วันนี้ผมเข้าใจแล้วครับ ว่ารักที่ไม่มีการหวังสิ่งตอบแทน
มีจริงๆในโลก... แต่ในวันนี้ที่ผมได้รับรู้
ผมกลับต้องเสียมันไป.... อย่างน่าเสียดาย
เมื่อวันหนึ่ง ผมเคยได้รับความรักจากผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอเป็นผู้หญิงธรรมดา ไม่มีอะไรเด่น พอจะทำให้ผมสะดุดใจ
แต่สิ่งที่เธอมีให้ผมสม่ำเสมอ ก็คือความรักดี ดี
เธอไม่เคยทำอะไรให้ผมเสียใจเลยสักครั้ง
ผมเองตลอดที่ทำให้เธอเสียใจเรื่อยมา
ตลอดเวลาที่คบกัน ผมทำให้เธอร้องไห้จนนับครั้งไม่ถ้วน
แต่เธอ..ก็ยังยินดีที่จะคบผมต่อ อย่างไม่มีเหตผล
ผมเบื่อเธอ เบื่อความรักของเธอ
เบื่อสิ่งดีๆทุกอย่างที่เธอให้ผมเสมอมา
ใช่ครับ ผมไม่เคยรักเธอเลย
มีก็แต่ความสงสารที่ทำให้ผมทิ้งเธอไม่ลง
ตลอดเวลาที่คบกัน
ผมกลับรักผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำร้ายผมมาตลอดเวลา
ผมก็คงเหมือนกับเธอ
ผมโดนผลัก แต่เธอโดนผมผลัก
สิ่งต่างๆย่อมมีความอดทน
แล้ววันหนึ่งวันที่ผมไม่เหลือใครเลย ก็มีแค่เธอเท่านั้น
ผมจึงมองกลับไปหาเธอ คนที่ผมคิดมาตลอดว่า
อย่างไรเสีย เธอก็ไม่มีวันที่จะไปจากผมได้แน่ๆ
ของตายที่ผมคิดมาตลอดเวลาว่าต่อให้อย่างไรเธอก็เป็นของผม
อยู่กับผมตลอด
แต่แล้ว เธอกลับบอกผมว่า
"ฉันทนนายมาตลอด รักนายมาตลอด จนวันนี้ที่นายไม่มีใคร
นาย ถึงได้มองมาที่ฉัน
แต่ ฉันเหนื่อยเกินไปแล้วละ ฉันไม่ได้เลิกรักนาย
แต่ฉันเหนื่อยกับสิ่งที่ตัวเองทำ
ฉัน คิดมาเสมอว่านายจะรักฉัน เพราะฉันดีกับนาย รักนาย
และรักที่ฉันเป็นฉัน แต่ท้ายที่สุด
วันที่ฉันได้หัวใจนายมา ก็เป็นเพราะนายไม่มีใคร
นายโดนทิ้ง นายถึงกลับมา พอแล้วเหอะ
ฉันเหนื่อยเกินไปแล้วที่จะทำมันต่อ
สิ่งเดียวที่ฉันจะทำให้ได้คือฉันรักนาย
แต่ฉันไม่ขอที่ จะคบกับนายต่ออีกแล้วละ
มันมากพอแล้วกับเวลาที่ผ่านมา
ขอบคุณนะที่วันนี้นายมารักฉัน
แต่..มันสายไปแล้วละ"
ผมร้องไห้ มันอาจจะเกิดเพราะเสียดาย
แต่ลึกๆผมก็รู้ว่าเพราะผมเสียใจมากกว่า
วันที่ผมรู้ค่าของสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผม
มันก็สายไปเสียแล้ว..
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ 4 ปีเต็มแล้ว
ที่เธอไปจากชีวิตผม เรายังคุยกัน
แต่ก็ไม่ใช่คนรักเหมือนเดิม
ความรักดีๆที่เธอเคยให้ผม กลับกลายไปเป็นของคนอื่น
เธอแต่งงาน หลังจากนั้น 2 ปี กับผู้ชายที่โชคดีที่สุด
มีลูก มีครอบครัวที่น่าอิจฉา
แต่ผมละ..
หลังจากเลิกกับเธอ ผมก็มีผู้หญิงผ่านเข้ามาอีก2-3คน
แต่..ไม่มีใครรักผม ทำให้ผมได้เท่าที่เธอทำอีกเลย
วันนี้ผมเสียใจที่สุด กับสิ่งที่ผมทำพลาดมาในอดีต
ถ้าเลือกได้ ผมจะไม่ทิ้งเธอไป
แล้ววันนี้ผมคงไม่ต้องมาเสียใจแบบนี้แน่ๆ
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในชีวิตที่จะมีใครสักคนหนึ่ง
ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคุณ และรักคุณ
หวังดีกับคุณได้มากกว่าตัวคุณเอง
และเมื่อคุณเจอคนดีๆ คนนั้นที่พร้อมจะมอบความรักดีๆ
ความปรารถนาดีอย่างที่สุด
ให้คุณ...อย่าปล่อยให้เขาจากไปจากชีวิตคุณเลย
เพราะใช่ว่าคุณจะโชคดีอีกครั้ง"
ขออย่าได้เป็นแบบผมเลย...
อย่างน้อยการได้ บอกคนที่คุณรู้สึกดีๆ
คนที่คุณอยากจะขอบคุณ
และคนที่คุณอยากจะเตือนเขาให้เห็นค่า ของสิ่งดีๆที่เขามี
และคนที่คุณอยากจะขอโทษกับสิ่งที่คุณทำไม่ดีกับเขามาตลอด
และอยากที่จะรักเขาเหมือนเดิม
เพื่อที่จะได้ไม่มีใคร "เสียใจ"
กับการกระทำของตัวเองแบบผมอีก
และผมหวังว่า คนที่เจอคนที่รักคุณอย่างที่สุดแล้ว
จงรักษาเธอหรือเขาไว้ให้ดีๆ
การที่ทำให้ใครสักคนมารักคุณได้น่ะมันยากมากกว่า
การที่คุณจะไปรักใครหลายร้อยเท่าสักวัน
e-mail ฉบับนี้คงไปถึงยังผู้หญิงที่เคยรักผมที่สุด
และวันนี้ผมรักเธอที่สุด
เพื่อที่เธอจะได้รู้ว่า...ขอบคุณสำหรับความรักดีๆของเธอเสมอ
และเธอจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมรัก และไม่ลืมเลย
ตลอดชีวิต ของผม..
<><><><><><><><><><><><>