้ว นายหญิง ท่านไม่ยอมเปลี่ยนนิสัยสักที นี่ท่านอายุยี่สิบสองแล้วนะ เป็นผู้หญิงมาตั้งห้าหกปีแล้ว น่าจะมีกิริยามารยาทที่สมหญิงหน่อย ทำตัวอย่างนี้ไม่เหมาะกับว่าที่พระชายาแห่งคาโนวาลของนายท่านเลย ผีสาวบ่นอุบอิบ แค่ที่หนึ่งคน กับหนึ่งผี ต่อว่าออกไป ก็ทำให้เจ้าชายแห่งคาโนวาลสบายไป ไม่ต้องมาต่อว่าห้ามปรามว่าที่พระชายาในอนาคตให้เมื่อยปาก เถอะน่า ยังไม่ชินกันอีกเหรอ แต่เอาเป็นว่า ยังไงผมต้องหาทางช่วยเจ้าหญิงให้ได้แน่ๆ เฟลิโอน่าตกปากรับคำอย่างไม่สนใจเสียงอบรมของแม่พี่สาว ด้วยเหตุที่นายหญิงดันมาแทนตัวว่าผม อะฮ้า!! เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมเสียงดีดนิ้วดังเปาะ ผมคิดออกแล้วเจ้าหญิงก็นี่ไง ว่าแล้วเฟลิโอน่าก็จับเอาคาโลกับวิเวียนนานีย่ามาสุมหัวคุยกัน เฮ้ นายคิดหรือว่าคนอย่างเจ้าชายอาเธอร์ เลโอนาท บริสตั้น ว่าที่กษัตริย์แห่งซาเรสจะยอมลดตัวมาช่วยแผนการนี้ได้น่ะ เสียงท้วงมาจากคาโล เหอะน่า เฟลิโอน่าพูด นัยน์ตาสีน้ำตาลฉายแววเจ้าเล่ห์เต็มที่ ฉันมีไพ่ตายหรอกคาโล เดี๋ยวต้องเอาไอ้คิลไปด้วย + + + + ท่านอาเธอร์ ท่านอาเธอร์ เสนาบดีแห่งเมืองซาเรสร้องเรียกอย่างกระหืดกระหอบ เพราะต้องวิ่งมา อะไรหรือ ท่านเสนา ถึงกับวิ่งมารายงานเชียว อาเธอร์ถามอย่างสงสัยขณะที่กำลังเสด็จประพาสอยู่ในสวนหย่อมของวังหลวง มีกลุ่มคนมาขอพบด่วนพระเจ้าค่ะ เสนาบดีทูลตอบ พวกเขาเร่งให้กระหม่อมรีบมาบอกน่ะ งั้นให้พวกเขาไปพบข้าที่ห้องรับแขกละกัน อาเธอร์ว่าพลางเดินกลับเข้าวังเพื่อเตรียมตัวรับแขก ไง ท่านอาเธอร์ ไม่ได้เจอกันเสียนาน เสียงหวานๆ แต่เต็มไปด้วยความกะล่อนแบบนี้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ยินมาเสียหลายปี แต่ก็ยังคงจำได้แม่นยำว่าเป็นเสียงของเฟลิโอน่า เกรเดเวล เดอะ ปริ๊นเซส ออฟ เดมอส อ้าว มีอะไรยกขโยงกันมาตั้งสี่คน ถึงจะเป็นปิดเทอมก็เถอะ แต่ก็แปลกอยู่ดี อาเธอร์กล่าวต้อนรับอย่างเป็นกันเอง เอาเป็นว่า นั่งกันก่อนละกัน เออ... สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเวนอลก็ประทับตรงนี้ละกันนะฝ่าบาท พอคาโล คิล เฟลิโอน่าและวิเวียนนานีย่านั่งลงเสร็จ อาเธอร์ก็เริ่มสงสัยกับท่าทางของคนสองคนที่ไม่ค่อยจะเก็บอาการ นั่นก็คือคิล กับ เฟลิโอน่า ทั้งสองคนฉายแววตาเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างเห็นได้ชัด เฮ้ย