|
ความคิดถึง
รถบรรทุกคันนี้
ขับมานานมาก เวลาผ่านไป ความคิดถึง ก็มากขึ้นตามลำดับ........มากขึ้น..มากขึ้น
และมากขึ้น จนเต็มคันรถ..........เลยหลังคาหน้ารถออกมา........
ถึงแม้หนทางจะยาวไกล
ฝนจะตก ฟ้าจะร้องหนัก ถึงจะหนัก....... แต่เจ้าของไม่เคยเลย.......
...ที่จะปล่อยให้ความคิดถึง ร่วงหล่นเลยสักความคิดถึง...จนรถบรรทุกคันนี้
ได้มาเจออุโมงค์ ใหญ่ แต่เพดานต่ำ ......แค่ผ่านอุโมงค์
เจ้าของรถ ก็จะได้ไปส่งเอาความคิดถึง อันมหาศาลให้กับ
เธอคนนั้น.... แต่อุโมงค์มันต่ำ....ต่ำกว่ากองแห่งความคิดถึง
เพียง 1นิ้ว
แค่หยิบเอาเศษเสี้ยว
ความคิดถึงนั้น.......ออกไป สัก 1 นิ้ว เจ้าของรถก็จะได้เจอเธอคนนั้นดังใจหมาย.......แต่เขาไม่ยอม
ไม่ยอมแม้แต่ จะเอาความคิดถึงออกไปสักนิดเดียว เพราะเขารู้ดีว่า
มันมีค่ามากแค่ไหน............
หนทางอีกแค่
ระยะทางอุโมงค์......300 เมตร..... แต่เขากลับไปไม่ได้...เขาจะทำยังไง......
จะขน 2 รอบหรือ แล้วมันหล่นไประหว่างทางหรือ ไม่??? เพื่อน
ๆ ข่วยคิดหน่อยดิ........ ช่วยเขาเอาความคิดถึงไปให้แด่เธอ
อันเป็นที่รัก...........โดยไม่เอากองแห่งความคิดถึงออกไป........;-)
เฉลย อยู่ข้างล่างน้า....
เขาคนนั้นได้ตัดสินใจที่จะปล่อยยางของรถลงล้อละ
1 นิ้ว ถึงแม้ว่าจะวิ่งช้าลง...... ทำให้ถึงที่หมายช้าขึ้น.......
แต่ความมั่นคง...........ที่มีจุดหมายปลายทาง......ถึงแม้ว่า
จะใช้เวลานาน....เขาก็พร้อมที่จะเผชิญ......ที่จะรอ จนกว่า
เจอเธอ.......ดีกว่าที่จะทิ้งความคิดถึงที่มีต่อ เธอคนนั้นออกไป..ออกไป
แม้แต่.........เสี้ยวหนึ่งก็ตาม...
|
