อยู่อย่างไรให้เป็นสุข โดย ศ.ดร.นายแพทย์วิทยา นาควัชระ

เติมความมีชีวิต ชีวา ลงในอายุที่มากขึ้น ฝึกถึงของคำว่าเบิกบาน สดชื่น แจ่มใสและสร้างสรรค์บ่อย ๆ มีความตั้งใจจะมีชีวิตอยู่อย่างคนมีค่าและมีชีวิตชีวา
ชีวิตไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย คิดเสมอว่า เมื่อวานก็คิดดีอยู่แล้ว วันนี้ดีกว่าเมื่อวาน และพรุ่งนี้น่าสนใจมากเพราะจะดีกว่าวันนี้ อย่าจริงจังกับชีวิตมากนัก ทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร หรือมีโอกาสก็ลองใหม่หรือทำอย่างอื่นไปเรื่อย ๆ ยึดหยุ่นให้เป็น อย่ามีกฎเกณฑ์มาก
รักตัวเองให้เป็นแล้วจะรักคนอื่นได้มากขึ้น โดยทำสิ่งดี ๆ มาให้ชีวิตตนเองมองตัวเองในแง่ดี ชื่นชมตัวเองบ้าง จะทำให้เกิดกำลังใจที่จะทำให้ตนเองดีมากขึ้นจากนั้นเราจะต้องมีสติรู้จักถ่อมตัว ถ่อมใจ สามารถมองดูคนอื่นดีได้ตามความเป็นจริง เพื่อที่เราจะสามารถรักผู้อื่นได้ นอกจากนั้นสามารถแสดงความรักต่อผู้อื่นได้โดย ชมเชย (ชมคนอื่นให้เป็นอย่างน้อยวันละ 1 ครั้ง ) และ ช่วยเหลือ แล้วคุณจะได้รับความรักจากผู้อื่นเช่นกัน
ให้ความต้องการทางใจแก่เพื่อนมนุษย์ ซึ่งก่อให้เกิดความสุข เขาจะมีความสุขและจะชอบคุณ เช่นให้รอยยิ้มที่ดี คำพูดที่ดี ความสนใจ ใส่ใจคนอื่นมากขึ้น ให้ความสำคัญแก่ผู้อื่น ให้ความช่วยเหลือ ให้ความระลึกถึง หรือแม้กระทั่งให้ความเป็นธรรม
รู้จักคิดเมื่อผิดหวัง ยอมรับความจริงได้ว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน
ลดความคาดหวังในตัวผู้อื่น เพื่อจะไม่ได้กังวลมากเกินไป
ยอมรับว่าไม่มีความยุติธรรมในโลกนี้
คิดซ้ำๆ ในสิ่งที่ดี ๆ และสร้างสรรค์และคุณจะมีความเชื่อในสิ่งดี ๆ มากขึ้น ความสดชื่นและความสำเร็จจะเข้ามาสู่ชีวิตได้มากขึ้น
คิดเสมอว่า การอ่านหนังสือทำให้ฉลาด การใช้เวลาว่างโดยอ่านหนังสือนอกจากจะทำให้ลดความฟุ้งซ่าน แล้วยังทำให้เป็นการประเทืองปัญญาอีกด้วย
มองคนให้มองภาพรวม ทำให้ใจกว้าง ลดอคติ และการจับผิดผู้อื่น
ฝึกตนเองให้เป็นผู้ฟังที่ดีและใช้ความสงบสยบปัญหาคือเมื่อมีปัญหามากๆ ให้เงียบและนิ่งและเรียบเรียงความรู้สึก ความคิด คำพูดแล้วจะเกิดปัญญา
รู้จักบริหารเวลาคือใช้เวลาการทำงานพักผ่อนและความสนุกเพลิดเพลินหรือมีงานอดิเรกอย่างมีสัดส่วนพอดีให้ครบทั้ง 3 อย่าง
ทำงานและมีชีวิตอยู่ด้วยความตั้งใจ
อย่าเสียดายสิ่งที่ผ่านไปแล้ว เพราะไม่มีวันที่จะกลับมาได้อีก
อย่าช่วยเหลือทุกคนและทุกเรื่องเพราะไม่สามารถทำได้
เลือกที่จะเหลือสิ่งที่ต้องการให้น้อยลงคือ ลดความโลภและความอยากได้ลง ถ้าต้องการมากยิ่งวิ่งไล่หามาแต่ไม่เคยพอเลย จงเลือกต้องการแต่สิ่งที่สำคัญจริงๆ สำหรับชีวิตเท่านั้นซึ่งมีไม่มากนักนอกนั้นเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นเหลือเฟือ ฟุ่มเฟือย ไร้ค่าทั้งนั้นจะได้ไม่เสียเวลา เสียเงิน เสียพลัง-งาน ไปสะสมสิ่งที่ไม่จำเป็นและไม่ได้อยากได้จริงๆ อีกต่อไปเราจะรู้สึกว่าเราจนน้อยลงมีความเพียงพอมากขึ้น
ถือคติ อยู่แบบคนจน จะไม่มีวันจน
อยู่แบบคนรวย จะไม่มีวันรวย
รู้จักรักษาบาดแผลชีวิตให้หมดสิ้นไป ปลอบตัวเองให้เป็น
ความสนใจกิจกรรมที่ทำให้อารมณ์สุนทรี
รู้จักยอม การยอมไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการยึดหยุ่น เป็นการลดการแตกหัก เช่นการยอมเสียเปรียบหัวโดยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ หรือยอมโง่ในบางเรื่องเสียบ้าง
เปลี่ยนความอิจจาให้เป็นความยินดี อารมณ์ จะดี ชีวิตจะเจริญ
ลดความโกรธ อภัยคนอื่นได้ มีจิตใจของคนที่เจริญแล้ว ได้แก่ มองไกล,ใฝ่ดี,มีคุณธรรม,มีวินัยในตัวเอง
นึกถึงความดีของคนอื่นๆทุกวัน
คาถาคลายเครียด “ช่างมัน”
ซ่อมแซม บำรุงส่วนสึกหรอของร่างกายให้เรียบร้อย
ลดความกลัวลงบ้าง

อาจยากที่จะทำได้ทั้งหมด แต่ถ้ามีจำนวนข้อดังกล่าวมากเท่าไร คุณก็จะมีความสุขมากเท่านั้นนอกจากนั้นคุณยังอยู่อย่างสง่าและมีคุณค่าอีกด้วย ลองดูนะคะ.

**************************