พวกนายมานี่เนี่ยต้องมีอะไรมาให้ฉันช่วยใช่ไหม อาเธอร์ถามขึ้นอย่างเริ่มกังวล ถูกเผงเลย ท่านอาเธอร์ เฟลิโอน่าตะโกนตอบ เล่นเอาอาเธอร์ที่กำลังระแวงอยู่เกือบสะดุ้งไปทีเดียว มีอะไรล่ะ อาเธอร์ถามขณะกำลังควบคุมอารมณ์ตนเองอยู่ ในใจพลางคิดว่ากะไว้แล้วว่าต้องมารบกวนแน่ๆ ไม่งั้น ชาตินี้ไม่มีทางโผล่หน้ามาให้เห็นหรอก นี่คือสาส์นซึ่งเขียนโดยสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเวนอล ท่านอ่านเองละกัน แล้วท่านก็จะรู้ คิลส่งสาส์นให้อาเธอร์อย่างมีเลศนัย คราวนี้จะมาไม้ไหน มีสาส์นมาเป็นทางการเชียว หรือว่าจะมาเรื่องเกี่ยวกับการเมืองของเวนอล อาเธอร์ครุ่นคิดขณะรับสาส์นจากมือของคิลอย่างระแวง นี่มัน... อาเธอร์ฟอร์มหลุด ตะโกนออกมาทันทีที่อ่านเสร็จ คิดหรือว่าคนอย่างฉันจะไปช่วยน่ะ ฝันไปเหอะ ท่านอาเธอร์ เฟลิโอน่าพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ทำเอาอาเธอร์เริ่มเหงื่อตกแล้วถามออกไป อะไร บอกไว้ก่อนนะ ยังไงก็ไม่มีทางช่วยแน่ๆ เรื่องนี้ฉันหรือซาเรสประเทศของฉันไม่มีผลประโยชน์ร่วม ฉันไม่มีทางไปช่วยแน่ๆ นั่นเชียว หญิงก็บอกพี่หญิงแล้ว ว่าอย่ามาพึ่งคนแบบนี้เลย วิเวียนกระซิบเบาๆ กับเฟลิโอน่าที่นั่งอยู่ข้างตัว ถ้าเราไม่มีอะไรตอบแทนให้เขาน่ะ เขาไม่มีทางช่วยเราหรอก เอาเถอะ เจ้าหญิง ผมมีวิธี เฟลิโอน่ากระซิบตอบก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้อาเธอร์ไม่สามารถปฏิเสธได้ออกมา ครั้งหนึ่งในป่าหลงลืม คณะเดินทางแห่งเอดินเบิร์กอันประกอบไปด้วยผม คิงโรเวน ท่าน คาโล คิล และผู้ร่วมสมทบระหว่างทางสมเด็จพระจักรพรรดินีวิเวียนนานีย่า ได้ถูกลอบทำร้ายจากพ่อของคิล ในคราวนั้น ผู้ที่ทำให้พวกเรารอดพ้นมาได้ก็คือวิเวียน ซึ่งก่อนที่วิเวียนจะช่วยพวกเรา ท่านได้ลั่นวาจาไว้แล้วว่าท่านจะช่วยเรื่องโรเวนให้วิเวียน ซึ่งมาจนบัดนี้ท่านยังไม่ได้ทำตามที่ได้พูดไว้แต่อย่างใด คราวนี้ เราต้องการให้ท่านช่วย ท่านกลับคิดจะปฏิเสธ หรือเจ้าชายแห่งซาเรสจะเป็นคนสับปลับ ด้วยน้ำเสียงจริงจังที่หาได้ยากของเฟลิโอน่าและคำแดกดันคำสุดท้าย ทำเอาอาเธอร์ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนที่จะยอมแต่โดยดี ก็ได้ๆ ไหนๆ ก็มาทวงบุญคุณกันถึงที่เลยนี่นะ แถมมีสาส์นขอความช่วยเหลือมาเป็นลายลักษณ์อักษรซะด้วย คงปฏิเสธไม่ได้ล่ะ งานนี้ เอาเป็นว่า ท่านจะช่วย คาโลถามเพื่อความแน่ใจ ใช่ ว่ามาเลย