พลังรักจากครอบครัวสู่ศิลปินพิการ "นฤพนธ์ ชุติวรรณโสภณ"

ไม่ง่ายนักที่คนพิการหรือผู้ด้อยโอกาสทางสังคมจะมีชีวิตอยู่อย่างสมศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ในบ้านเรา หากบุคคลเหล่านั้นไม่ได้รับความช่วยเหลือสนับสนุนจากครอบครัวอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะในยุคที่ทุกสิ่งทุกอย่างมี "ราคา" เป็นต้นทุน

ย้อนกลับไปเมื่อ พ.ศ.2526 ครอบครัว "ชุติวรรณโสภณ" ตระกูลลูกน้ำเค็มแห่งเมืองชลบุรี เป็นอีกหนึ่งครอบครัวที่ต้องเผชิญกับภาวะการเกือบจะสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก โดยไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาหรือคำวินิจฉัยใดๆ จากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่บอกว่าลูกชายคนโตของบ้านชื่อ "นฤพนธ์" อาจต้องตายด้วยโรคเนื้องอกในไขสันหลัง

เรียกว่าถ้าไม่ตายก็คงพิการเดินไม่ได้ไปตลอดชีวิต

คำพูดในวันนั้น เสมือนสายฟ้าผ่าลงกลางใจของบุพการีคุณพ่อนิพนธ์และคุณแม่นภาเป็นอย่างยิ่ง ส่วนนฤพนธ์เองก็พยายามเก็บซ่อนความรู้สึกอ่อนล้าหดหู่ ท้อแท้เอาไว้ เขาบอกกับทุกคนในครอบครัวว่า ขอให้ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วง "เราจะฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกัน"

หลังจากนั้นนฤพนธ์ต้องเข้า-ออกโรงพยาบาลเป็นเวลาหลายปี ครอบครัวต้องแบกภาระค่าใช้จ่าย เกิดหนี้นอกระบบร่วม 2 ล้านบาท แต่ด้วย "ใจสู้" ทำให้ครอบครัวชุติวรรณโสภณทั้ง 5 ชีวิต ต่างช่วยกันประคับประคองให้เหตุการณ์เลวร้ายต่างๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี นับมาจนถึงวันนี้เป็นเวลา 22 ปี

ทุกวันนี้นฤพนธ์กลายเป็น "จิตรกร" ซึ่งทำงานศิลปะอย่างขะมักเขม้น เพื่อบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ รอบตัวด้วยความคิดสร้างสรรค์ตามจินตนาการ แม้เขาจะถูกจำกัดอยู่บนรถเข็นบนห้องนอนเอนกประสงค์ ซึ่งควบเป็นห้องทำงานขนาด 10 ตารางเมตร ก็ตาม

เขาเริ่มต้นเรียนรู้งานศิลปะจากการหัดทำงานจักสาน เพนต์ลวดลายบนวัสดุง่ายๆ เพียงเพื่อไม่อยากปล่อยเวลาว่างให้เปล่าประโยชน์ ก่อนมาค้นพบว่า ลึกๆ แล้ว เขาอยากวาดรูปมาก พ่อและแม่ของเขาจึงพยายามหาอาจารย์ทางด้านศิลปะมาสอน โดนครูศิลปะคนแรกของเขาคือ ครูชำนาญ ทองอุปกรณ์ ต่อมา เขาได้มีโอกาสรู้จักกับศิลปินอาวุโสประเทือง เอมเจริญ ซึ่งต่อมาเขานับถือว่าเป็นบิดาแห่งโลกศิลปะของเขา และยังมีคณาจารย์จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา อีกหลายท่าน เช่น สุชาติ เถาทอง, ปรีชา เถาทอง, จุมพล อุทโยภาศ และเพื่อนศิลปินอีกมากมายที่มีส่วนช่วยให้เขาพัฒนาฝีมืองานศิลปะ

นับตั้งแต่ชายหัวใจเกินร้อยเริ่มสร้างสรรค์งานศิลปะ ขายภาพชิ้นแรกในราคา 10,000 บาท จนทุกวันนี้สามารถหาเลี้ยงชีพด้วยงานที่รักอย่างมีความสุข ทุกวันนี้เขาไม่ได้มุ่งหวังผลกำไรจากงานของเขา หากแต่หวังเพียงต้องการปลดปล่อยตัวตนไม่ให้จมจ่อมอยู่กับความทุกข์เศร้า โดยเฉพาะในยามค่ำคืนอันเงียบสงบ

ตอนนี้นฤพนธ์กำลังซุ่มจัดนิทรรศการเดี่ยวของเขาในชื่อ "จิตตานุภาพ" โดยรวบรวมผลงานลายเส้นอันเรียบง่าย และให้ความรู้สึกปล่อยวาง ตามวิถีแห่งเซ็นผสมผสานหลักธรรมะที่ได้หล่อหลอมเขาให้เป็นเช่นทุกวันนี้ บอกเล่าสารด้วยผลงาน 38 ชิ้น ณ หอศิลป์จามจุรี ในเดือนพฤศจิกายนนี้

ก่อนจากลา นฤพนธ์ฝากข้อคิดถึงทุกคนในสังคมรวมทั้งเพื่อนๆ ผู้พิการหรือคนด้อยโอกาสว่า

"จงค้นหาตัวเองให้เจอและทำงานด้วยใจรัก ด้วยความมุ่งมั่นขอให้สังคมให้โอกาสคนพิการ ในขณะเดียวกันคนพิการเองก็ต้องทำงานให้หนัก โดยใช้จุดเด่นของตัวเอง ซึ่งก็คือ ความมีสมาธิ ความเพียร ความอดทน พิสูจน์ตัวเองให้ได้ เพื่อให้ชีวิตที่เกิดมาในชาตินี้ดำรงตนอย่างมีคุณค่าแก่ตนเอง ครอบครัวและสังคม

ผมผ่านคืนวันอันโหดร้ายมาได้ก็เพราะกำลังใจจากคุณพ่อคุณแม่และน้องๆ รวมถึงญาติมิตรในครอบครัว ถ้าไม่มีพวกเขาผมคงไม่มีวันนี้ พลังแห่งความรักจากทุกคนเป็นสิ่งที่ประคับประคองผมให้มีกำลังในการต่อสู้กับโรคร้ายต่างๆ ได้อย่างไม่ท้อถอย อยากให้คนในสังคมหันมาสนใจคนใกล้ตัวกันมากๆ เพราะเมื่อเรามีความรักอย่างสมบูรณ์ เราก็จะสามารถเผื่อแผ่ความรัก ความเมตตาให้กับทุกคนได้อย่างเท่าเทียมกัน"