เรื่องจริงของ กำพล สุวรรณรัต เกิดมาโชคร้ายหูหนวกตั้งแต่ 3 ขวบ แถมยุคนั้นไม่มีโรงเรียนสำหรับคนหูพิการกลายเป็นตัวตลกในหมู่เพื่อนๆ สื่อสารกับใครก็ไร้ค่าจนเรียนต่อไม่ได้ ต้องจ้างครูมาสอนพิเศษที่บ้าน กระทั่งเป็นนักเรียนโรงเรียนคนหูหนวกแห่งแรก ชีวิตมีความหวังมากขึ้น เพราะที่นี่มีแต่เพื่อนหัวอกเดียวกัน! เผย...แม้จะเป็นคนพิการแต่ไม่เคยท้อแท้ ก่อตั้งสมาคมคนหูหนวกฯ เพื่อช่วยเหลือเพื่อนพิการ ขึ้นเวทีเป็นวิทยากรมาแล้วเกือบทั่วโลก รับรางวัลคนดีเด่นจนโล่เต็มบ้าน ทุกอย่างที่ทำคือความภูมิใจของคนหูหนวก

“ผมเกิดที่ จ.สุรินทร์ ตอนที่เกิดมาทุกอย่างก็สมบูรณ์ดี จนกระทั่งผมอายุได้ประมาณ 3 ขวบ พ่อแม่ถึงรู้ว่าผมมีอาการผิดปกติ นั่นก็คือ หูไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย พ่อแม่พยายามพาผมไปพบแพทย์ที่เชี่ยวชาญเรื่องทางหู แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น”

แม้พ่อแม่ของ”กำพล สุวรรณรัต” จะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกน้อย แต่ทั้งคู่ก็พยายามชดเชยให้กำพลด้วยการให้กำพลได้รับการศึกษาอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ช่วงแรกผมเข้าเรียนโรงเรียนคนปกติที่อยู่ใกล้ๆ บ้าน แต่เพราะความที่ผมสื่อสารกับเพื่อนไม่รู้เรื่อง เขาพูดอะไรกันผมไม่ได้ยิน พอผมจะสื่อสารกับเขา เขาก็ไม่รู้เรื่อง ผมจึงกลายเป็นตัวตลกของเพื่อนๆ ซึ่งช่วงนั้นเป็นช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิต แต่ละวันที่ไปโรงเรียนผมน้อยใจและคับแค้นใจอย่างที่สุด”

ไม่นานกำพลจึงลาออกจากโรงเรียน พ่อแม่จ้างครูพิเศษมาสอนที่บ้าน ซึ่งกำพลเห็นชอบด้วย กระทั่งเข้าสู่ปี 2494 กำพลเล่าว่า เป็นฤกษ์ดีของคนหูหนวกทั้งประเทศ เมื่อหม่อมราชวงศ์หญิงเสริมศรี เกษมศรี หัวหน้าแผนกการศึกษาสงเคราะห์สำเร็จปริญญาโทจากอเมริกา และเป็นคนแรกที่สำเร็จวิชาการสอนคนหูหนวก ตั้งใจจะกลับมาเปิดโรงเรียนสอนคนหูหนวกที่เมืองไทย โดยได้รับความสนับสนุนจากกระทรวงศึกษาฯ ใช้ห้องชั้นบนของโรงเรียนเทศบาลวัดโสมนัสวิหารเป็นห้องเรียน

“ที่นี่คือโลกใหม่ของผม ผมมีเพื่อนหูหนวกมากมายในวัยเดียวกัน รู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ครูอาจารย์แต่ละท่านก็ใจดีให้ความเมตตาต่อพวกเรา ซึ่งการเรียนการสอนสมัยนั้นใช้เรียนแบบอ่านจากริมฝีปาก ภาษามือยังไม่มีใช้ และผมเป็นคนแรกที่มีเครื่องช่วยฟังแบบกระเป๋าใส่หูไว้ เวลาเพื่อนจะเรียกผม ต้องใช้สัญลักษณ์รวบนิ้วมือทั้ง 5 ยกขึ้นใส่รูหูขวา เป็นอันรู้กันทั้งโรงเรียนว่าถ้าทำอย่างนี้ต้องหมายถึงกำพล”

ต่อมาโรงเรียนสอนคนหูหนวกได้เปิดเป็นทางการ นั่นก็คือ โรงเรียนเศรษฐเสถียร กำพลใช้เวลาศึกษาหาความรู้ใส่ตัวเป็นเวลานานถึง 10 ปีเต็ม จากนั้นก็ไปเรียนพิเศษที่เพาะช่าง แผนกเขียนและช่างงานปั้น จนจบหลักสูตร 3 ปี และกำพลก็หวนกลับมายังมูลนิธิอนุเคราะห์คนหูหนวกฯ อีกครั้งตามสัญญา นั่นก็คือ กลับมาเป็นครูสอนเด็กๆ