แผนการเป็นยังไงบ้าง + + + + ฝ่าบาท มีข่าวมาจากชายแดนว่าจักรพรรดินีแห่งเวนอลเสด็จประพาสยังชานเมืองของเราแถวหมู่บ้านเจไมพระเจ้าค่ะ มหาดเล็กคนหนึ่งก้มหน้าก้มตารายงานความเป็นไปให้แก่จ้าวเหนือหัวของตน แล้วยังไง เขามาแบบไม่เป็นทางการนี่ เกี่ยวอะไรกับข้า จ้าวเหนือหัวดำรัสกลับอย่างไม่แยแสข่าวคราว คือ... หม่อมฉันคิดว่า... เราน่าจะไปต้อนรับสักเล็กน้อย ให้ความคุ้มครองสักหน่อย เพราะว่าองค์จักรพรรดินีเสด็จมากับพวกข้าหลวงไม่กี่คน หากเกิดอันตรายขึ้นคงช่วยเหลือตัวเองกันไม่ได้น่ะกระหม่อม มหาดเล็กผู้เห็นใจในความเพียรพยายามของจักรพรรดินีองค์พยายามทูลเกลี้ยกล่อมให้ท่านเหนือชีวิตของตนออกไปพบ ข้าบอกแล้วว่าไม่ใช่เรื่องของข้า หากข้าออกไปต้อนรับ ก็กลายเป็นว่า เมื่อกษัตริย์ของทุกเมืองมาข้าก็ต้องออกไปรับด้วยงั้นสิ เสียเวลาน่า คนพูดก็ยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปทำเอามหาดเล็กผู้หวังดีหน่ายจนต้องยอมเลิกรา งั้นหม่อมฉันทูลลา ว่าแล้วก็ถอยฉากออกไป คนที่เอาแต่ปฏิเสธเสียงแข็งเมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้องแล้ว ก็วางมือจากงานตรงหน้ามานั่งคิดเรื่องข่าวเมื่อครู่ที่ช่างทำให้จิตใจว้าวุ่นยิ่งนัก ถ้าเพียงแต่เจ้ายังเป็นเจ้าหญิงน้อยๆ ของพี่... ถ้าเพียงแต่เจ้าไม่ได้เป็นจักรพรรดินีแห่งเวนอล... ถ้าเพียงแต่เจ้าไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์องค์เดียวแห่งเวนอลที่เหลืออยู่... พี่คงทำตามที่สัญญาได้... ฝ่าบาทเป็นอะไรไปกระหม่อม ทำหน้าเคร่งเครียดเชียว เสียงคุ้นหูทักขึ้น น้ำเสียงฟังดูออกจะกวนๆ หน่อย ลอรี่ ท่าทางเราจะมาเยี่ยมผิดเวลา เฟี้ยว!! ฉึก!! เสียงใบมีดบินฝ่าอากาศนี่ยิ่งทำให้ความทรงจำเก่าๆ กลับคืนมา ผู้ที่มัวแต่นั่งเหม่อลอยก็กลับมาได้สติ อ้าว พวกนายเองหรือ ลอเรนซ์ ลูคัส มาๆ นั่งก่อนสิ เจ้าตัวรีบลุกขึ้นทักทายเพื่อนเก่า แม้จะยังไว้ฟอร์มอยู่ แต่สีหน้าก็แสดงอกถึงความดีใจ ไม่ค่อยจะมาเยี่ยมกันเลยนะ ก็กลัวว่าฝ่าบาทจะไม่ว่างน่ะ ลอเรนซ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่สีหน้าก็บอกให้รู้ว่าแหย่เล่น โธ่ ฝ่าบาทอะไรกัน ตอนนี้อยู่กันแค่สามคน เรียกเหมือนเดิมก็ได้ เจ้าตัวรีบพูดทันทีเพราะฟังแล้วจั๊กกะจี้หูอย่างบอกไม่ถูก เออ แล้วนี่ตั้งแต่เรียนจบก็เดินทางด้วยกันมาตลอดเลยหรือ ฉันก็ไม่ได้อยากเท่าไหร่หรอก