เรื่อง: เชื่อหรือไม่ว่าไสยศาสตร์มีจริง

เชื่อหรือไม่ว่าไสยศาสตร์มีจริง

เรื่องก็มีอยู่ว่า...มีเพื่อนผมคนนึง มันชอบท้าทายเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว วันนั้น พวกเราไปเข้าค่ายลูกเสือกัน ตอนประมาณหัวค่ำ เรามีกิจกรรมผจญภัยกันอย่างสนุกสนาน กว่าจะเสร็จกิจกรรมนี้ ก็ประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ

ระหว่างทางเดินกลับที่พัก ไอ้เพื่อนผมคนนี้แหละเกิดทะลึ่ง อยากจะชิ้งฉ่องนองหน้าขึ้นมาน่ะซิ ผมก็บอกมันว่า ให้กลับถึงที่พักก่อน แล้วค่อยปล่อยออกมา มันบอกว่าไม่ไหวแล้วขอตรงนี้แหละ

แต่มีคนอื่นๆ เดินตามหลังมา มันก็เลยหลบไปฉี่ในพุ่มไม้ โดยต้องก้มตัวหน่อย เพราะพุ่มไม้นั้นไม่สูงพอที่จะยืนตรงๆ ได้ ผมก็บอกมันด้วยความหวังดีว่า เฮ้ย! ไหว้เจ้าที่เจ้าทางก่อนนะโว้ย มันบอกว่าเอาไว้เสร็จก่อน แล้วกัน

แล้วมันก็แกะกระดุมกางเกงทีละเม็ด จากนั้นก็ปฏิบัติภาระกิจจนเสร็จแล้วมันก็ติดกระดุมไว้อย่างเดิม โดยมันเดินก้มตัว (ท่าแบบคนหลังค่อมน่ะ) ออกมาจากพุ่มไม้ โดยที่มันยังไม่ได้ไหว้เจ้าที่เจ้าทางเลย

พอมันเดินออกมาพ้นพุ่มไม้แล้ว ก็ปรากฎว่า!!!!!!!! มันยืนตัวตรงอย่างเดิมไม่ได้แล้ว! แม้มันจะพยายามยืดตัวเต็มที่ แต่มันก็ยังหลังค่อมเหมือนเดิม มันร้องให้ทุกคนช่วย อาจารย์รีบวิ่งเข้ามาดู ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ผมก็บอกว่า มันเข้าไปฉี่ แล้วไม่ยอมขอเจ้าที่เจ้าทางก่อน

มันยังร้องไม่หยุด หน้ามันเริ่มซีดขึ้นเรื่อยๆ ตอนนั้นมืดมากเลยครับ ไฟฉายก็ไม่มี จนอาจารย์ต้องวิ่งกลับไปเอาไฟฉายมาส่องดู หน้าของเพื่อนผมซีดยิ่งกว่าไก่ต้มอีกเหงื่อเม็ดเบ้อเริ่มเลยออกมาเต็มหน้าไปหมด มันร้องลั่นค่ายไม่หยุดเลย "ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย! " ทุกคนขวัญผวา

และแล้วทุกคนต้องตกตะลึงเมื่ออาจารย์ ส่องไฟฉายไปกระทบกับ กับ..... อะไรบางอย่างเข้าแล้ว จนเรามองเห็นได้อย่างเต็มตากันทุกคน บางคนร้องออกมาโดยอัตโนมัติ ว่า "ไม่ !"

ปรากฏว่า... มันเอากระดุมเสื้อลูกเสือไปติดกับกระดุมกางเกง จนทำให้มัน ยืนตัวตรงไม่ได้ ! นั่นเอง โธ๋...หลงกลัวแทบแย่