| The Filth And The Fury (2) | |||||||||||||||||
| The Sex Pistols waren te controversieel om lang te blijven bestaan. Uiteindelijk gingen ze aan rock & roll clichés als ruzie (onder elkaar en om geld met manager Malcolm McLaren) en de drugsverslaving van Sid Vicious ten onder. Nota bene tijdens een tournee door Amerika, het land dat zoveel bands heeft opgeslokt, voor wie Engeland te klein was, maar voor wie de Verenigde Staten letterlijk te groot waren. Julien Temple maakte eerder de Sex Pistols-documentaire The Great Rock & Roll Swindle (1980). Die film werd in hogere zin geregisseerd door Malcom McLaren, de manager annex kunstenaar die de Sex Pistols als zijn indrukwekkende creatie beschouwde en de muzikanten als de poppetjes aan zijn touwtje. In The Filth And The Fury zijn de rollen omgedraaid en rekenen de bandleden met terugwerkende kracht af met McLaren en de mythes die hij om de groep heen creëerde. Ook wijlen Sid Vicious wordt niet gespaard. De man die mogelijk zijn vriendin Nancy Spungen vermoorde en enige maanden later zelf aan een overdosis overleed, stond lange tijd model voor de nihilistische kant van de punk. Achteraf lijkt het de overige bandleden toch enigszins te spijten dat ze hun eerste bassist Glen Matlock - 'de man die hen leerde spelen' - uit de band zetten ten faveure van de gevaarlijke maar ongetalenteerde Sid Vicious, die de groep lange tijd alleen als fan volgde. Vicious was in die hoedanigheid wel degene die de befaamde punkdans, de pogo, uitvond, door hard op en neer te springen en tegelijk de mensen die hij niet mocht een zwieper te geven. Johnny Rotten vindt het nog altijd moeilijk om over zijn overleden vriend te praten, drummer Paul Cook blijft ook nu tamelijk bescheiden op de achtergrond en gitarist Steve Jones herinnert zich vooral alle vrouwen die hij heeft versleten (maar hij was met zijn voorliefde voor de New York Dolls altijd al de archetypische rocker van het stel). Temple bewijst de Pistols een dienst door ze in het heden alleen in het donker te interviewen, zodat hun ouder geworden gezichten de beelden van toen niet teveel bijkleuren. Dat zouden ze ook niet hebben verdiend. The Sex Pistols waren een 'once in a lifetime experience', maar de invloed van de punk is nooit verloren gegaan. Oene Kummer |
![]() |
||||||||||||||||
| Filth And The Fury-regisseur Julien Temple | |||||||||||||||||
| My Favorite Links: | |||||||||||||||||
| Vorige Filth + Fury Pagina | |||||||||||||||||
| Homepage | |||||||||||||||||
| Volgende pagina: interview Ate de Jong | |||||||||||||||||
| Recensie Sexy Beast | |||||||||||||||||
| My Info: | |||||||||||||||||
| Name: | Oene Kummer | ||||||||||||||||
| Email: | |||||||||||||||||
| [email protected] | |||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||