การปรับตัวของประชากรให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในภาคใต้
                     ๑.การตั้งถิ่นฐานของประชากร
                     ประชากรในภาคใต้ตั้งถิ่นฐานบนพื้นที่ราบ จึงมีการปลูกข้าว มะพร้าว ผลไม้ และปลูกยางพาราตามเนินเขา และพื้นราบ ส่วนบริเวณริมฝั่งทะเลมีการตั้งถิ่นฐานบริเวณฝั่งทะเล มีการทำประมง ปัจจุบันมีการตั้งถิ่นฐานหนาแน่น ขึ้นตามแนวถนนที่ตัดใหม่และมีการพัฒนาที่อยู่อาศัยสำหรับประชากรและที่พักสำหรับนักท่องเที่ยวเพิ่มมากขึ้น ตามริม ฝั่งทะเลทั้งบนคาบสมุทรและตามหมู่เกาะต่าง ๆ ทำให้ประชากรตั้งถิ่นฐานในชุมชนเมืองและมีอาชีพทางด้านบริการ เพิ่มมากขึ้น
                     ๒.อาชีพสำคัญของประชากร
                     - การเพาะปลูก อาชีพที่สำคัญของประชากรในภาคใต้ คือ การทำสวนยางพารา มะพร้าว และสวนผลไม้
                     - ยางพารา เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของภาคใต้ จังหวัดที่มีการปลูกยางพารามากที่สุด คือ จ.สงขลา รองลงไป คือ นครศรีธรรมราช นอกจากนี้มีมะพร้าวที่เกาะสมุย และปาล์มน้ำมัน สวนผลไม้ได้แก่ เงาะ ทุเรียน สับปะรด ลางสาด มังคุด ละมุด กระท้อน และมีการปลูกมะม่วงหิมพานต์
                     - พืชไร่เศรษฐกิจ คือ กาแฟ ซึ่งมีปลูกอยู่ทุกจังหวัด และพริกไทยก็เป็นพืชไร่เศรษฐกิจอีกด้วยเช่นกัน
                     - ทำนา มีมากทางด้านตะวันออกของภาค ได้แก่ แถบ จ.สุรารษฎร์ธานี พัทลุง นครศรีธรรมราช เป็นต้น
                     - การเลี้ยงสัตว์ มีการเลี้ยงโค กระบือ ในเขตเพาะปลูกและมีการเลี้ยงตามไร่นาและตามสวน ภาคใต้ยังไม่มี การเลี้ยงสัตว์เพื่อการค้า
                     - การประมง ภาคใต้มีการทำประมงกันอย่างกว้างขวางทั้งประมงน้ำจืด เช่น การเลี้ยงปลาดุก ปลาสลิด ประมงน้ำกร่อย เช่น เลี้ยงปลาน้ำกร่อยและกุ้ง ส่วนในทะเลมีการเลี้ยงหอยนางรม หอยมุก มีการเลี้ยงปลาในกระชัง และประมงในทะเลมีทั้งในด้านอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
                     - การเก็บรังนกนางแอ่น มีการให้สัมปทานการเก็บรังนก เช่น ที่เกาะง่าม เกาะรังกะจิว และที่เกาะพีพีเล เป็นต้น
                     - การทำป่าไม้ การพัฒนาในด้านต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับป่าไม้ เช่น การสร้างถนน การสร้างเขื่อนและอ่างเก็บ น้ำ ตลอดจนการลักลอบตัดไม้ที่มีอยู่อย่างต่อเนื่อง ได้ทำลายป่าบกลงไปอย่างมาก รวมทั้งมีการตัดไม้ป่าชายเลนด้วย และการพัฒนาเป็นพื้นที่เลี้ยงกุ้ง ก็ได้ทำลายพื้นที่ป่าชายเลนจนทำให้เกิดปัญหาอย่างรุนแรง
                     - อุตสาหกรรม ได้แก่
                     - อุตสาหกรรมพื้นเมือง ที่สำคัญคือ ทอผ้า เช่น ผ้ายกไหม ผ้ายกเมืองนคร ผ้าทอเกาะยอ เครื่องจักสานด้วย หวายและงานสานด้วยย่านลิเพา มีทำกันมากที่ จ.นราธิวาส เครื่องถมเมืองนคร ประดิษฐ์เป็นเครื่องประดับและของใช้ เช่น แหวน กำไล พาน ขัน ถาด เป็นต้น เสื่อจูดหรือสาดจูด สานจากกระจูดซึ่งเป็นพืชจำพวกกก มีที่ จ.นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี พัทลุง สงขลา ปัตตานี นราธิวาส เป็นต้น หนังตะลุง ผลิตจากหนังโค เป็นศิลปะการเล่นเงาที่มีชื่อเสียง ในปัจจุบันมีผู้นิยมน้อยลง อาหาร เช่น ไข่เค็ม กะปิ กุ้งแห้ง เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีการทำน้ำตาลปี๊บจากมะพร้าวและ ตาลโตนดด้วย
                     - อุตสาหกรรมสมัยใหม่ ส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมต่อเนื่องจากเกษตรกรรม ได้แก่ การผลิตน้ำมันมะพร้าว น้ำมันปาล์ม อาหารกระป๋องและการผลิตกาแฟ เป็นต้น
                     - อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ภาคใต้มีทรัพยากรนันทนราการหรือทรัพยากรที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวหลาย อย่างด้วยกัน มีทั้งภูเขา น้ำตก ทะเล แต่ที่นิยมกันมากคือ ชายทะเล ภาคใต้มีฝั่งทะเลทั้งด้านตะวันออกและตะวันตกและ มีเกาะจำนวนมาก จึงมีการลงทุนเพื่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกในการท่องเที่ยวมากมาย และภาคใต้ยังมีวัฒนธรรม ประเพณีที่น่าสนใจ เช่น ประเพณีชักพระ ที่สุราษฎร์ธานี และประเพณีกินเจ ที่ภูเก็ต
กลับหน้าแรก
Hosted by www.Geocities.ws

1