โลกเงียบที่สดใสของ "จักริ์รดา" ในรั้วจามจุรี

คอลัมน์ คลื่นอนาคต

" ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น" เป็นแรงจูงใจสำคัญที่ทำให้นักเรียนมัธยมโรงเรียนสามเสนวิทยาลัยที่มีประสาทสัมผัสทางการได้ยินที่ไม่สมบูรณ์ หากแต่มีความมุ่งมั่น ทุ่มเท อุตสาหะ จนสามารถเอ็นทรานซ์ได้ในคณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาเทคโนโลยีทางอาหาร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี 2546 ปัจจุบัน น.ส.จักริ์รดา อัตตรัถยา เป็นนิสิตจุฬาฯชั้นปีที่ 2 อย่างเต็มภาคภูมิ ท่ามกลางความชื่นชมยินดีของพ่อแม่ อาจารย์รวมไปถึงเพื่อนๆ ในรั้วจามจุรีด้วยกัน อุปสรรคทางร่างกายกลายเป็นเพียงบทพิสูจน์บทหนึ่งที่ช่วยให้เธอก้าวเดินบนเส้นทางต่อไปได้อย่างมั่นคง

" จักริ์รดา" เด็กสาวผู้มีความมุ่งมั่นจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ ซึ่งเป็นอาชีพที่เธอใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เธอทุ่มเทและให้ความสำคัญกับการเรียนเป็นอย่างมาก แม้จะพิการทางการได้ยินมาตั้งแต่กำเนิดก็ตาม แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอย่อท้อและผิดหวังในชีวิตแต่อย่างใด ตรงกันข้ามเธอกลับร่าเริง แจ่มใส และภาคภูมิใจในตนเองที่สามารถฝ่าฟันอุปสรรคและก้าวเข้ามาเป็นนิสิต คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ ที่ใฝ่ฝันได้สำเร็จ

นิสิตสาวคนนี้เผยถึงชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยหนึ่งปีที่ผ่านมาว่า ภาคภูมิใจในความเป็นนิสิตจุฬาฯ อย่างมาก จุฬาฯได้ให้โอกาสดีๆ มากมายที่ทำให้ชีวิตพัฒนาขึ้น

ทุกวันนี้เธอมีความสุขกับการเรียนในสิ่งที่ตัวเองรัก ถึงแม้จะต้องเรียนหนักเพราะต้องอ่านริมฝีปากจากอาจารย์ผู้เสนอแต่พยายามทำให้ดีที่สุด และหากอาจารย์พูดเร็วจนอ่านริมฝีปากตามไม่ทันจะแก้ไขโดยการถามเพื่อน ในยามมีปัญหาเรื่องต่างๆ จะปรึกษากับอาจารย์ที่ปรึกษา คือ อาจารย์ปราณี อ่านเปรื่อง แต่ส่วนใหญ่จะพยายามแก้ปัญหาด้วยตัวเองมากกว่า เพราะการเรียนในมหาวิทยาลัยสอนให้รู้จักรับผิดชอบตัวเองเป็นหลัก ส่วนเคล็ดลับคือต้องอ่านหนังสือและค้นคว้าให้มากๆ รวมทั้งอ่านหนังสือล่วงหน้าก่อนไปเรียนด้วย เพื่อจะได้เข้าใจในเนื้อหาวิชานั้นๆ มากยิ่งขึ้น

วิชาที่เธอชอบเรียนและถนัดมากที่สุดคือ วิชาเคมี โดยให้เหตุผลว่าเป็นวิชาที่อาศัยการท่องจำและการคำนวณอยู่ในตัว มีความน่าสนใจ ทำให้สามารถทำคะแนนในวิชานี้ได้ดีที่สุด ผลการเรียนในปีที่ผ่านมาได้เกรดเฉลี่ย 3.16 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับน่าพอใจ

จักริ์รดามองว่าการเรียนต้องควบคู่ไปกับการทำกิจกรรมเสมอ ซึ่งเธอพยายามเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ของทางคณะและทางมหาวิทยาลัยอย่างเต็มที่ด้วย

ทุกวันนี้จักริ์รดาติดต่อสื่อสารกับผู้คนโดยใช้ภาษาพูดเพียงอย่างเดียวและไม่เคยใช้ภาษามือเลยเฉกเช่นผู้คนปกติทั่วๆ ไป จักริ์รดาบอกว่าเธอมีน้องสาวอีกหนึ่งคน ขณะนี้เรียนอยู่ชั้น ม.4 โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย ซึ่งน้องสาวก็หูพิการมาตั้งแต่กำเนิดเช่นเดียวกัน

ในแต่ละปีการศึกษา มักจะมีนักเรียนพิการเอ็นทรานซ์ติดในมหาวิทยาลัยต่างๆ จักริ์รดาจึงฝากให้ทางมหาวิทยาลัยเปิดโอกาสให้คนพิการได้เข้าเรียน เพราะเชื่อว่าแต่ละคนที่มาถึงจุดนี้ได้นั้น ย่อมมีความมุ่งมั่นในการเรียน พัฒนาตนเอง และไม่ละเลยภาระหน้าที่ที่มีต่อสังคม

นอกจากนี้เธอยังอยากฝากถึงผู้ปกครองให้ช่วยส่งเสริม ให้กำลังใจ และเอาใจใส่ลูกหลานที่ร่างกายพิการด้วย ส่วนน้องๆ ที่พิการก็อย่าท้อแท้กับชีวิต หากมีปัญหาขอให้ปรึกษาพ่อแม่ อาจารย์ หรือเพื่อนๆ

ความใฝ่ฝันของนิสิตคนหนึ่งซึ่งอยู่ในโลกเงียบมาตลอดชีวิต แต่ไม่คิดว่าจะเป็นอุปสรรคใดๆ ในการเรียนคงจะเป็นแรงบันดาลใจอันแรงกล้า ผลักดันให้เยาวชนคนอื่นๆ ที่ร่างกายสมบูรณ์พร้อมได้ก้าวสู่เส้นทางในรั้วมหาวิทยาลัยได้สำเร็จ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาจักริ์รดาได้พิสูจน์ตัวเองให้เห็นแล้วว่า ไม่มีสิ่งใดที่เกินความพยายาม หากมีความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างแท้จริง เธอคิดอยู่เสมอว่า "ทำวันนี้ให้ดีที่สุด" เพียงเท่านั้นก็สามารถทำให้ก้าวไปถึงสิ่งที่วาดฝันไว้ได้