Klanken nog half slapend strompel ik de trap af
terwijl ik oude bekende muziek hoor klinken
het lied, dat me een vertrouwd gevoel gaf,
liet al m'n zorgen even bezinken
alsof ik uit de bron van vergetelheid zat te drinken
zachtjes open ik de deur en slof naar de bank om gezellig naast papa te gaan zitten samen genieten we van de mooie klank, de vogels, zon en bloemen, gele en witte alsof we alle geluk van de wereld bezitten
maar dan word ik wakker en voel me alleen ik krijg de neiging om heel hard te gaan janken waar is papa in Gods naam heen? ineengedoken luister ik naar de ruimtevullende klanken het zal het Lot wel zijn, 't is vast niet aan mij te danken
