คนหูหนวกกับอาชีพตัดผม

นรินทร์ จันทรายืน อายุ ๓๙ ปี อยู่ที่บ้านบก ต.พะลาน อ.นาตาล จ.อุบลราชธานี ได้เปิดร้านตัดผม ใบ้เกษา สร้างอาชีพให้ตัวเอง พิทยา เมืองซอง อายุ ๔๒ ปี พี่สาวของนรินทร์ กล่าวว่า ครอบครัวมีพี่น้อง ๖ คน โดยนรินทร์เป็นคนที่ ๕ และพิการเป็นใบ้หูตึงมาตั้งแต่กำเนิด พออายุได้ ๗ ปี ก็เรียนหนังสือตามกฎระเบียบของกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อจบชั้น ป.๖ นรินทร์สามารถอ่านและเขียนได้เช่นเดียวกับคนปกติ จากที่ใช้ภาษามือพูดกันมา ก็โต้ตอบเป็นภาษาเขียนแทน พออายุได้ ๓๓ ปี ก็ไปอบรมวิชาชีพหลักสูตร ๑ ปี ที่ศูนย์ฟื้นฟูอาชีพคนพิการบ้านทองพูนเผ่าพนัส จ.อุบลราชธานี เมื่อจบมา ทางบ้านก็เปิดร้านตัดผมชายให้ โดยเจียดพื้นที่ส่วนหนึ่ง มีลูกค้ามาใช้บริการประจำ เด็กคิดหัวล่ะ ๑๐ บาท ผู้ใหญ่คิด ๒๐ บาท และเมื่อรวบรวมเงินได้ราว ๕,๐๐๐ บาท ก็นำเงินไปฝากธนาคาร จนปัจจุบันมีเงินเก็บแล้วกว่า ๒ หมื่นบาท ด้านอำนาจ เมืองซอง อดีตครูผู้สอนเล่าว่า ใบ้เรียนเก่งมาก สมองจำได้รวดเร็วกว่าเพื่อนในชั้นเดียวกัน และเก่งงานด้านศิลป์ เขียนหนังสือใช้ได้ วาดภาพได้คมจนเลื่องลือไปทั้งอำเภอ นรินทร์ได้เขียนหนังสือบอกว่า ได้เลือกเรียนวิชาช่างเสริมสวย โดยมี น.ส.เจียมจิตร หมีดี ครูฝึกอาชีพสงเคราะห์ ๓ เป็นอาจารย์สอน แต่อาชีพหลักจริงๆ คือตัดผมชาย เงินที่ได้แม้ไม่ได้มากมาย แต่ก็ทำให้ครอบครัวมีความสุข และสร้างความภูมิให้ เพราะเงินทุกบาทล้วนมาจากหยาดเหงื่อแรงงานของตัวเอง