week19

Deze week was het de week van DE bruiloft. Ik baalde best wel een beetje van het feit dat ik daar niks van mee zou krijgen, maar lang leve het internet. Ik heb de tranen van Maxima kunnen zien en de tango kunnen horen, ben volledig op de hoogte. Bovendien stond er op pagina twee van de krant van zondag een fotootje van het gelukkige bruidspaar, en dat deed me toch wel goed.
Ondertussen heb ik hier gewoon allemaal leuke dingen gedaan. Vrijdagavond ben ik met TC weer Livermore ontvlucht, want na vorig weekend kon ik daar niet nog een heel weekend doorbrengen. In Davis zou er een feestje worden gegeven voor internationale studenten, met als thema 'Eurotrash'. Uiteraard moesten Irene en ik daar naar toe. Het feestje werd gegeven in een appartementencomplex voor studenten op de campus van UC Davis. Toen we aankwamen was het al best wel druk, een DJ was Europese dance aan het draaien en de Smirnoff Ice smaakte goed, kortom, de sfeer zat er goed in. Totdat om kwart over elf (!!!) de feestvreugde werd verstoord door de cops die op de stoep stonden. Of we zo vriendelijk zouden willen zijn om de party te verlaten. Nou vraag ik je.... Ik dacht dat zoiets alleen bij Brenda en Brandon in BH 90201 gebeurde, maar blijkbaar is dat real life in de VS. Beetje triest. We zijn dus braaf naar buiten gegaan, hebben een rondje gelopen en zijn vervolgens weer terug gegaan naar het feest (stout he), waar de muziek wat minder hard stond en wat minder mensen waren. We hebben ons er uiteindelijk nog een hele tijd kunnen vermaken.
Op zaterdag zijn Irene en ik met de auto naar SF gereden. Ik had via internet kaartjes gereserveerd voor Alcatraz, wat wel een goed idee was, want we hoefden niet zo lang te wachten in de rij en we waren zeker van een plekje op de boot. We hadden deze keer een goede dag uitgezocht want het was stralend weer (geen mist!!). Iedereen die de film 'The Rock' heeft gezien hoef ik niks meer te vertellen. Alcatraz was vroeger een gevangenis, op een rotsig eilandje midden in de baai. Onder andere Al Capone heeft hier gevangen gezeten. In de gevangenis hebben we de 'audio tour' gedaan, wat betekent dat je een walkman op je kop hebt en een verhaal krijgt te horen over hoe het er vroeger aan toe ging in de gevangenis, wie er gevangen hebben gezetten en wie er ontsnapt zijn en hoe. Het voegt zeker wat toe aan het bezoek aan Alcatraz, anders is het gewoon een gebouw met heel veel tralies. Het stomme alleen is dat iedereen de audio tour doet, dus iedereen zo'n gekke koptelefoon op heeft, iedereen achter elkaar aan loopt, en je iedereen op een gegeven moment de zelfde kant op ziet kijken of hetzelfde ziet doen. De hele tijd dacht ik: als die gevangenen die hier hebben gezeten ons zouden kunnen zien, zouden ze ons heel hard uitlachen
Na onze tour hebben we nog even genoten van het prachtige uitzicht dat je hebt op de stad, de brug, e.d. Ik kan er maar geen genoeg van krijgen....
's Avonds hebben we weer Thais gegeten, maar we besloten dat de Thai in Davis toch beter is, ja, echt waar. Hierna hebben we onze Cafe Latte gehad bij Starbucks, (het begint al gewoonte te worden) en hebben nog het nodige shoppen gedaan (zaterdagavond, lang leve de 24 uurs economie) en zijn na het kijken van Independence day (het toppunt van Amerikaans patriotisme, ugh) bij Bahrad op de bank in slaap gevallen.
Op zondagmorgen zijn we na het ontbijt/brunch/lunch weer in de auto gestapt. Hoewel ik de hellingproef weer goed heb kunnen oefenen, hebben we maar niet de wilde achtervolgingsscene uit 'The Rock' nagedaan en ook geen cable cars opgeblazen, maar we vonden dat we na Alcatraz ook bij het Palace of Fine Arts moesten kijken of we konden vinden waar Sean Connery zijn dochter ontmoet in de film. Ik kon het niet echt herkennen, maar het was toch mooier dan ik me er van had voorgesteld. Konden we ook weer van ons lijstje afstrepen. Hierna nog even van de zon genoten op het strandje vlakbij de GG bridge en daarna onze trip vervolgd door de Presidio, met de Greatest Hits van de Beach Boys in de cd speler. In Golden Gate park hebben we vervolgens groene thee gedronken en fortune cookies (Onze fortunes: Irene: 'your hard work will soon pay off". Nynke: 'You have a reputation of being straight-forward and honest') gegeten in de Japanse Theetuin, die overigens erg mooi was aangelegd.
Nog voor zonsondergang wisten we de heuvels van Twin peaks te vinden, die ook weer een prachtig uitzicht over de stad laten zien. Hier hebben we de zon in de pacific zien zakken, moooooi!
Na een burger bij Denny's te hebben gegeten en weer een Latte bij Starbucks heb ik Irene op de trein gezet en ben ik weer naar Livermore getufd.....Het was weer een top weekend!