223 @ Pattaya

ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวพัทยากับเพื่อน ๆ ครับเมื่อตอนกลับบ้านในปี 2546... สาเหตุที่เราเดินทางไปพัทยากันเนื่องจากว่ามีเพื่อนของเราคนหนึ่งเธอจัดงานแต่งงานที่จังหวัดชลบุรีครับ เลยเข้าล็อคพวกหาจังหวะเที่ยวอย่างพวกเราเข้าพอดี แต่กว่าพวกเราจะออกจาก กทม. นั้นก็ประมาณเกือบสองทุ่ม เนื่องจากว่าเราออกเดินทางกันในเย็นวันศุกร์ ซึ่งเพื่อน ๆ หลายคนต้องทำงานกัน... พวกเราไปรวมตัวกันที่บ้านคุณ Mick ครับ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากทางด่วน Motorway สักเท่าไหร่ การเดินทางของเราใน Trip นี้เลยเลือกใช้เส้นทางด่วน Motorway เป็นหนทางสู่ความบันเทิงครับ ใน Trip นี้เรามีฝรั่งมาด้วยครับ ซึ่งเป็นเพื่อนคุณปิ่นเธอ เป็นฝรั่งที่เฮฮาดีคนหนึ่งครับ ดูเฮียแกจะ Enjoy มาก ๆ ในประเทศเรา

หลังจากเสร็จสิ้นจากงานเลี้ยงงานแต่งงานที่จัดในช่วงกลางวันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเราก็เดินทางกลับสู่ กทม ครับ และก็ร่วมทานมื้อเย็นกันอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะแยกย้ายกันไป... เนื่องจากมีชาวต่างชาติมาร่วมก๊วนกับเราด้วย พวกเราเลยเลือกร้านอาหารในบรรยากาศอบอวลไปด้วยเสียงดนตรีพื้นบ้านครับ (งงเหมือนกันว่าทำไม๊ ทำไมเพื่อน ๆ อันอยู่ในช่วงวัยรุ่นของผม จึงรู้จักร้านอาหารแห่งนี้)

คุณปิ่นเธอได้พาเพื่อนฝรั่งไปเที่ยวชมวัดพระแก้ว ตลอดจนสถานที่ที่สวยงามอันบ่งบอกถึงเอกลักษณ์วัฒนธรรมที่ดีงามของไทย ผมก็ได้แต่แอบ (อยู่หลังประตู) ชื่มชมเธออยู่ห่าง ๆ... ผมใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมา 3 ปีแล้ว สิ่งที่ผมเจ็บปวดที่สุดคือ ต่างชาตินักจะนำข่าวที่ส่งผลแง่ลบต่อประเทศไทยของเรามานำเสนออยู่เสมอ ส่วนข่าวที่ดีนั้น อย่าหวังจะได้เห็นเลยครับ... และที่เจ็บปวดมากไปกว่านั้น คนที่นำเรื่องร้าย ๆ ในประเทศเราไปโพทนาก็หาใช่ใครที่ไหนครับ เป็นคนไทยด้วยกันนี่เอง โดยใช้แต่เพียงมุมมองของเขาอันเป็นปรปักษ์กับภาครัฐบาล กระทำการปู้ยี้ปู้ยำประเทศของเราให้ชาวต่างชาติร่วมสนองตัณหาของเขาโดยไม่ได้นึกถึงสิ่งใด ๆ เลย นอกจากตัวของเขาเอง... หน้าที่เหล่านี้ตกอยู่กับพวกเราแล้วนะครับ อย่าไปหวังพวกชอบอ้างหลักการ หลักสิทธิมนุษยชนให้เขากลับใจมารักชาติเลย แม้พวกเราอาจจะไม่มีหน้าที่โดยตรงที่ได้รับมอบหมายจากทางราชการ แต่ในฐานะคนไทย เราไม่สามารถที่จะปฏิเสธภาระหน้าที่อันนี้ได้ครับ... ผมขอจบก่อนดีกว่านะครับ เดี๋ยว Website ผมโดนปิดละยุ่งเลย