แต่ลูคัสมันตามมาเอง ลอเรนซ์หันไปมองเพื่อนข้างตัวอย่างหน่ายๆ ลอรี่ ถ้านายขาดฉันแล้วจะรู้สึก ลูคัสว่าแล้วก็ทำหน้าทะเล้นใส่ ยั่วให้ลอเรนซ์ต้องร่อนใบมีดออกมาอีกตามเดิม แต่เอาเถอะ โรเวน ที่ฉันมานี่ก็เพราะมีข่าวอะไรจะมาบอก ลอเรนซ์พูดอย่างจริงจัง ระหว่างทางเข้ามาเจมิไนด้านนอกเมืองตอนนี้น่ะ ฉันได้ยินว่ามีกลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งมาดักซุ่มอยู่ เที่ยวขโมยของบ้าง ทำร้ายร่างกายบ้าง ฉันว่านายน่าจะไปจัดการหน่อยนะ ไม่งั้นคงจะเป็นอุปสรรคในการค้าของประเทศนายแน่ๆ จริงหรือ ลอเรนซ์ โรเวนทำหน้าตาแปลกใจ แล้วมันมีกี่คน อยู่แถวหมู่บ้านอะไร ได้ยินมาว่ามีกันอยู่สี่คน ฝีมือมันร้ายกาจมากๆ ข่าวนี้มาจากหมู่บ้านเจไมน่ะ คนหมู่บ้านนั้นโดนปล้นบ่อยๆ ลูคัสตอบ หมู่บ้านเจไม... หน้าของโรเวนเริ่มวิตกกังวล แล้วก็รีบเดินออกไปทันที มหาดเล็ก ฉันจะไปตรวจตราเมืองหน่อยนะ เฝ้าให้ดีๆ ล่ะ ลอเรนซ์กับลูคัสรีบวิ่งตามไป แต่ก่อนหน้านั้น เขาทั้งสองก็หันกลับไปพยักหน้ายิ้มกับมหาดเล็กและคนอีกสองคน ซึ่งพอพวกโรเวนเดินออกไปเสร็จสองคนนี้ก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว + + + + ชาวบ้านเดินกันเข้าออกผ่านประตูเมืองอย่างไม่ขาดสาย หมู่บ้านเจไมเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ภายกำแพงเมืองของเจมิไน แต่ก็เป็นหมู่บ้านที่มีพ่อค้าแม่ค้ามาขายของกันมากมาย ซ้ำยังเป็นที่พักสำหรับพนักงานตรวจคนเข้าเมืองอีกด้วย จึงมีผู้คนหนาแน่นน่าดู โรเวนหันซ้ายหันขวาอย่างร้อนใจ พยายามมองหาบางสิ่งบางอย่างแต่ก็ไม่พบสักที หาอะไรอยู่หรือ โรเวน ลูคัสยิ้มแบบมีเลศนัยแต่โรเวนไม่ทันสังเกตเพราะเขากำลังว้าวุ่นใจ แม้จะแสดงอาการออกมาเพียงเล็กน้อยก็ตามที ก... ก็พวกโจรนั่นไง รีบหาเถอะ โรเวนยังคงไม่หยุดหันไปมา นี่ๆ ได้ข่าวไหมว่ามีโจรกลุ่มหนึ่งอยู่แถวๆ นี้น่ะ เขาว่าฝีมือมันร้ายกาจมาก บางทีไม่ขโมยอย่างเดียว ทั้งยังฆ่าเจ้าของทรัพย์ด้วย เสียงซุบซิบระงมไปทั่ว โอ๊ย โรเวน โจรที่ไหนจะมาอยู่กลางเมืองตอนกลางวันเล่า มันต้องบริเวณรอบนอกของหมู่บ้าน ตรงที่คนน้อยๆ สิ ลอเรนซ์ท้วง เออ จริงสิ งั้นไปกันเถอะ ว่าแล้วโรเวนก็รีบเดินไป + + + + พ... พวกเจ้าเป็นใคร เสียงร้องอย่างตื่นตระหนกของหญิงสาวผู้หนึ่งดังขึ้น เมื่อพวกโรเวนเข้าไปใกล้บริเวณชายป่า อย่านะ... อย่าเข้ามา... ไม่... นั่น