Nu begrijp ik pas uit de blauwdrukken hier alle fouten die ik heb gemaakt.
Waar het water dwars door de wand heen spuit op de plaats waar de romp is geraakt.
Nu overstroomt ��n voor ��n elk waterdicht ruim en de boeg die zakt gestaag. Want deze tussenschotten hier die maakte ik veel te laag. In mijn ontwerp zijn de schotten steeds ��n dek te laag!
Ik corrigeer elk defect met een streep van de pen en wat inkt. Ieder detail moet perfect en ik cree�r zo een schip dat niet zinkt.
Opnieuw! Het moet opnieuw! Opnieuw! Het moet opnieuw!
Het schip begint te zinken in de golven; het water wint van de techniek. Daar zakt de boeg, de steven schiet naar omhoog. De mensen vluchten in paniek. Zo�n duizend man beklimt het dek naar boven. Als bijen zwermend rond een korf hangt men daar. Hoog opgetast klemt men zich vast, vast aan het leven en vast aan elkaar.
Een enkeling blijft hangen aan de reling, tot ze bezwijken ��n voor ��n. Elk valt van tachtig meter hoog naar omloog. Hun verder lot weet God alleen. Weet God alleen.
De anderen krioelen rond de sloepen. Weg elk besef van goed of kwaad. Zie hoe de mens alleen nog vecht voor zichzelf; hoe men elkaar creperen laat!
Kapotte muren tussen alle klassen. De naakte mens staat nu alleen in zijn baan. Wild en bezweet, beestachtig wreed; zo zal de hele beschaving vergaan.
Najaar, zien wij elkaar in het najaar?
Zien wij elkaar in het najaar?
Hosted by www.Geocities.ws

1