BELGMythAntwerp

ANTWERPEN
Hoe Antwerpen aan zijn naam kwam.

Op een eiland in de Schelde , dicht bij de monding, nabij de
zee, hadden die van de oude stad Tongeren een kasteel
gebouwd. Nu gebeurde het , duizend jaren voor Christus,
dat de reus Antigoon die burcht veroverde.
Voor de schippers brak er een vreselijke tijd aan, want
de reus was erg aggressief en gemeen , en als ze vroeger
een kleine tol betaalden aan die van Tongeren was alles ok.
Maar nu was alles anders geworden, de reus eiste meer en
meer van de schippers.
De schippers moesten betalen met de helft van hun vracht
want anders werd hun rechterhand afgehakt door Antigoon
die hij daarna met een zwaai in de schelde wierp.
Salvos Brabo was koning van Tongeren die op zekere dag
naar Antigoon ging en de reus versloeg , nadien hakte hij
de rechterhand af van de reus en gooide die in de schelde.
Brabo werd bevorderd tot hertog van Brabant.
Van de reus heeft niemand nog iets gehoord wel bleef hij
in ieders herinnering voort leven , zo sterk zelfs , dat door
zijn handenwerpen de naam Antwerpen ontstond.
Het ligt voor de hand nietwaar ?
Handen - werpen , Antwerpen.

ANTWERPEN EN LANGE WAPPER

Op een avond waren de kinderen nog laat aan het spelen op het steenplein.
Toen er een zichtbaar rijke man kwam aanwandelen. Hij had een grote zak bij
die vol snoep stak . Hij deelde met gulle hand uit aan alle kinderen.
Maar tegelijkertijd liep hij als maar weg van het steenplein , in de richting van
het Kiel. Hij begon steeds vlugger en vlugger te lopen en hij deelde daarbij
nog steeds snoep uit. De joelende kinderen bleven hem volgen.
Toen waren ze plots al een eind op de Boomsesteenweg en plots was die man
verdwenen. De kinderen begrepen het niet , ze hoorde hem nog wel lachen.
En toen wisten ze dat ze lange wapper hadden gevolgd.
De schuif in Antwerpen gekend ? Nee ? Natuurlijk niet want dat is lang geleden.
De schuif was een draaitrommel waarin baby's te vondeling werden gelegd.
Stans van 't Gangsken , een valse vrouw, verstopte zich bij de Schuif en ze
perste de mensen af , met de dreiging dat ze alles aan de grote klok zou hangen
als er geen geld kwam , hoe arm ze ook waren , de mensen betaalden in paniek
waar ze om vroeg. Op zekere dag veranderde Lange Wapper zichzelf in een
busselkind en hij ging voor de deur van Stans van ' Gangske liggen, en begon
hartverscheurend te huilen. Stans wilde hem eerst niet oppakken, maar omdat
het kind alsmaar harder begon te huilen , pakte ze het toch maar op, met de
bedoeling het naar de schuif te brengen. Ze haastte zich naar de schuif , maar
het kind werd alsmaar zwaarder en zwaarder, het groeide en het groeide, zijn
voeten raakten al de grond, hij sloeg zijn lange armen om haar heen, Stans
dacht dat ze ging sterven en liet het kind los, en ja, daar stond Lange Wapper,
hij bleef haar een rammeling geven die ze nooit meer vergat, maar ze had de
les wel begrepen, ze verdiende voortaan geen cent meer aan de schuifkinderen.