เสียงของ... โรเวนไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปทันที ไอ้โม่งสี่คนกำลังล้อมคณะของจักรพรรดินีวิเวียนนานีย่าอยู่ เหล่าข้าหลวงถูกมนตร์สลบไปตามๆ กัน หยุดเดี๋ยวนี้นะ พวกเจ้าเป็นใครกัน โรเวนตะโกนอย่างร้อนใจ พวกเจ้ารู้ไหมว่าผู้หญิงคนนั้นน่ะคือใคร ไอ้โม่งตัวใหญ่สุด ที่ท่าทางจะเป็นหัวหน้าก็หัวเราะขึ้น ก่อนจะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงเหี้ยมๆ มันจะเป็นใครไม่สำคัญ พวกข้าแก๊งโจรเจมินอลไม่สนอยู่แล้ว ว่าเสร็จเจ้าโจรนั่นก็ร่ายคาถาใส่วิเวียนจนเลือดกระอักออกมา ไป พวกเราขนของไปได้ ไอ้โจรถ่อย ลอเรนซ์ ลูคัส ช่วยตามไปหน่อย ฉันจะไปดูอาการของวิเวียน โรเวนพูดอย่างกังวล ลอเรนซ์กับลูคัสพยักหน้ารับคำ หันหน้ามายิ้มให้กันแล้วค่อยออกวิ่งตามพวกโจรไป ส่วนโรเวนก็รีบวิ่งไปประคองร่างที่อาบเลือดของวิเวียนขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน เจ้า..พี่... มา..ช่วย..หญิง..เหรอ... วิเวียนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ไอออกมาเป็นเลือด เธอค่อยๆ ยกมือน้อยๆ ที่ชุ่มไปด้วยเลือดขึ้นสัมผัสใบหน้าของคนที่เธอรักเบาๆ หญิงๆ หญิงจะต้องไม่เป็นอะไรนะ โรเวนว่าพลางเอามือตัวเองกุมมือน้อยๆ ของวิเวียน พี่จะช่วยหญิงเอง แล้วโรเวนก็ร่ายเวทย์รักษา แต่ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย เจ้า..พี่... หญิง..คง..ไม่ไหว..แล้ว... วิเวียนยังคงกระอักเลือดออกมาเป็นระยะๆ ไม่ หญิงต้องอยู่กับพี่ น้ำใสๆ ที่ไม่เคยได้เห็นจากคนมาดมากอย่างโรเวนเริ่มคลอเบ้า หญิง..รัก..เจ้าพี่... แค่กๆ เจ้าพี่..ล่ะ วิเวียนถามด้วยเสียงแผ่วเบา โรเวนอ้ำอึ้งไม่ยอมตอบอะไร แต่อาการของวิเวียนก็ดูจะแย่ลงเรื่อยๆ เจ้าพี่..ไม่..รัก..หญิง... ก็..ไม่เป็นไร น้ำตาของเจ้าหญิงวิเวียนไหลอาบแก้ม แต่..หญิง..ดีใจ... ที่..ได้ตาย..ในอ้อมแขน..ของ..เจ้าพี่... อากาศรอบด้านเริ่มหนาวเย็นขึ้น หิมะสีขาวเริ่มตกลงมาเรื่อยๆ หิมะ..สีขาว..ช่าง..บริสุทธิ์..นัก... วิเวียนว่าพลางเอามือเปื้อนเลือดของหล่อนรองรับหิมะที่ตกลงมา ใช่ บริสุทธิ์เหมือนหญิงเมื่อก่อนเลย เจ้าหญิงตัวน้อยของพี่ ในที่สุด ทำนบน้ำตาของโรเวนก็พังครืน เสียงของเขาเริ่มสั่นสะอื้นไห้ ใช่... เหมือนหญิง..เมื่อก่อน.. วิเวียนยิ้มพลางเอาหิมะที่เปื้อนเลือดในมือมาดู แต่..ตอนนี้..หญิง..ก็เป็น..เหมือน..กับ..หิมะ..สี..