|
|
|
|
De opdracht Annie had echt rust nodig. Zij sliep iedere nacht zwaar en lang door de slaaptabletten die ze gekregen had van de arts, en overdag maakte zij lange tochten of fietste op de oude blauwe fiets die zij te leen gekregen had. De politiebeambte hield zich gelukkig op goede afstand in een kleine private wagen. Tijdens de namiddag nam zij de kroost van Grete en Nils met zich mee naar het strand. Rune van vier verzamelde schelpen aan de waterkant terwijl Kristine van zeven het liefst tikkertje of verstoppertje wilde spelen met Annie. Dikwijls deden ze een toer naar beneden naar de aanlegkade en keken naar de visboten. Een paar keren per dag kwam de snelboot uit Trondheim aan. Annie wist goed dat Pål niet voor de 21e kon komen, maar zij keek altijd uit of hij er toch niet bij zou zijn. Annie kon uren lang zitten en uitijken over de Trondheimfjord. Zij probeert zich voor te stellen hoe de fjord er uit zag in de vikintgtijd toen vikingschepen met veelkleurige zeilen binnenvaarden naar Nidaros de oude hoofdstad. Maar dikwijls werd zij uit haar gedachten gerukt door brullende jets die over haar hoofd vlogen. Zij behoorden bij de Ørland luchthaven. Woensdagavond zat zij met Nils en de kinderen naar TV te kijken. Plotseling ging de telefoon en Annie sprong recht. Hallo bij Åro. Annie ben jij dat? Weet je wat, zoals gewoonlijk reed ik 's morgens de weg naar beneden. De remmen van de bromfiets werkten niet toen ik een helling afreed naar de stad. Gelukkig slaagde ik erin mij af te werpen maar de bromfiets is helemaal vernield. Wat zeg je nou? Ben je gewond? Nee, maar ik deed mijn knieën en schouders erg hard pijn. En ik kwam bijna te laat op het examen. Maar weet je wat ik vond toen ik thuiskwam op mijn studentenkamer. Nee wat dan? Vertel! Een brief van Sven Bøye. Het was namelijk hij die het ongeluk had geregeld. Hij schrijft dat er ons iets veel ernstiger zal overkomen indien wij de laatste opdracht niet uitvoeren! De laatste opdracht? Wat wil hij dat we moeten doen? Wij Nee, dat durf ik niet Pål! Ik heb meer dan genoeg van de mysterieuze man. De politie moet dat in orde brengen. Politie? Geen sprake van. Ik wil niet dat jij ook blootgesteld zal worden aan een ongeluk. Wij doen wat hij zegt en dan is alles voorbij, dat staat in de brief. Ik ga of je dat wil of niet. OK, dan gaan we alle twee. Ik wil je in ider geval niet alleen laten reizen. Toen Annie de hoorn had opgelegd bleeft zij lang zitten en nadenken. Was Pål werkelijk een ongeluk overkomen of wat dat enkel iets dat hij verzonnen had. Misschien werkte hij samen met de mysterieuze man. Misschien was alles opgezet enkel om haar op het boorplatform te krijgen. Maar dan moest Påm aan Sven Bøyes zijde gestaan hebben helemaal vanaf zij hem ontmoette op de bus over Søgnefjell! |