|
|
|
|
Opnieuw op weg naar het zuiden Het vliegtuig zou vertrekken in Alta om vijf over half acht. Het kleine Dash-vliegtuig met slecht 37 plaatsen stond klaar toen Annie aankwam op het vliegveld. Het was het kleinste vliegtuig waarmee ze ooit gereisd had, en de landingswielen waren niet groter dan de wielen van een vrachtwagen vond ze. Zij wachtte buiten tot de laatste passagiers de bagage hadden ingecheckt. Toen ging ze de vertrekhal binnen en kocht een biljet. Zij had de grote zak moeten inchecken maar ze durfde hem niet uit het oog te verliezen en gelukkig slaagde ze erin hem met zich mee in de cabine te nemen. Binnen in de cabine was het veel smaller dan in het SAS-vliegtuig dat ze naar Svalbard genomen had, en ze zette zich helemaal achteraan. De zak vond nauwelijks nog plaats onder de zetel. Geen enkele van de andere passagiers keek naar haar toen zij zich neerzette en buiten op het vliegveld was alles normaal. Nergens een gele auto te zien en geen verdachte personen. Annie haalde opgelucht adem. Dit zal pas goed gaan als ik maar ongezien naar Trondheim wegkom dacht ze. Ik moet Pål zien te bereiken, dat is het belangrijkste van alles. Het vliegtuig steeg snel op van de grond en zweefde uit over de Altafjord vooraleer het koers zette naar Tromsø via Hammerfest en Sørkjosen. Om half negen landde het vliegtuig in Tromsø en na het kort oponthoud ging het verder naar Andenes en Bodø. In een telefooncel in Bodø vormde Annie het nummer van Pål. Hallo Pål het is Annie. Sorry dat ik je stoor midden in de studieperiode maar de laatste dagen in noord-noorwegen waren de ergste die ik ooit het meegemaakt. Ik dacht dat noord-noorwegen een heerlijke belevenis zou moeten zijn voor een franse toerist met gevoel voor landschappen. Jij spreekt over een toerist. Ik ben zojuist gevlucht van de mysterieuze man in de kleren van de nachtwaker van de jeugdherberg in Alta. Hij - de mysterieuze man dus - wil mij dwinngen te werken voor hem, en nu heb ik noch mijn pas noch mijn foto-uitrusting. Ik durf ook niet naar de politie te gaan. Nee, daar begrijp ik nu eens niets van Annie. Het is het beste dat je het eerste beste vliegtuig naar Trondheim neemt dan kunnen we later samen, beter over alles spreken. Wil je dat ik je kom halen? Nee dank je, het is beter dat je niet naar het vliegveld komt. Ik zal het wel vinden naar je kamer. Dan verwacht ik jou hier in de loop van de avond. Het zal fijn zijn je weer te zien Annie! Het is niet zeker dat je me terug zal kennen, in deze kleren zie ik er uit als een misdadiger en zo is het ook eigenlijk net zoals ik me voel. |