แดง..นี่... วิเวียนเงยหน้าขึ้นมามองโรเวนอย่างช้าๆ หญิง..เคย..ฝันว่า... เรา..แต่งงานกัน..รวม..ประเทศ..กัน..แล้ว.. อึ่ก! ครองคู่กัน..อย่าง..มี..ความสุข... น้ำตาของวิเวียนยังไหลไม่หยุด แต่มัน..คง..เป็นแค่..ความ..ฝัน... แล้ว มือของวิเวียนก็ร่วงลงบนหน้าตักของโรเวน ลมหายใจเฮือกสุดท้ายของวิเวียนได้หมดลงแล้ว ท่ามกลางหิมะสีขาวโพลนที่ตกลงมาเรื่อยๆ ราวกับไว้อาลัยให้กับการจากไปของจักรพรรดินีที่อาภัพในรัก โรเวนรู้สึกเหมือนใจจะขาด แม้น้ำตาที่ปกติเคยเก็บไว้อยู่ คราวนี้กลับไม่อาจหยุดได้ เขาเริ่มตะโกนอย่างคุ้มคลั่ง หญิง!! พี่รักหญิง หญิงอย่าเพิ่งเป็นอะไรสิ พี่จะทำตามความฝันของหญิง เราจะแต่งงานกัน เราจะอยู่ด้วยกัน ถ้าเพียงแต่... ถ้าเพียงแต่หญิงฟื้นขึ้นมา พี่จะทำตามที่หญิงต้องการ โรเวนกอดร่างของวิเวียนเอาไว้ ในใจของเขาเจ็บปวดเกินจะบรรยาย ทำไมเขาถึงไม่ยอมพูดความจริง ทำไมเขาถึงไม่ยอมทำในสิ่งที่ใจปรารถนา มัวแต่คิดเรื่องบ้านเมือง สิ่งที่ควรคิดถึงที่สุดกลับละเลย ทุกอย่างสายไปเสียแล้ว ทำไม... ทำไม...... โรเวนตะโกนร้องอย่างสุดเสียง ทำไม ทำไมน่ะหรือ เสียงหนึ่งที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากข้างหลัง พร้อมกับเสียงฝีเท้าของคนหลายคน โรเวนรีบเช็ดน้ำตา แล้วค่อยๆ หันหลังไป พบว่าคนพูดก็คือเจ้าชายอาเธอร์ เลโอนาท บริสตั้น แห่งซาเรส โดยที่ข้างหลังก็มีคนตามมาอีกลายคน เพิ่งรู้นะ ว่าเธอก็ร้องไห้เป็นกับเขาด้วย โรเวน เสียงหวานๆ มาจากโซมาเนีย มิสทรัล เดอะ ฮีลเลอร์ ออฟ ซาเรส เธอพูดจบก็เดินไปยังร่างของวิเวียนแล้วร่ายเวทย์มนตร์ ในที่สุด ท่านก็พูดออกมาจนได้ เสียงเฟลิโอน่าแซวอย่างออกรส ช่ายๆ ดีนะ ที่ขอติดมามีส่วนร่วมด้วย คิลพยักหน้าเห็นด้วย แต่นายก็หัวดีเหมือนกันนะ เฟริน ไอ้หิมะที่ให้ฉันเสกเนี่ย ท่าทางจะช่วยสร้างบรรยากาศให้น้องสาวนายน่าดู คาโลยิ้มให้โรเวนอย่างสะใจเล็กน้อย ในที่สุด อดีตหัวหน้าผู้คุมกฎแห่งป้อมอัศวิน เพื่อนของพวกเราก็มีคู่แล้ว ลอเรนซ์ก็คู่กับลูคัส โซมาเนีย เราเป็นแฟนกันเถอะ สิ้นเสียงอ้อนของชิวาส เดเบส เขาก็โดนมีดบินจากลอเรนซ์เฉี่ยวผ่านไป และก็มีรอยห้านิ้วอยู่บนหน้าซึ่งได้มาจากโซมาเนีย น... นี่ตกลงมัน... อะไรกัน โรเวนถามอย่างงงๆ วิเวียน ฟื้นได้แล้วมั้ง เฟลิโอน่าเรียก แล้วร่างที่แน่นิ่งไปของวิเวียนก็ค่อยลุกขึ้น ทำเอาโรเวนตาโตหมดท่าไปเลย