เรื่อง:

นิทานปริศนา ตอน ปราบท้องนา
นิทานปริศนา ตอน ปราบท้องนา(Working The Field)
แปลโดย ผึ้งแก้ว
แปลจาก Stories To Solve: Folktales from Around the World
เล่าโดย George Shanon

ยาโซฮาชิ ทำงานเป็นชาวนาของเสรษฐีคนหนึ่ง ในฤดูไม้ผลิฤดูหนึ่ง เจ้าของนามาหาและแจ้งแก่ชาวนา
ทั้งหลายให้ขยันขันแข็งปรับที่นาของแต่คนให้เตียน ที่ของยาโซฮาชิ เต็มไปด้วยก้อนดินก้อนหินระเกะระกะ
แต่แทนที่เขาจะไปทำงาน กลับตรงกันข้ามเขากลับบ้านมาพักผ่อนแทน วันแล้ววันเล่าเจ้าของนาก็เคี่ยวเข็ญ
สำทับกับเขา แต่เขาก็กลับบ้านไปพักผ่อนเสีย แล้ววันหนึ่ง เมื่อเจ้าของนาอยู่ในหมู่บ้าน
เขาสังเกตเห็นผู้คนคุยกันเกี่ยวกับป้ายอันใหม่ที่มาปักไว้ มีใจความว่า

มายังนาข้าตอนสาย
บ่ายวันอาทิตย์แล้วดูข้า
ไต่ไปยังสวรรค์ชั้นฟ้า
ลำไผ่พาข้าขึ้นไป
โยโซฮาชิ

เจ้าของนาโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ เขาตรงไปหายาโซฮาชิ แล้วกล่าว่า
"เจ้าขึ้นไปยังสวรรค์ด้วยลำไผ่ไม่ได้ดอก รีบขมีขมันไปทำงานได้แล้ว"

"ข้าไปก็ได้"ยาโซฮาชิว่า"แต่ข้ามีสิ่งอื่นต้องทำ" แล้วเขาก็กลับบ้านไปพักผ่อน

ตอนบ่ายวันอาทิตย์ ผู้คนละแวกหมู่บ้านมาชุมนุมยังนาของยาโซฮาชิ เพื่อดูเขาพยายามทำสิ่งดง่ๆ
และถ้าเขาทำได้พวกเขาก็จะพูดว่าพวกเขาเห็นมากับตา ยาโซฮาชิ ออกมาพร้อมไผ่หนึ่งลำ
แกไว้บนพื้น ปีนป่ายขึ้นไปบนยอดแล้วร่วงหล่นลงมาบนพื้น บางคนก็โล่งใจ บางคนก็หัวเราะเยาะ
แต่ยาโซฮาชิ ก็ลุกกลับไปลองใหม่ เอาลำไผ่ไปปักยังที่อื่น และก็ร่วงหล่นลงมาอีก
เขาลองอยู่หลายชั่วโมง ผู้คนก็ตามไปดูทุกหนทุกแห่งและหัวเราะเยาะทุกครั้งที่เขาตกลงมา

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ใครๆก็เชื่อว่าเขาทำไม่ได้ก็พากันจากไป เมื่อถึงตอนเย็น
ก็เหลือเพียงเจ้าของนากับยาโซฮาชิ อยู่ในท้องนา

"ตอนนี้เจ้าคงจะขยันหันมาปรับที่นานี่เสียที" เจ้าของที่ตวาดใส่ "หรือไม่ต้องทำงานกับข้าอีกต่อไป"

"อย่ากังวลไปเลยท่าน"ยาโซฮาชิว่าแล้วปัดฝุ่นตามเนื้อตามตัวออกจากเสื้อผ้า
"งานของข้าลุล่วงแล้ว ท่านดูเอาเองสิ"

"แล้วก็จริงเสียด้วย ท้องนาของยาโซฮาชิ ราบเรียบปราศจากก้อนดินก้อนหิน
เขาได้ทำงานของเขาแล้ว แต่มันเสร็จสินแล้วได้อย่างไร?