|
นิทานปริศนา ตอน ไม้บอกความจริง(The Sticks of Truth)
แปลโดย ผึ้งแก้ว
แปลจาก Stories To Solve: Folktales from Around the World
เล่าโดย George Shanon
นานมาแล้วในประเทศอินเดีย เหล่าผู้พิพากษามักเดินทางรอนแรมจากหมู่บ้านหนึ่ง
ไปอีกหมู่บ้านหนึ่ง วันหนึ่ง ผู้พิพากษาคนหนึ่งหยุดพักค้างแรม ณ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
แต่คนดูแลโรงเตี๊ยมหัวเสียอยู่ วันนั้นพึ่งมีคนมาขโมยแหวนทองคำของลูกสาวเขา
ผู้พิพากษาบอกเขาไม่ให้เป็นห่วง แล้วสั่งให้แขกทุกคนที่มาพักมาชุมนุมกันเพื่อให้เขาไต่สวน
เมื่อเขาไม่อาจพิจารณาจากคำให้การว่าใครเป็นขโมย ผู้พิพากษาตัดสินใจเล่นกลแบบเก่าๆ
เขาบอกทุกคนว่าเขาจะต้องใช้ไม้บอกความจริง"
"ไม้ศักดิ์สิทธิ์นี้ จะจับตัวขโมยได้" เขาอธิบาย
เขาแจกไม้ให้แขกแต่ละคนให้ไปเก็บไว้ใต้ที่นอนในยามกลางคืน
"ไม้ที่อยู่กับขโมยจะยาวขึ้นสองนิ้วช่วงกลางคืน ตอนอาหารเช้าเราก็จะเปรียบเทียบไม้
กันทุกคน และไม้ของใครที่ยาวที่สุด คนนั้นก็คือขโมย"
เช้าวันต่อมาผู้พิพากษาได้ให้ทุกคนมายังโต๊ะของเขาและเอาไม้ของทุกคนมาเทียบกับของเขา
ไม้กิ่งแล้วกิ่งเล่าก็ขนาดเท่ากัน ไม่มีของคนใดเลยยาวกว่า แต่ทันใดนั้นผู้พิพากษาตะโกนบอกว่า
"นี่คือเจ้าหัวขโมย ไม้ของเธอ สั้นกว่าของทุกคนที่เหลือ"
เมื่อถูกจับได้ หญิงนั้นก็สารภาพและคืนแหวนให้ แต่แขกทั้งหลายต่างงุนงงเกี่ยวกับไม้
ไม้บอกความจริง ผู้พิพากษาเคยพูดว่าไม้ก้านยาวที่สุดเป็นของขโมย
แต่นี่กลับตรงข้ามกลายเป็นไม้ก้านสั้นที่สุด
ทำไมล่ะ?
|