คือว่า... พี่หญิงเขา... วิเวียนก้มหน้าก้มตาตอบอย่างอายๆ เอาเป็นว่า ท่านสัญญาแล้วนะครับ ทำตามด้วยล่ะ กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ เฟลิโอน่าพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ จริงๆ แผนนี้ พวกนายก็น่าจะทำกันเองได้ ไม่เห็นต้องให้ฉันมาทำเลย อาเธอร์พูดอย่างไม่ค่อยพอใจนัก ก็ท่านต้องมีบทพูดนี่นา แล้วในบรรดาคนที่อยู่ตรงนี้เนี่ย คนที่สามารถพูดให้ฟังดูเหมือนพวกโจร ฟังดูโหดเหี้ยมได้ก็มีแต่ท่านนั้นแหละ ท่านอาเธอร์ เฟลิโอน่ายิ้มแฉ่ง ฉันจะถือว่าเป็นคำชมละกัน อาเธอร์หันหน้าไปสบถทางอื่น สรุป นี่เป็นแผนของพวกเธอ ฉันไม่คิดเลยนะ ว่าอย่างเจ้าชายคาโล เจ้าชายอาเธอร์ กับอดีตสี่ผู้คุมกฎจะมาร่วมมือกันหลอกฉันได้ โรเวนเริ่มหน้าขึ้นสี ทุกคนยกเว้นเฟลิโอน่าต่างพากันส่ายหน้าแล้วชี้มายังเจ้าตัวยุ่งที่เป็นตัวการ เรื่องนี้ผมเป็นคนคิดเองแหละ ช่วยไม่ได้นี่ ผมสู้อุตส่าห์ช่วยวางแผนให้น้องสาวแสนสวยมาตั้งหลายปี วิธีธรรมดาไม่เคยทำได้สำเร็จมันก็ต้องใช้วิธีแบบนี้แหละครับ เจ้าตัวดียิ้มอย่างชวนให้รู้สึกโมโห ดีนี่ ดี สมคบกันหมดเลยนะ โรเวนทำท่าจะเอาเรื่องแต่วิเวียนยื้อเอาไว้ เจ้าพี่ หญิงคิดว่าพี่หญิงทำถูกแล้ว ถ้าไม่ทำอย่างนี้เจ้าพี่จะยอมปริปากพูดหรือว่าเจ้าพี่รักหญิง ยอมแต่งงานกับหญิง วิเวียนโผเข้าไปคล้องแขนโรเวนไว้แน่น ทำเอาโรเวนเริ่มหน้าแดง เอาเถอะ เอาเป็นว่าพวกนายมากันได้ไง โรเวนถามถึงพวกอาเธอร์กับเหล่าอดีตผู้คุมกฎ อ๋อ ผมน่ะต้องการเจ้าชายอาเธอร์ก็เลยไปตามให้ช่วยถึงซาเรส แล้วก็เลยเจอกับพี่โซมาเนียเปิดสถานพยาบาลอยู่ในเมือง อ้อ เจอพี่ชิวาสพร้อมกันตอนนั้นแหละ สงสัยกำลังจีบพี่โซมาเนียอยู่ เฟลิโอน่าพูดเสร็จชิวาสก็ส่งตาเขียวปั้ดเข้าใส่ แต่เจ้าตัวก็ไม่สน ผมก็เลยเล่าเรื่องแผนการให้ฟัง พอพี่สองคนตัดสินใจเข้าร่วม เขาก็คิดว่าน่าจะให้พี่ลอเรนซ์กับพี่ลูคัสร่วมด้วย สุดท้ายพอตามตัวเจอก็เริ่มปฏิบัติการ โดยให้มหาดเล็กร่วมมือกับพี่ลอเรนซ์กับพี่ลูคัสหลอกให้ท่านออกมา แล้วพอท่านออกมาก็ให้พี่ชิวาสกับพี่โซมาเนียรีบมาส่งข่าวบอกพวกผม พอพี่มาก็เสกให้พวกข้าหลวงสลบ แล้วก็ให้ท่านอาเธอร์เสกเวทย์มนตร์ที่ทำให้กระอักเลือดออกมาแล้วอยู่ในสภาพคนตาย แล้วค่อยให้พี่โซมาเนีย เดอะ ฮีลเลอร์ เข้าไปช่วยเสกคาถาล้างเวทย์(Dispel)ให้ทีหลัง อ้าว แล้วเมื่อกี๊ ทำไมในเมืองถึงมีข่าวลือเรื่องโจรล่ะ ถ้าเกิดว่าพวกนายแต่งเรื่องกันเองจริงๆ ทำไมมีข่าวลือล่ะ หรือว่ามีโจรจริงๆ โรเวนถาม อ๋อ ไอ้เฟรินมันอยากจะเอามาเป็นหลักฐานให้ท่านเห็นไงว่าเรื่องหาคู่เนี่ยก็เป็นเรื่องสำคัญ มันเอาเรื่องนี้ไปป่าวประกาศให้ชาวบ้านรู้ ถามความเห็นชาวบ้าน ซึ่งพวกเขาก็เห็นด้วยแล้วก็ให้ความร่วมมือกันเป็นอย่างดี คิลอธิบาย ใช่ๆ เฟลิโอน่าพยักหน้ายิ้มอย่างผู้ชนะ แผนการนี้สำเร็จจนได้ แถมยังพิสูจน์ให้ท่านเห็นได้ด้วย ว่าชาวบ้านต้องการให้ท่านอภิเษกสักที แล้วทั้งโรเวนและวิเวียนก็หน้าแดงก่ำกันทั้งคู่ แต่จริงๆ ผมก็ใบ้ให้พี่แล้วนะ ชื่อกลุ่มพวกเราน่ะ ก็ชื่อเจมินอลน่ะ มาจากเจมิไนรวมกับเวนอลไง นี่ผมอุตส่าห์คิดชื่อประเทศที่รวมกันแล้วให้ท่านเลยนะเนี่ย เฟลิโอน่าทวงบุญคุณ เรานี่บ้าเหมือนเดิมเลยนะ เจ้าหญิง แต่บอกแค่นี้ใครจะไปรู้ โรเวนบ่น เอ้า นี่ผมก็อุตส่าห์ให้ท่านอาเธอร์พูดแล้วนะ นึกว่าท่านจะจำเสียงได้ แถมนะท่าน นี่มันหน้าร้อน หิมะที่ไหนจะมาตกในเจมิไนได้ นอกจากจะใช้เวทย์มนตร์ ซึ่งก็ไม่พ้นฝีมือของเจ้าชายน้ำแข็งคนนี้อยู่ดี เฟลิโอน่าแจง จริงสิ นี่มันหน้าร้อนนี่นา โรเวนเพิ่งนึกออก โถ ห่วงคนรักซะจนลืมฤดูกาลเชียว อย่างนี้ถ้าปกครองบ้านเมืองคนเดียวคงไม่ดีแน่ เจ้าหญิงต้องอยู่ช่วยเขาแล้วล่ะ เฟลิโอน่าพูด คำพูดของเฟลิโอน่าทำเอาโรเวนเถียงไม่ขึ้น(หรือจริงๆ ก็คือ ไม่อยากจะเถียงต่างหาก เพราะในใจก็อยากจะอภิเษกกับวิเวียนเต็มแก่แล้ว) ต้องยอมความตามน้ำไป สุดท้ายพิธีอภิเษกระหว่างกษัตริย์แห่งเจมิไนและจักรพรรดินีแห่งเวนอลก็ถูกจัดขึ้นหลังจากที่เฟลิโอน่าจบการศึกษา เพราะวิเวียนไม่อยากแต่งงานโดยไม่มีพี่หญิงมาร่วมงานด้วย ในงานนั้นเฟลิโอน่าก็เป็นผู้ได้รับช่อดอกไม้เจ้าสาวที่วิเวียนโยน และก็อภิเษกกับเจ้าชายคาโลในเวลาต่อมา แล้วอาณาจักรสองอาณาจักรก็รวมกันเป็นหนึ่ง นับแต่นี้ไปไม่มีอีกแล้วซึ่งเจมิไนและเวนอล แต่จะมีเพียงอาณาจักรเดียวที่ถูกเรียกว่า เจมินอล นั่นเอง ------------------------------------------------------ Note : ขอเขียนส่งท้ายหน่อยครับ คือว่าอยากทราบว่าตอนที่โรเวนคิดว่าวิเวียนตายอะ พอใช้ได้หรือเปล่าครับ แบบว่ามันต้องบรรยายหน่อยอะ (ฝึกไว้แต่งในนิยายตัวเองตามเดิม) ผมกลัวว่าจะอธิบายได้ไม่ค่อยซึ้งเท่าไหร่ ถ้าใครมีคำแนะนำก็เชิญเลยนะครับ แล้วก็จุดอื่นถ้ามีอะไรจะติชมก็เชิญนะครับ ขอบคุณที่สละเวลาอ่านครับ