| een gedicht uit eigen hand |
| PIJN.... |
| artrose in mijn schouder,nu vijf jaar,dag in, dag uit met pijn |
| het is niet te beschrijven,hoe dit kan zijn. |
| ik huil,omdat ik steeds die rotpijn voel |
| ik heb zoveel boosheid in me,omdat ik iedere dag , door die pijn heen moet |
| en niemand weet,wat ik bedoel.. |
| en niemand ooit zal snappen,hoe deze pijn mijn leven beinvloedt. |
| de pijn is niet te zien ,maar soms ook niet te verdragen. |
| je moet gewoon doorgaan,niet zeuren en niet klagen |
| pijn is gewoon niet uit te leggen |
| en mensen weten vaak gewoon niet,wat ze tegen je moeten zeggen |
| op het reumadorp kan ik heel veel kwijt. |
| hier heeft men een luisterend oor,veel begrip en alle tijd.. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| door astrid..september 2003 |