โรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดชลบุรี

จังหวัดชลบุรี มีโรงเรียน ที่มีชื่อเสียงอยู่หลายโรงเรียน ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นโรงเรียนที่มีเด็กนักเรียน ที่มีร่างกายเป็นปกติครบ สามสิบสองประการ แต่ภายในชลบุรี ยังมีโรงเรียนที่ไม่ ค่อยเป็นที่รู้จักอีกโรงเรียนหนึ่ง ซึ่งเป็นโรงเรียนที่เปิดโอกาสให้กับเด็กที่มี ความผิดปกติทางร่างกาย ได้เรียนรู้ และได้รับการศึกษา

โรงเรียนโสตศึกษา จังหวัด ชลบุรี ตั้งอยู่ใน ตำบลแสนสุข อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรีสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งใน จ.ชลบุรี เป็น โรงเรียนที่ให้ความรู้ กับเด็กพิการทางการได้ยิน โรงเรียนโสตศึกษา เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล จนถึง ระดับมัธยมศึกษาปีที่หก เท่ากับการสอนของนักเรียนในแบบปกติ ด้านหลักสูตรเป็นไป ตามที่กระทรวงศึกษาธิการ กำหนด

ครูนภาวัลย์ กสิฤกษ์ และ ครูสุพรรณี ขำพุ่มพงษ์ คุณครูประจำโรงเรียนโสตศึกษา จังหวัดชลบุรี เล่าให้ ‘ลานมะพร้าว’ ฟังว่า โรงเรียนโสตศึกษา จังหวัดชลบุรี เป็นโรงเรียนที่เปิดโอกาสให้เด็กที่พิการทางหูในพื้นที่ภาคตะวันออกและพื้นที่ใกล้เคียง ได้เข้ามาเรียน มีเด็กนักเรียนประมาณสามร้อยคน ส่วน ใหญ่เป็นนักเรียนประจำที่ผู้ปกครองมารับกลับในช่วงวันศุกร์ เด็กนักเรียนที่โรงเรียนโสตฯ ถ้ายิ่งเรียนที่นี่นานยิ่งไม่อยากกลับบ้านเพราะว่าเด็กที่อยู่ในวัยเดียวกันมีความเข้าใจกัน เห็นความสำคัญของเพื่อนมาเป็นอันดับหนึ่ง มากกว่าพ่อแม่และครู เด็กที่จบไปแล้วบางคนก็จะกลับมาหาน้อง พูดคุยกับน้อง มาจัดกิจกรรม เพราะเด็กเกิดความผูกพันที่มีต่อเพื่อนๆและน้องในโรงเรียน สำหรับกิจกรรมต่างๆ มีทั้งภายในโรงเรียนและร่วมกับชุมชน เด็กที่โรงเรียนก็มีความร่วมมือเป็นอย่างดี

ปัญหาเรื่องงบประมาณที่โรงเรียนโสตฯ ได้รับนั้นไม่มีปัญหา ทางรัฐบาลได้จัดสรรงบประมาณมาให้อย่างเพียงพอ เรียกได้ว่าเด็กที่นี่ไม่มีการขาดแคลนในเรื่องทุนการศึกษา เรียกได้ว่าถ้าอยู่ในโรงเรียนไม่มีการอด เพราะโรงเรียนมีอาหารวันละสามเมื้อเลี้ยง นักเรียนที่อยู่หอ จะมีครูเวรคอยดูแลตลอด ยี่สิบสี่ชั่วโมง เรียกว่า พ่อครู แม่ครู แม้กระทั่งในวันเสาร์อาทิตย์ซึ่งเป็นวันหยุด จะมีครูคอยดูแล ครูหนึ่งคนต่อเด็กสิบคน

เด็กเหล่านี้จะมีความสามารถทางด้านศิลปะมากกว่าด้านวิชาการ เห็นได้จากการเปิดร้านเสริมสวยภายในโรงเรียน โดยมีช่างทำผมเป็นเด็กนักเรียนหูหนวก ที่ผ่านการฝึกฝนจากโรงเรียนสารพัดช่าง และคิดราคาถูก สำหรับการเรียกชื่อในโรงเรียน จะใช้สัญลักษณ์แทนการเรียกชื่อ เช่น ครูที่มีไฝ ชื่อ ขึ้นต้นด้วย น. หนู ก็จะใช้ชื่อเรียกเป็นสัญลักษณ์ ภาษามือแทน หรือเช่น คำว่า ฉันไปกรุงเทพ เด็กหูหนวกจะใช้ภาษามือบอกว่า กรุงเทพฉันไป ซึ่งการเรียง กริยา กรรม และประทานของคำพูดจะไม่เหมือนปกติ

เด็กหูหนวกจะใช้การสื่อสารโดยใช้ภาพเป็นส่วนใหญ่ เวลาดูละครโทรทัศน์หรือดูหนังสือพิมพ์ เด็กเหล่านี้จะไม่ค่อยสนใจในตัวหนังสือ

“อยากฝากบอกไปถึงสื่อมวลชนที่ลงเสนอภาพข่าวเกี่ยวกับเรื่องอนาจาร มีหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งเคยเสนอภาพข่าว พระทำอนาจารกับสุนัข แล้วเด็กไม่เข้าใจ คิดว่าเป็นเรื่องที่สามารถทำได้ เด็กหูหนวกจะคิดว่าพระเป็นบุคคลที่สูงส่ง ไม่ทำผิด และภาพที่หนังสือพิมพ์กีฬาฉบับหนึ่งนำเอารูปภาพวาบหวิวมาลงแล้วเด็กนำมาดูกัน เลยอยากให้สื่อระมัดระวังในการเผยแพร่ภาพข่าวทั้งสื่อโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ ด้วย”

สำหรับการป้องกันในด้านอื่น เช่นทางอินเทอร์เน็ต ทางโรงเรียนโสตฯ ก็มีอาจารย์คอยควบคุมตลอดเวลา

หลายคนอาจสงสัยว่าเด็กโรงเรียน โสตฯ เคารพธงชาติอย่างไร ครูทั้งสองท่านให้ความกระจ่างว่า เด็กที่โรงเรียนโสตฯ เคารพถึงชาติเหมือนตามปกติ มีคนนำร้องเพลง ใช้สัญลักษณ์ทางภาษามือ มีการสวดมนต์ ทุกอย่างเป็นปกติเหมือนทั่วไป เพียงแต่เปลี่ยนเป็นภาษามือเท่านั้น

ครูทั้งสองท่านกล่าวทิ้งท้ายว่า เด็กๆที่มีความพิการทางหู เขาจะไม่ทะเยอทะยานในเรื่องของอนาคต เขาไม่ใฝ่ฝันจะเป็นวิศวะ แพทย์ แต่ขอแค่เพียงเป็นพ่อค้าแม่ค้า ที่ขายของประกอบอาชีพสุจริตเท่านั้นก็พอ

เราจะเห็นได้ว่าเด็กพิการทางหู ไม่มีอะไรที่แตกต่างไปจากเด็กที่มีความปกติทางร่างกาย ครูทั้งสองท่านยืนยันกับเราว่า เด็กพิการหูหนวกไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพย์ติด อยากให้เด็กๆ ที่มีความปกติเอาอย่างในเรื่องที่ดีๆ และให้คนที่มีอำนาจให้ความสนใจช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสเหล่านี้