H��l klein stadje, maar wel met 3 enorme kerken. Busladingen met toeristen en 1 groep kwam ook de herberg in om te kijken waar nou die pelgrims slapen. Aapjes kijken in de dierentuin.
Stokbrood gehaald en een blikje tonijn voor avondeten, had geen zin om uit eten te gaan, de rest is mijn lunch voor morgen. Wat kaarten geschreven en vroeg mijn bed in gedoken. Lekker even rustig weg van de drukte. Had gelukkig mijn puzzelboekje dat Erik had opgestuurd. Ik zou absoluut een boek meenemen, ondanks het gewicht, want soms ben je al vroeg in een herberg en vaak is zo'n dorpje niet meer dan een paar huizen. Vanmorgen als laatste weg. Er zat ontbijt bij maar dat stelde niets voor, een magdalena (cakeje) en een pakje sap (en dat voor �2,20 terwijl de overnachting zelf �4,00 was). Gisteren ook mijn duurste colaatje op �1,60 en toen ik later met een oud mannetje uit het dorpje stond te praten vertelde hij dat dat pelgrimsprijzen zijn, normaal vraagt hij (aan de lokale bevolking) �1,20.
Om half 8/kwart voor 8 ofzo op pad. De zon schijnt weer volop en het belooft een warme dag te worden. Mijn rugzak is vandaag erg zwaar door de pakjes sap die ik heb gekocht en de volle bidons, want met die hitte heb je dat wel nodig. Hou mijn pijpen er maar aan vandaag. Gisteren kreeg ik van die Ierse vrouw wat tea tree cr�me voor mijn verbrande kuit en het voelt al beter aan. Was op weg naar dit dorpje vanmorgen aan het denken (oho!! haha, ja saai voetpad langs de weg en dan gebeurt dat), maar wat het nou toch de moeite waard maakt om toch elke dag maar weer die kilometers te lopen met zo'n zware rugzak op.
Voor mij zijn het in ieder geval de ontmoetingen met andere pelgrims, zoals Matteo die op een dag gewoon zin had om te vertrekken en vanaf Lourdes is gaan lopen en die onderweg tot de ontdekking kwam dat hij eigenlijk helemaal niet gelukkig is met zijn leven thuis en zijn werk bij zijn vader. Of Hanneke, die as bij zich had van haar overleden vriendin en schoonvader en tekeningen maakt van alle versieringen in de kerkjes. Of Angelo, die afgestudeerd bioloog is, maar niet weet wat hij nou wil en hoopt daar een antwoord op te krijgen tijdens deze camino. Susanne, wiens man na 13 jaar out of the blue zei, dat hij wilde scheiden en die nu een totaal blanco toekomst heeft maar waarschijnlijk zonder kinderen en daar vrede mee hoopt te kunnen krijgen. Zo zijn er zovelen hier die naar "iets" zoeken. Ben benieuwd of ze ook allemaal een antwoord zullen vinden.
En ik dan, waar ben ik eigenlijk naar op zoek? Want ik heb alles al, heerlijke kinderen, die ik per dag meer mis, een man die de liefde van mijn leven is, mijn maatje en mijn beste vriend. Vriendinnen waar ik zo close mee ben, dat ze gewoon een deel van mij zijn, het leukste werk van de wereld heb ik, een gaaf huis...dus ja, wat doe ik hier eigenlijk?! haha..
Bah! Ongesteld. Precies op de Meseta als er morgen in 17 km geen huis, dorp, bar of struik te zien is. Nou ja, het zij zo. Het is ontzettend warm vandaag en daar heb ik last van. Kan nooit zo goed tegen die hitte, dan gaat mijn motortje altijd meteen een paar versnellingen lager. Weer een blaar erbij, maar verder gaat alles nog steeds goed hoor! Slaap in een klooster, heel mooi, heel rustig. Carrion de los Condes ziet er leuk uit. Heb een beetje zitten rekenen en het komt precies slecht uit. Zaterdagmiddag in L�on, te laat voor de post. Kan dus versnellen of wat langzamer gaan en ik denk dat ik dat laatste maar doe.
Half 6: Het lijkt hier wel vakantie! Vanmiddag in een restaurantje warm gegeten, toen terug naar de herberg, eerst mijn was gedaan, siesta gedaan en ik werd om half 5 pas wakker. Nu net boodschapjes gedaan voor het avondeten en ontbijt en ik zit nu in een prachtig parkje aan de rivier El carrion.
Hoe groot of hoe klein het plaatsje ook is waar je bent, tussen 2 en 5 zijn de straten uitgestorven. Daarna begint het buitenleven weer en dat blijf ik bijzonder vinden. Jong en oud is gewoon buiten, het leven speelt zich op straat af. Het dorpje kan nog zo klein zijn of er is een mooi parkje of plein waar iedereen zit.
