Zeg het me na: niets kan Half-Life evenaren. Zeg het nog een keer: niets kan Half-Life evenaren. Ondanks de voorbije drie jaren waarin allerlei pogingen zijn ondernomen, is er geen enkel ander schietspel voor ??n persoon dat qua spel, sfeer of de angstige momenten in de schaduw kan staan van Half-Life. Misschien hebben sommigen al geprobeerd je te overtuigen dat Unreal Tournament of Quake III even goede deathmatch-spellen zijn, en wellicht is dat ook zo, maar deze spellen kunnen niet tippen aan Half-Life als het aankomt op de spelervaring voor solospelers. Dus voor alle duidelijkheid: niets kan tippen aan Half-Life.
De enige reden waarom je misschien nog niet weet dat Half-Life het beste spel is, is omdat het tot nu toe altijd uitsluitend een spel voor de pc was. Het heeft een hele tijd geduurd voordat de versie voor de PlayStation 2 klaar was, maar het is nu eindelijk zover; de spelers die nog in hun leven op de Black Mesa Research Facility hebben rondgelopen, doen er dus goed aan even verder te lezen.
Diep onder de grond van een woestijn in de VS zijn wetenschappers bezig met het uitvoeren van experimenten op wezens van onbekende oorsprong. Jij bent Gordon Freeman, een van deze wetenschappers, en tijdens een doodgewone dag op het werk gaat er iets goed mis. Er ontstaat een tijdkloof waardoor vreemde wezens jouw wereld binnenglippen. Als je weer tot bewustzijn bent gekomen, is de hele fabriek verwoest, er zijn overal buitenaardse wezens en, om het nog erger te maken, de overheid heeft het leger gestuurd om het puin op te ruimen - inclusief eventuele overlevenden.
Alles in Half-Life draait om realisme, zodat je als nooit tevoren in het spel wordt meegesleurd. Je gezondheid en kracht zijn afhankelijk van het pak tegen biologische oorlogsvoering dat je draagt, en dat je waarschuwt wanneer je 'ernstige verwondingen' hebt opgelopen. Je moet eerst al je wapens opnieuw laden. Je kunt je krachten en gezondheid opnieuw laden met EHBO-sets. En je kunt snel, heel snel overlijden. Door deze uiterst realistische benadering worden de meest fantasierijke elementen in het spel - met name de uitgebreide reeks van bizarre vreemde wezens - nog geloofwaardiger. Terwijl je door de benauwde buizen in Half-Life kruipt, de volledig uitgebrande kamers doorzoekt en wordt aangevallen door beesten met scherpe tanden, krijg je een weergaloos gevoel 'er echt te zijn'. En alsof dat nog niet genoeg is, word je geconfronteerd met de beste kunstmatige intelligentie die ooit in een spel is gebruikt - althans in de versie voor de pc. De boosaardige wezens in Half-Life binden je vast, verschalken je en vormen samenzweringen om je te verslaan. Nog nooit ben je met zoveel plezier aan je einde gekomen.
Gelukkig beschik je over een ruim arsenaal van wapens waarmee je je kunt verdedigen, van een bescheiden breekijzer tot een 9mm automatisch pistool en een M16, en over enkele ongewone wapens van de buitenaardse wezens (je weet wel, die biologische raketten). Als deze consoleversie precies overeenkomt met de pc-versie, zul je je schietgrage vingers in bedwang moeten houden, want de munitie ligt op de grond en is schaars. In feite ligt er bijna niets op de grond en moet je je voorraad bij elkaar zien te sprokkelen van de doden.
Een van de redenen waarom iedereen zo dol is op Half-Life, is de spelmodus voor meerdere spelers. De versie voor de PlayStation 2 zet deze traditie voort met een gedeeld scherm voor twee spelers en enkele deathmatches. Als het spel bijna zo goed is als de versie voor de pc, zullen we een glimlach niet kunnen onderdrukken - tenzij we er natuurlijk met angst in de ogen vandoor gaan. |
