ผู้พิการร่วม100คนดวลฝีมือมหัศจรรย์โบว์ลิ่ง คนพิการมุ่งสู่ระดับโลก

คนพิการหัวใจไม่พิการ ทั้งตาบอด หูหนวก ขาพิการ ปัญญาอ่อน รวมตัวแข่งขันโบว์ลิ่งใน "มหัศจรรย์โบว์ลิ่งคนพิการ" ครั้งแรกของเมืองไทย

เพื่อเตรียมตัวสู่การแข่งขันระดับโลกปี 2004 มีคนพิการร่วมแข่งเกือบ 100 คน

การแข่งขันกีฬาโบว์ลิ่งในรายการ มหัศจรรย์โบว์ลิ่งคนพิการ ครั้งที่ 1 มีขึ้นเมื่อวันที่ 30 พ.ย.45 จัดโดยสมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย สมาคมโบว์ลิ่งแห่งประเทศไทย สภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย และเมเจอร์โบว์ล รัชโยธิน ชิงถ้วยรางวัล รมต.การท่องเที่ยวและกีฬา มีคนพิการจากหลากหลายประเภทเข้าแข่งขันรวม 16 ทีม เกือบ 100 คน

นายสมชาย ปัญญ์เอกวงศ์ นายกสมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย กล่าวว่า กีฬาโบว์ลิ่งเป็นกีฬาที่พิเศษตรงที่คนพิการสามารถมีส่วนร่วมในการแข่งขันโดยไม่ยากลำบาก ซึ่งการจัดงานครั้งนี้สืบเนื่องมาจากที่นักกีฬาไทยเคยไปร่วมการแข่งขันที่ประเทศฟินแลนด์ ปรากฏว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ทั้งที่มีการเตรียมตัวกันน้อยมาก และถือเป็นกีฬาใหม่ของคนตาบอดไทย ต่อไปกีฬาโบว์ลิ่งจะเป็นกีฬาสาธิตในระดับนานาชาติ ตนจึงคิดว่าอยากให้คนพิการประเภทอื่นๆ ได้ลองเข้าร่วมการแข่งขัน เพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์และสาธิตว่าคนพิการหลายประเภทสามารถเล่นได้ และที่สำคัญคือเป็นการประชับความสัมพันธ์ระหว่างคนพิการแต่ละประเภทได้มารู้จักกัน ร่วมทำกิจกรรมร่วมกัน ไม่ได้คิดว่าจะต้องแพ้หรือชนะอย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะเป็นการแข่งขันครั้งแรก

การแข่งขันแต่ละทีม กำหนดให้มีลูกทีมๆ ละ 5 คน ประกอบด้วย คนตาบอด หูหนวก พิการทางร่างกาย ปัญญาอ่อนหรือออทิสติก และคนปกติ ครั้งนี้มีผู้สมัครเข้ามา 16 ทีม มาจากกรุงเทพฯ และปริมณฑล ซึ่งถือว่ากีฬาโบว์ลิ่งเป็นกีฬาชนิดเดียวที่คนพิการทุกประเภทสามารถเล่นได้ ในวันนี้ได้รับความร่วมมือจากคุณกิตติ แรงสืบสิน จากสมาคมโบว์ลิ่งแห่งประเทศไทย ช่วยมาเป็นกรรมการให้

นายสมชายกล่าวเพิ่มเติมว่า ปัจจุบันอุปกรณ์ที่สำคัญสำหรับคนพิการทางสายตาที่ต้องสั่งทำเป็นพิเศษคือ Guide Rail ซึ่งเป็นราวบอกทิศทาง ในต่างประเทศขายกันในราคา 9,000 บาท แต่ในประเทศไทยที่สั่งทำมานี้ราคา 3,000 บาท ทางสมาคมฯ ยังต้องการอีกมาก จึงอยากฝากประชาสัมพันธ์ถึงผู้ที่รับทำว่าช่วยติดต่อเข้ามา เพราะตอนนี้ยังหาโรงงานที่จะทำให้ไม่ได้ อุปกรณ์นี้จริงๆ แล้วเป็นตัวที่คนพิการทางสายตาจะสัมผัสทางไหล่ โดยเดินขนานไปกับราวบอกทิศทาง ไม่ได้จับเพื่อโยนโบว์ล อย่างน้อยทำให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้ออกนอกลู่

