Start

Vertalingen

Oefeningen

Grammatica

Een onrustige nacht

Midden in de nacht werd er op de deur geklopt en was Annie  plotseling klaarwakker.

Wie is daar?

Het is de nachtwaker. Excuseer dat ik je wakker maak, maar er is een man van de politie aan de telefoon die met je wil spreken. Hij zegt dat het zeer belangrijk is. Kan je meteen benden naar de receptie komen?

Annie deed pantoffels en ochtendjas aan, ging de trap af naar de receptie en nam de telefoon.

Hallo?

Het is Sven Bøye hier. Dus jij logeert in de jeugdherberg nu! Was de hotelkamer die ik gereserveerd had niet goed genoeg?

Ja zeker maar ik vond dat ze te duur was.

Dacht je werkelijk dat ik je niet zou vinden in een zo kleine plaats als Alta? Waarom kwam je gisteren niet om half vijf naar het café. Ik heb drie kwartier op jouw gewacht.

Ik kreeg zo een hoofdpijn dat ik naar huis moest gaan en gaan liggen.

Ik denk dat je vanavond toch het Dagblad of het journaal gezien hebt. Was het daarom dat je hoofdpijn kreeg?

Nee, niet helemaal, maar ik versta niet waarom de jongen neergeslagen werd en hoe hij mijn filmpjes te pakken kreeg. Zou ik morgen niet naar de politie hier in Alta moeten gaan  en vertellen wat ik over hem weet?

Hoor eens hier Annie, nou moet je in geen geval iets doen wat onze zaak kan stukmaken. Jij hebt deze job begonnen en je bent verplicht deze af te maken. Wanneer je nu naar de politie gaat is alles verknoeid, en niet enkel dat, het kan echt gevaarlijk voor je worden. Is dat duidelijk? Als je uit het venster kijkt, zie je een donkergroene auto die vlak bij de ingang staat. Wij houden je in het oog de hele tijd! Annie, en nu op dit moment is er een van mijn mannen boven in je kamer. Hij zal er terug een kleine verrassing voor je leggen. Ga nu rustig naar boven en ga slapen, en morgen vertrek je op tijd naar Kautokeino! Probeert niets anders te doen, want je zal merken dat het ernst is!

Vooraleer Annie tijd kreeg om te antwoorden hoorde zij een klik. Sven Bøye had opgelegd.

Toen ze weer boven op haar kamer kwam zag ze dat alle foto's die ze had moeten geven aan Sven Bøye weg waren. Op het tafel lag er in de plaats een dikke omslag met briefjes van honderd kronen en een boekje met amerikaanse reischeques. Was het de betaling voor de foto's of om nog steeds Liv Petersen te moeten zijn?

Zij nam het geld en ging geluidloos in de kamer van de nachtwaker. Daar vond zij een grote, versleten, leren jas, een spijkerbroek, enkele hoge laarzen en een oude zak.

Zij legde wat geld op het nachttafeltje en sloop voorzichtig terug naar haar eigen kamer. Dan deed ze de kleding en laarzen aan, stak haar spullen in de zak, rolde een wollen deken op en legde het onder het donsdenken zodat het leek of er iemand in lag.

Daarna vertrok zij met een muts goed over de oren getrokken, de kraag van de leren jas opgezet en ging naar de achtertuin waar de fiets van de nachtwaker stond. Er was gelukkig niemand te zien toen ze de fiets naar beneden rolde op de hoofdweg die langs het strand naar het vliegveld ging.