เวทย์พันลึก
โดย..
Pnat
ชื่อเรื่อง: เวทย์พันลึก ประเภท: บ้า ๆบอๆ ช่วงเวลา: ปีสาม Note: แหะๆ ที่เป็นฟิคเรื่องแรกน่ะค่ะ อาจจะไม่สนุก (สั้นด้วยง่า) ถ้ามีข้อบกพร่องตรงไหนก็ขออภัยไว้ด้วยนะคะ ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- วันหนึ่ง ณ ห้องหัวหน้าชั้นปีแห่งปีสาม... เฮ้ คิล คาโล มานี่หน่อยสิ อะไร? คิล เดอะคิลเลอร์ ออฟซาเรส เอ่ยถามพลางขยับตัวเข้ามาใกล้ วันนี้...ชั้น เฟริน เดอเบอโรว์ เดอะ เมจิกเชี่ยนออฟเดมอส เจ้าตัวดีเปลี่ยนฉายาตัวเองเสร็จสรรพ จะมาแสดงโชว์พิเศษให้พวกนายดูเอง โชว์พิเศษ? ช่ายยยย เฟรินหรี่ตาลงอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วเขยิบตัวลุกจากที่นั่งเผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ด้านหลัง... ลาทรงของโร เซวาเรส..... นายไปเอาของเค้ามาทำไม? เจ้าชายแห่งคาโนวาลถามเสียงเข้ม พวกนายดูดีๆนะ ชั้นจะเอามาเป็นหนูทดลองมนต์ใหม่ ไม่ว่าเปล่า หากเจ้าตัวหยิบคทาออกมาร่ายคาถาด้วย โอม ด้วยอำนาจแห่งเจ้าความมืด แสงอาทิตย์ และดวงจันทรา..... เฟรินหลับตาลงและหมุนตัวไปรอบๆขณะร่ายคาถา หมุนไปเรื่อยๆจนกระทั่ง..... ตูมมม เสียงระเบิดดังสนั่น พร้อมกับควันสีดำที่พวยพุ่งออกมาจากร่างของเจ้าชายน้ำแข็ง เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นฟะเนี่ย ต้นเรื่องเอ่ยวจีออกมาอย่างงงๆ นัยน์ตามองไม่เห็นอะไรเลยเนื่องจากควันสีดำทะมึนนั่นมันลอยอยู่เต็มห้องไปหมด ก็แกนั่นแหละ ไปร่ายคาถาใส่ไอ้คาโลมันทำไม แค่กๆ นักฆ่าเพียงคนเดียวในห้องเอ่ยตอบอย่างทุลักทุเล อ้าว เหอๆๆ..สงสัยชั้นหมุนหลายรอบไปหน่อยน่ะเลยงง ไอ้บ้า คาโลสบถลอดควันออกมา เฮ้ย คาโล แกไม่เป็นไรใช่ไหม นายดูดีๆซะก่อน เอ๋........ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก เฟรินร้องออกมาไม่เป็นภาษาเมื่อมองเห็นร่าง(อดีต)เจ้าชายน้ำแข็งที่บัดนี้กลายเป็นลูกหมีขั้วโลกไปซะแล้ว น่ารักดีนี่หว่า คิลว่า นาย-เสก-คา-ถา-อะ-ไร-ใส่-ชั้น-เฟ-ริน นัยน์ตาดุๆของเจ้าลูกหมีมองดูเฟรินอย่างอาฆาต ง่า....ก้อไม่มีอะไรมากหรอกนะ เจ้าตัวพยายามหลบเลี่ยง แต่สุดท้ายก็ทนสายตาอาฆาตของคาโลไม่ได้ วะ บอกก็ได้ ชั้นเอาคาถาสาปให้เป็นหมีกับเวทย์ย้อนเวลาในหนังสือที่เจ้ากวางให้มาผสมกันน่ะ หา ว่าไงนะ เพื่อนอีกสองคนในห้องร้องออกมาแทบไม่เป็นภาษา นายรู้มั้ย การดัดแปลงคาถาน่ะ เค้าห้ามทำกันนะ โดยเฉพาะคนอย่างนาย... คาโลว่าเข้าให้ พร้อมกับทำนัยน์ตาดุๆ(ซึ่งมันก็ไม่ได้ผล เพราะดูน่ารักมากกว่า อิๆ) กรี๊ดดดดดดดดด น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกก เฟรินกระโดดกอดลูกหมี(คาโล)ทันที เฮ้ย ปล่อยๆ คาโลตะโกนสุดเสียงเมื่อเห็นคิลก็โดดเข้ามาร่วมวงด้วย ปล่อยคาโลไว้ในร่างนี้ดีกว่าเนอะคิล อือ นั่นดิ (คาโลเอ๋ย จะโดนกอดจนตายไหมเนี่ย....) ตบท้าย..... โร : ลาทรงสุดที่เลิฟของชั้นหายไปหนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย