Cantiga da Ribeirinha ou Cantiga de Guarvaia
O mais antigo documento da literatura portuguesa.
Foi dedicada a D. Maria Pais Ribeiro.

“No mundo non me sei parelha,
mentre me for como me vai,
ca já moiro por vós – e ai!
mia senhor branca e vermelha,
queredes que vos retraia
quando eu vos vi em saia!
Mau dia me levantei
Que vos enton non vi fea!
E, mia senhor des aquel di’, ai!
me foi a mi mui mal,
e vós, filha de don Paai
Moniz, e bem vos semelha
D’haver eu por vós guarvaia,
Pois eu, mia senhor, d’alfaia
Nunca de vós houve nen hei
Valia d’ua correa".

Paio Soares de Taveirós

Estes meus olhos nunca perderán,
senhor, gran coita, mentr'eu vivo fôr;
e dire-vos fremosa mia senhor,
destes meus olhos a coita que han:
choran e cegan, quand' alguen non veen,
e ora cegan por alguén que veen.

Grisado teen de nunca perder
meus olhos coita e meu coraçon,
e estas coitas, senhor, mias son:
mais los meus olhos, por alguen verr,
choran e cegan, quan' alguen non veen,
e ora cegan por alguen que veen.

E nunca já poderei haver ben
pois que amor já non quer nen quer Deus;
mais os cativos destes olhos meus
morrerán sempre por veer alguen:
choran e cegan, quand' alguen non veen,
e ora cegan por alguen que veen.
 
João Garcia de Guilhade
Quer'eu em maneira de proençal
fazer agora un cantar d'amor,
e querrei muit'i loar mia senhor
a que prez nen fremusura non fal,
nen bondade; e mais vos direi en:
tanto a fez Deus comprida de ben
que mais que todas las do mundo val.
 

Ca mia senhor quiso Deus fazer tal,
quando a faz, que a fez sabedor
de todo ben e de mui gran valor,
e con todo est'é mui comunal
ali u deve; er deu-lhi bon sen,
e des i non lhi fez pouco de ben,
quando non quis que lh'outra foss'igual.
 

Ca en mia senhor nunca Deus pôs mal,
mais pôs i prez e beldad'e loor
e falar mui ben, e riir melhor
que outra molher; des i é leal
muit', e por esto non sei oj'eu quen
possa compridamente no seu ben
falar, ca non á, tra-lo seu ben, al.
 

El-Rei D. Dinis

Hun tal home sei eu, bem talhada
Que por vós tem a sa morte chegada;
Vedes quen é e seed'en nembrada;
Eu, mia dona.

Hun tal home sei eu que preto sente
De si morte chegada certamente;
Vedes quem é e venha-vos en mente;
Eu, mia dona.

Hun tal home sei eu, aquest'oide:
Que por vós morr' e vo-lo en partide,
Vedes quem é e non xe vos obride;
Eu, mia dona.

El-Rei D. Dinis

Pois naci nunca vi Amor
e ouço d'el sempre falar
Pero sei que me quer matar
mais rogarei a mia senhor
que me mostr'aquel matador
ou que m'ampare d'el melhor.

Nuno Fernandes Torneol

 

Senhor, em tam grave dia
vos vi que nom poderia
mais, e por Santa Maria,
que vos fez tam mesurada,
doede-vos algum dia
de mim, senhor bem talhada.

Pois sempre há em vós mesura
e todo bem e cordura,
que Deus fez em vós feitura
qual nom fez em mulher nada,
doede-vos por mesura
de mim, senhor bem talhada.

E, por Deus, senhor, tomade
mesura, por gram bondade
que vos Ele deu, e catade
qual vida vivo coitada,
e algum doo tomade
de mim, senhor bem talhada.

Hosted by www.Geocities.ws

1