Weer een dag gemaakt van ruim 25 km en morgen nog maar 19 tot L�on. Wauw! Dan nog hooguit 15 dagen volgens velen, dus ik ben waarschijnlijk eerder thuis dan gedacht, maar dat is vooruit lopen op de zaken want ik heb toch nog 335 km te gaan. Was vanmorgen 'laat' weg (7uur!), als een van de laatste en heb weer de hele dag alleen gelopen.
Het gaat lekker, was vandaag weer erg warm, maar er stond gelukkig een windje en daardoor was het uit te houden. Net een keertje zelf eten gemaakt en gedeeld met een Duitser, want het was veel te veel voor 1 persoon. Ik had verwacht dat het langzamerhand toch wat makkelijker zou worden, maar ik heb nog elke dag moeie benen en voeten en vandaag had ik de hele tijd kramp. Ook word ik soms 's nachts wakker van de kramp in mijn spieren en toen ik dat zei tegen die duitser vertelde hij dat ik een tekort aan magnesium heb (had ik natuurlijk zelf ook wel kunnen verzinnen hmm..) Ik krijg zo wat magnesiumtabletten van hem, dus ik hoop dat het morgen beter gaat.
Hoop dat Erik's post er is in L�on, want ik kom een paar dagen eerder aan dan verwacht. Het ANWB boekje gaf aan 10 etappes tussen Burgos en L�on en ik heb het in een week gelopen.
Ik heb ook begrepen dat sommige mensen post hadden gestuurd naar Burgos en dat ik niet heb ontvangen, maar ze zeiden dat ze het zouden doorsturen en als je je huisadres erop zet, dan sturen ze het terug naar de afzender.
Morgen denk ik maar weer een keer een hostalletje, heb de afgelopen nacht niet veel geslapen en ik lig nu weer met een grote groep mensen op een kamer, oorpluggen in dus..
Ik mis de kinderen en Erik elke dag meer, maar het is niet zo dat ik me daardoor rot voel ofzo. De Meseta is lang en saai, urenlang op een recht pad lopen en echt �ren van te voren zien waar je naartoe moet. Toch doet deze stilte en saaiheid iets met me. Merk dat mijn hoofd echt helemaal leeg is, wilde mijn immuumsysteem een beetje opkrikken want er zijn zoveel zieken en verkouden mensen en ik wist gewoon niet meer hoe dat moest. Moest z� hard nadenken voordat ik het me herinnerde haha, neee....geen beginnende Alzheimer.
Nog steeds bedankt allemaal voor alle interesse, hoor van Erik en Monique dat de site ook veel bezocht wordt om te zien hoe het met me gaat.
zaterdag 28 mei
Lag om 9 uur al te pitten en dat had ik blijkbaar nodig. Vanmorgen 5 uur, rits open, bonk (die persoon lag duidelijk op het bovenste bed) ritsel, ritsel in rugzak, nog een rits open, voetstappen, deur open naar gang, ganglicht aan, nog meer geritsel, nog meer voetstappen en toen was het de ��n na de ander. Ben ook maar uit bed gegaan nog voor zessen en was om half 7 op pad. 8 km verder was er ontbijt en koffie (in het dorp zelf was nog niets open) en toen weer 11 km verder naar L�on. Heel stuk met een Bask gelopen, dus dat stuk was zo voorbij. Over Basken gesproken, een paar dagen geleden zag ik 2 mannen die de ene keer Frans tegen me spraken en dan weer Spaans, dus toen vroeg ik ze of ze nou Spaans of Frans waren. Boos, "nee Baskisch!". Ik was niet zo snel van begrip en vroeg Franse Basken of Spaanse Basken. Nou, had ik dus niet moeten zeggen, maar deze man van vanmorgen was gewoon een Spaanse Bask. In Le�n meteen naar het postkantoor. Joepie!! Een hele tas v�l post. Wauw! Blij als een kind eerst in een parkje gaan zitten en kijken en lezen wat en van wie. Kreeg zo'n lieve, leuke brief van Gabrielle met oorbelletjes, want ik had voor moederdag oorbelletjes van haar gehad en in Zubiri was ik er een verloren.
Toen een hostalletje gezocht. Ja hoor, de laatste kamer. Wel wc op de gang, maat het was verder zo schoon en netjes. Net gedoucht met "echte" handdoeken, wat een luxe!. Had zo'n pijn in mijn voet en snapte er niets van maar zag nu net dat ik een blaar onder mijn eelt heb op mijn hiel. Zo goed mogelijk geprobeerd leeg te maken en een blarenpleister erop. Zit nu mega lui op bed, alle post om me heen, chocola te eten en lekker tijdschriften te lezen. Straks Le�n verkennen. Nu even niets!
