(απόσπασμα)

Από αυτό μέχρι το "White Riot" αποτελεί ένα μεγάλο βήμα.

"Να σου πω τι θυμάμαι από το "White Riot". Τον Keith Levine να φεύγει από το γκρουπ, Θυμάμαι, ήμασταν για πρόβες στο Camden και μου τηλεφώνησες λέγοντας. "Τι κάνεις;" του είπα ότι κάναμε πρόβες στο White Riot και μου απάντησε: "Α! τότε δεν αξίζει τον κόπο να έρθω, 'Έτσι του είπα να πάει να γ...", Το οποίο έκανε, Εγώ. ο Mick και ο Terry Chimes (Ο αρχικός ντράμερ) το κάναμε εκείνο το απόγευμα"

Αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι των Clash "Κάναμε όλο το πρώτο άλμπουμ σε 3 μεγάλα Σαββατοκύριακα. Εννέα μέρες για όλα τα τραγούδια συν το "1977", Δεν είμαι σίγουρος για το ποιο ήταν πρώτο, 'Ήμασταν στο στούντιο 3 της CBS στη Whitfield Street. Ανακάλυψα αργότερα ότι εκεί ηχογράφησαν ο Iggy και οι Stooges το Raw Power

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ CLASH. ΟΠΛΑ. ΒΟΜΒΕΣ, SPEED ΚΑΙ ΑΝΙΑ

Σαν κοινωνικό ντοκουμέντο, το ντεμπούτο άλμπουμ ζωγραφίζει μια μελαγχολική εικόνα του Λονδίνου παρ' όλα αυτά όμως καταφέρατε να κάνετε την ουρά για το επίδομα ανεργίας και το φτηνό speed την πιο ρομαντική ζωή στον πλανήτη.

Βασικά, ήταν πολύ αληθινό σε σχέση με τη ζωή που κάναμε. Παίρναμε αμφεταμίνες και γυρνούσαμε στους μελαγχολικούς δρόμους χαζεύοντας τα φώτα της κίνησης. Σ' αυτό αναφέρεται το "London's Burning". Δεν είχαμε κα- νένα κομψό κλαμπ να πηγαίνουμε εκείνο τον καιρό.

'Έτσι γεννήθηκε το "The Sound Of The Westway";

"Ναι. Ο Mick είχε ένα διαμέρισμα στο 180 όροφο που έβλεπε στο Westway. Το "London's Burning" εμπνεύστηκε από τη θέα που είχαμε εκεί πάνω

Πόσο αναγκαία ήταν η αμφεταμίνη σαν καταλύτης στην έκρηξη του punk;

"Απίστευτα. 'Ένα αληθινό μέρος του τρόπου με τον οποίο βλέπαμε τα πράγματα, Το μόνο που κάναμε ήταν να παίρνουμε φτηνά ναρκωτικά, Σταμάτησα νωρίς γιατί ο μεταβολισμός μου δεν ήταν δυνατός για ένα τέτοιο τρόπο ζωής, Μερικοί μπορούν να το αντέξουν αλλά εγώ έπεφτα τόσο που ήθελα να ανοίξω το κεφάλι μου μ' ένα σφυρί. Το "ανέβασμα" δεν άξιζε το "πέσιμο" στο τέλος

Πάντως διαμόρφωσε το στιλ και το περιεχόμενο των πρώιμων τραγουδιών σας. Ακουγόντουσαν σαν μικρές άγριες εκρήξεις ελεγχόμενης επιθετικότητας. Παντού όπλα, βόμβες και ανία.

"πιστεύω ότι υπήρχε μια παρεξήγηση σε σχέση με τα τραγούδια μας, 'Όπως, η φράση "Sten Guns In Knights Bridge" που ο Τοnγ Parsons και η Julie Burchill ερμήνευσαν σαν ιαχή. Ξέρεις τι εννοώ, θα πάμε στο Knightsbridge και θα σκοτώσουμε τους πλούσιους. Και εγώ απαντούσα "Καλά εντάξει, αφού υπογράψουμε με τη CBS". Σ' αυτό το τραγούδι (1977) είδα τα όπλα να με σημαδεύουν, Οι στίχοι αναφερόντουσαν στην αιχμαλωσία και θάνατο από τρομοκράτες, Ορκίζομαι ότι τα όπλα με σημάδευαν, Ο Parsons, η Burcheill και Jimmy Pursey το είδαν σαν να καλούσα το punk να αρματωθεί"

Το "Janie Jones" είχε όλα τα μοτίβα των Clash: ανία, βόμβες και βαρεμάρα από σκατοδουλειές;

"Ναι. Ο Mick δούλευε σ' ένα ταχυδρομικό γραφείο. όταν άρχισε η καμπάνια με τις βόμβες στα γράμματα, Σκεφτόταν ότι θα 'χανε τα χέρια του, και ξέρεις. σαν κιθαρίστας", To "Janie Jones" ήταν μια αναφορά στο σκάνδαλο που φαινόταν πολύ εντυπωσιακό σ' όποιον είχε δουλειά στη πόλη".

home