op oop vlamme van verrukking

mummel jou pruttende potte

steeds. die varkspek en salotte

vind mekaar geurig, versny en sing

sagintiem 'n smoorsang saam.

die deurweekte liewenheerboontjies

skud hul safterwordende skulpies

af en gee hulself onbeskaamd

oor aan die mistieke innerlike vuur.

witwortel en seldery spreek skandalig

in vreemde tale. ertappels blus salig

in die kroonblare van lourier.

vir spek en bone, so te sê verniet,

het jy die resep gekry om God te geniet.

met die geboorte van emma-maryn gouws

nog voor Hy Hom die hang van die heelal kon verbeel

voor die inknoop van die firmament

voor enige oerbegin

heel van ouds af

van die voortyd

in ewighede in

is jy bedink

toe ongesêde fonteine swaar ondergronds beur

toe daar nog geen wêreldvloed was

voor berge ingesink het

voor die heuwels was

lank voor iets

is jy fynversigtig geformeer

is jy sag tot sy lendene toebetrou

toe Hy die hemele in sy vingerpunte voel woel

nog voor gedagtes van grond deur Hom flits

toe Hy speels ‘n kring aftrek op die donker waters

toe Hy grofweg ‘n grens stel vir die see

toe Hy inskiklik die fondamente van die aarde lê

met verwondering kyk hoe ontkiem sy hart

is jy geweef in die skaamte van die skoot

voor die wêreld was, kind sonder skadu, is jy gebore.

toe reeds was jy kunstenaar naas Hom

het Hy in oorgawe geskep

terwyl jy voor sy aangesig speel altyd

en in jou was sy verlustiging altyd

voor die inknoop van die firmament

nog voor Hy Hom die hang van die heelal kon verbeel

20 mei 1999