 |
||||||
 |
|
11 พฤศจิกายน 2544 |  |
|||
|
|
||||||
|
ไปเจอขนมเบื้องที่น่ากินที่สุดในชีวิต เรายังไม่ได้กินหรอกน่ะ แต่ดูจากท่าทางการทำขนมของคนขายแล้วดูท่าทางน่ากินเหลือเกิน ท่าทางการทำนี่แฝงไปด้วยความตั้งใจมาก หน้าตานี่มุ่งมั่นมากเหมือนกับกำลังทำงานสำคัญใหญ่ระดับชาติ เห็นแล้วน่ากินเหลือเกิน ต้องไปดูหน้าของคนขายแล้วจะเข้าใจความหมาย เขาขายอยู่ตรงหน้าเซเว่นตรงบางยี่เรือน่ะค่ะ เห็นอย่างนี้แล้วก็ทำให้ไปนึกถึงความฝันของเรา เราก็เคยคิดเล่น ๆ ว่าถ้ามีเงินทุกสักก้อนหนึ่งก็จะไปทำร้านกาแฟ ร้านกาแฟแบบโบราณ เก้าอี้เตี้ย ๆ ไม่มีพนัก แล้วก็มีขนมไทย ๆ ขาย ใส่ใบตองให้ลูกค้ามาเลือกชิม วันหนึ่งก็ทำสักอย่างสองอย่าง อาจจะเป็นขนมถั่วแปป กับขนมชั้น หรือไม่ก็ข้าวโพดคลุก กับขนมตาล แหมน่ากินจะตาย หรือว่าถ้าเราทำขนมไม่ได้ ก็จะเปิดหน้าร้านให้คนเขาหาบขนมมาขาย หรืออาจจะเป็นหาบขนมจีนเอาไว้ให้คนที่ยังไม่ได้กินข้าวหรือต้องการอาหารหนัก ๆ ไปเลย แต่ที่ลืมไม่ได้ต้องไม่ลืมพี่ขนมเบื้องผู้มุ่งมั่น ร้านเราคงดูมีอุดมการณ์ขึ้นเยอะถ้ามีพี่ขนมเบื้องมาขายอยู่หน้าร้านเรา |
||||||
