Op naar een lachend huis!
Huiselijk geweld moet zichtbaar gemaakt worden.
“Nee! Stop! Hou op!” Sophie gaat voor haar moeder staan en roept: “Schiet míj maar neer, maar laat mama met rust!” Madelief en Sarah kijken toe, zien hun blauwgeslagen moeder, maar durven niets te doen. Ze kunnen slechts hopen dat het weer snel voorbij zal zijn en dat hij weg zal gaan. Het liefst voorgoed dit keer. Het hele huis huilt. De zusjes troosten elkaar en zeggen elkaar steeds weer: “Het komt wel goed…”
Maar het komt niet goed! De beschreven situatie is een vorm van huiselijk geweld. Deze en andere vormen komen jammer genoeg té veel voor en gaan vaak ook jaren nog zo door. Pas als het eigenlijk al te laat is, wordt het bekend en dan kan er dus nog maar weinig aan gedaan worden. Daarom vind ik dat huiselijk geweld zichtbaar gemaakt moet worden.
Allereerst is het lijden onder huiselijk geweld van zóveel mensen al reden genoeg om dit zichtbaar te maken. Want geweld brengt ernstige gevolgen met zich mee. Van de kinderen die slachtoffer zijn, zijn er jaarlijks 70 die aan de directe of indirecte gevolgen van huiselijk geweld overlijden. In totaal is maar liefst 40 % van onze bevolking ooit slachtoffer geweest en daarmee is huiselijk geweld de meest voorkomende vorm van geweld in onze samenleving.
Dit aantal is echter misschien zelfs nog hoger, omdat niet iedereen het aan geeft. Moeilijk is het ook om te bepalen wat we allemaal precies onder huiselijk geweld verstaan. Fysiek geweld is dan nog behoorlijk duidelijk aan te wijzen. Bij psychisch geweld is het moeilijker te bepalen. Bepaalde opmerkingen kunnen bijvoorbeeld heel vernederend aanvoelen bij iemand, terwijl degene die ze maakt het misschien niet eens doorheeft. Ik denk dat wanneer iemand bepaalde opmerkingen e.d. ervaart als psychisch geweld, we dan ook moeten spreken van psychisch geweld.
Daarnaast ontstaan er ook vaak misverstanden over het beeld dat mensen hebben over huiselijk geweld. Velen hebben bepaalde vooroordelen over bij wie dit geweld voorkomt: “Die vrouw is te goed gekleed om mishandeld te kunnen worden”. “Die aardige fatsoenlijke docent zal natuurlijk nooit zij kinderen kunnen slaan”. “Zij heeft het initiatief genomen bij haar man weg te gaan, dus kan ze niet mishandeld zijn, want het is kenmerkend voor mishandelde vrouwen dat zij geen initiatief vertonen”. Het is sowieso al belachelijk dat als een vrouw haar man aangeeft wegens mishandeling, dat eerst nog betwijfeld moet worden. Dan is ze één van de vele mishandelde vrouwen die het initiatief heeft durven nemen om van haar man weg te gaan en hem aan te geven, wordt haar vervolgens verteld dat dat niet kenmerkend is voor mishandelde vrouwen! Het is schrikwekkend dat mensen blijkbaar zulke stereotypen in hun hoofd hebben. Ze zijn er namelijk niet; ook bij mensen van wie je het nooit verwacht kan huiselijk geweld voorkomen. Het verkeerde beeld dat mensen hierover hebben, moet, door middel van het zichtbaar maken, veranderd worden.
Door het onderwerp bespreekbaar en zichtbaar te maken voor iedereen zullen mensen weten dat het een probleem is dat ze naar buiten kunnen brengen. De hulpverlening moet er dan ook sneller bij zijn. De schaamte zal hiermee verdwijnen, waardoor ze zich er eerder toe zullen zetten om het aan te geven. Als dit is bereikt, zal er vervolgens ook sneller en beter wat aan gedaan kunnen worden.
Uit het voorgaande blijkt dat huiselijk geweld een maatschappelijk veiligheidsprobleem is. Politie, justitie en de overheid zouden er dus ook een zeer belangrijke taak in moeten hebben en de slachtoffers moeten helpen, geloven en accepteren. Om het zichtbaar te maken moet men bijvoorbeeld voorlichtingscampagnes houden over huiselijk geweld. Zo weet men er meer over en wordt het onderwerp bespreekbaar, waardoor mensen het makkelijker aan kunnen geven.
Verder moet ook hulp geboden worden aan de plegers. Er moeten ’Blijf-van-haar-lijfhuizen‘ komen voor gewelddadige mannen, waar ze behandeld kunnen worden voor hun agressieve gedrag. Laat de mannen maar het huis uitgaan in plaats van dat de moeders met hun kinderen hun huis uit moeten vluchten. Dit zal er ook voor zorgen dat vrouwen meer uit hun ‘slachtofferrol’ komen.
Huiselijk geweld moet dus zichtbaar gemaakt worden door middel van campagnes e.d., zodat de mensen weten hoeveel het voorkomt en er meer over zullen praten. Zo zullen ze zich er ook eerder toe zetten het aan te geven en kan er al sneller wat aan gedaan worden. Zo’n situatie van huiselijk geweld hoeft namelijk niet jaren te duren. Wees er dus vroeg bij en maak van het huilend huis zo snel mogelijk een lachend huis!