“18 ปีเต็มที่ผมเป็นครูสอนคนหูหนวก เพราะสัญญากับอ.กมลา ไกรฤกษ์ไว้ ซึ่งผมก็ได้เห็นปัญหาของเพื่อนหูหนวกมากมาย บางคนหมดกำลังใจไม่คิดสู้ชีวิต บางคนยอมรับชะตากรรมของตัวเองว่า ชาตินี้หนีกรรมไม่พ้น แต่ทุกอย่างก็เริ่มมีความหวังมากขึ้น เมื่ออ.กมลา เป็นผู้ริเริ่มศูนย์ชุมชนศิษย์เก่าโรงเรียนสอนคนหูหนวกเป็นครั้งแรกและแห่งแรกของเมืองไทย ซึ่งผมก็เป็นกรรมการศูนย์ฯ ด้วย ต่อมาผมจึงเป็นประธานศูนย์ฯ และก่อตั้งสมาคมคนหูหนวกแห่งประเทศไทยเป็นผลสำเร็จเมื่อปี 2527”

กำพลบอกว่า ได้รับแรงบัลดาลใจจากครูอาจารย์ผู้มีพระคุณ ทำให้เขาสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างปกติ และมีเกียรติในสังคมเป็นอย่างสูง หลายครั้งที่กำพลได้รับเชิญไปเป็นอาจารย์สอนภาษามือ เป็นผู้บรรยายตามที่ต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ โดยเนื้อหาล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องวัฒนธรรมและสังคมของคนหูหนวก โดยเฉพาะการที่ได้ขึ้นเวทีงานประชุมใหญ่สำหรับคนหูหนวกที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.อเมริกา ที่จัดงานอย่างยิ่งใหญ่นั้น กำพลบอกว่า นี่แหละคือความภาคภูมิใจของคนพิการทางหูอย่างแท้จริง

“ทุกครั้งที่มีการขอความร่วมมือให้ช่วยเป็นวิทยากรอบรมภาษามือ หรืออบรมเรื่องความเข้าใจ ผมไม่เคยปฏิเสธ แม้ว่างานสัมมนาอีกหลายๆ งานที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศ ผมก็ยินดีให้ความรู้แก่เพื่อนๆ ในโลกของผม”

“ที่ผ่านมาผมได้รับรางวัลมากมาย อาทิ บุคคลพิการตัวอย่างจากสภาสังคมสงเคราะห์ฯ รับโล่เกียรติยศในฐานะช่วยเหลือและสนับสนุนกิจการในการทำคุณประโยชน์แก่สมาคมคนหูหนวกฯ ได้รับกิตติคุณบัตร ในฐานะครูมูลนิธิฯ ที่มีผลงานดีเด่น ฯลฯ

ปีนี้ กำพล สุวรรณรัต จะมีอายุครบ 60 ปี แม้หลายคนจะบอกว่าถึงวัยที่ควรพักผ่อนอยู่กับบ้าน แต่สำหรับกำพล แล้วละก็ เขายังมีงานที่ต้องทำอีกมากมาย ซึ่งงานที่คิดไว้นั้นก็ได้แก่ การเขียนรวบรวมประวัติ วัฒนธรรม ความเป็นมาของชุมชนคนหูหนวกไทย เพื่อเผยแพร่ให้ความรู้แก่คนพิการและคนปกติ นอกจากนี้ยังมีมูลนิธิส่งเสริมและพัฒนาคนหูหนวกไทย งานชิ้นโบแดงที่กำพล ทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างเต็มที่

“เงินส่วนหนึ่งที่ผมจะใช้ในการก่อตั้งมูลนิธิฯ ได้มาจากงานศพเมียผม บวกกับเงินเก็บส่วนตัว แต่ยังขาดอีกบางส่วน ซึ่งผมตั้งใจว่ามูลนิธิฯ นี้จะเป็นประโยชน์แก่เพื่อนๆ หากท่านใดมีความประสงค์จะร่วมบริจาคเพื่อสมทบกองทุนติดต่อได้ที่เบอร์ 02-2615631

“ผมว่าชีวิตนี้เกิดมาคุ้มแล้วที่ได้ทำทุกอย่างที่อยากทำ ไม่เป็นภาระและเดือดร้อนใคร ซึ่งผมอยากให้คนหูหนวกทุกคนคิดอย่างนี้ แม้จะพิการแต่ขอให้มีกำลังใจภูมิใจในตัวเอง ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าให้มากที่สุด”