เมื่อท้อใจ
"
คนที่จะสู้ชีวิตได้โดยไม่ขมขื่นก็คือ
คนที่ไม่หวังอะไรให้มากนัก และจะต้อง
เตรียมพร้อมสำหรับความผิดหวังเอาไว้
ครึ่งหนึ่งของความหวังเสมอ. "
" ในชีวิตของการเป็นคน ไม่ว่าผู้หญิงหรือใครก็ตาม แม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะสูญเสียไปแล้ว
แต่อย่าปล่อยให้อนาคตและชีวิตตัวเองต้องสูญเสียไปด้วย เพราะเช่นนั้น เราจะไม่เหลืออะไรเลย
"
ชีวิตเมื่อเกิดมีดวงชีวิต
จักต้องคิดก้าวไปให้รู้จัก
รักชีวิตต้องสู้ให้รู้รัก ไปอย่างนักสู้..หนทางไป
เกิดเป็นคนทั้งทีสมทีเกิด ใฝ่ประเสริฐความดียากที่ใฝ่
ใจมุ่งหมายมุ่งหวังก็ตั้งใจ ทนเอาไว้หากเคราะห์ซ้ำจำอดทน
สุขคนเราสร้างได้ให้มีสุข หม่นใจทุกข์ลืมได้ให้หายหม่น
คนมีค่าแท้แท้ก็แค่คน มีใครพ้นวัฎได้ก็ไม่มี
เก็บความช้ำช้ำใจเอาไปเก็บ หนีความเจ็บให้ไกลตั้งใจหนี
ดีเท่านั้นสร้างกุศลเป็นคนดี กรรมเวรมีปล่อยให้ไปตามกรรม
ชีวิตนี้มีราคาค่าชีวิต พร่ำลิขิตราคาเกินกว่าคำพร่ำ
นำสู่ทางประทีปส่องรีบนำ ช้ำจักช้ำทุกข์หนักเพราะรักช้ำ.
" จะท้อถอยสิ้นหวังไปใย ในเมื่อยังมีอีก " วันหนึ่ง " รออยู่ข้างหน้า
ถึงแม้ไม่มีหลักประกันว่า " วันหนึ่ง " จะต้องดีกว่า "
วันนี้ "
แต่ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ จะทอดทิ้งความหวังเสียกระไรได้ "