พลโทพิศาล วัฒนวงษ์คีรี นายกสมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ กล่าวว่า ในปี 2004 ในพาราลิมปิกเกมส์ จะจัดให้มีกีฬาสาธิตโบว์ลิ่ง ทางสมาคมคนตาบอดฯ จึงได้คิดริเริ่มให้มีการเล่นกีฬาชนิดนี้เพื่อเป็นการเปิดตัว ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นเพื่อประชาสัมพันธ์ไปยังคนพิการลักษณะต่างๆ ได้เริ่มทดลองเล่นกีฬาชนิดนี้ ขณะเดียวกัน ในการแข่งกีฬาระดับประเทศก็จะจัดให้มีการสาธิตด้วย

การแข่งขันในขั้นต้นก็เหมือนทั่วๆ ไป ที่ต้องประสบกับปัญหาทั้งเรื่องทุนรอนและเรื่องสถานที่ ขณะนี้เราขอความร่วมมือกับทางเมเจอร์รัชโยธิน ซึ่งก็ได้ให้เรามาแข่งขันกันโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่หลังจากนี้คงจะมีการพัฒนาและมีความพร้อมมากขึ้น

การแข่งขันพยายามให้คนพิการใช้สนามเช่นเดียวกับสนามโบว์ลิ่งทั่วไป เพราะคนพิการทางร่างกายและสติปัญญา รวมทั้งหูหนวกสามารถเล่นได้เลย จะมีก็เพียงพิการทางสายตาที่ต้องติดตั้งอุปกรณ์เพิ่ม แต่ก็ไม่ได้ทำให้สถานที่นั้นๆ เสียหาย ในต่างประเทศบริเวณลู่โยนลูกโบว์ลิ่งเขาจะทำเป็นปุ่มขึ้นมาบนพื้น เหมือนกับพื้นถนนในบ้านเราที่ปัจจุบันปูหินบล็อกเพื่อให้คนตาบอดเดิน

พลโทพิศาลกล่าวเพิ่มเติมว่า วิธีการเล่นพยายามประยุกต์สิ่งที่สามารถให้คนพิการเล่นได้ใกล้เคียงกับคนปกติ เพียงแต่นำอุปกรณ์เสริมเข้าไปแต่ง ไม่ต้องการให้แปลกแยกกับสถานที่นั้นๆ มาก เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบด้านความเสียหายต่อสถานที่และความวุ่นวายในการเตรียมอุปกรณ์

ในครั้งนี้จัดแข่งกันทั้งหมด 16 เลนส์ มีผู้พิการทุกประเภท จำนวนเกือบ 100 คน มีผู้ปกครอง เจ้าหน้าที่อาสาสมัครและกรรมการจัดการแข่งขันจำนวนเกือบ 50 คน ตนหวังว่ากีฬาชนิดนี้จะได้รับความสนใจจากคนพิการมากขึ้น เพื่อร่วมกันเฟ้นหาตัวแทนที่จะไปสร้างชื่อเสียงให้กับนักกีฬาไทยต่อไป

นางประทุม หนูขาว อายุ 33 ปี อาศัยอยู่บ้านเลขที่ 63/63 การเคหะชุมชนหลักสี่ พิการทางร่างกายจากอุบัติเหตุเมื่อ 2 ปีก่อน หนึ่งในทีมของผู้เข้าร่วมการแข่งขันเปิดเผยว่า ตนเพิ่งพิการเมื่อ 2 ปีมานี้เอง เพราะเกิดอุบัติเหตุถูกฝากระบะรถหล่นทับต้นคอ ทำให้ประสาทไขสันหลังกระทบกระเทือน ต้องใส่เหล็กขาทั้ง 2 ข้าง เพื่อช่วยในการเดินพยุงตัว ปัจจุบันมีอาชีพทำดอกไม้ประดิษฐ์จากดินไทยและดินญี่ปุ่นออกขาย

ตนไม่เคยเล่นโบว์ลิ่งมาก่อนเลย ไม่คิดว่าจะเล่นได้ เพราะจากที่เคยดูตามทีวีเขาต้องมีการย่อตัว แต่ขาเราย่อไม่ได้ ต้องตรงตลอด จึงไม่กล้ามาเล่นเอง จนกระทั่งทางสมาคมฯ ชวนให้มาลอง จึงรู้ว่าเราไม่ต้องย่อตัวก็สามารถโยนโบว์ลิ่งได้เหมือนกัน รู้สึกเริ่มสนุก หลังจากนี้คงจะเริ่มหัดโบว์ลิ่งเพิ่มมากขึ้น เพราะนอกจากทำให้เราไม่รู้สึกด้อยแล้ว ยังได้ออกกำลังกายและได้เจอเพื่อนๆ คนพิการด้วยกันอีกด้วย.